Zijn ze weer: Lijstjes week 17!

Bert: blij te horen dat meer mensen de 14 Iced Bears op hun waarde weten te schatten. Hun CD (In The Beginning) is een absolute aanrader.

Joris: hoe klinkt Mirah?

Is die Breeders "Title TK" het nieuwe album? Zo ja: is er veel veranderd in 8 jaar?

Daryl Ann? beste album aller tijden? ik heb ze onlangs weer eens in het patronaat moeten aanschouwen. wat een hel was dat zeg.

Wel ben ik inmiddels half overstag als het om Spinvis gaat. de helft van de liedjes op zijn debuut kunnen me erg bekoren.

en dat Millionaire kan me net zo min als Daryl Ann boeien. kraak nog smaak. niet eens extreem of chaotisch. gewoon saai. gaaap.

Gevleugelde uitspraak in mijn vriendenkring als er weer eens een stel houten klazen in jutezakken (NIET De Kift ;-)) op het podium staat: "Goh, die hadden wel in Daryll-Ann kunnen zitten!" En Millionaire? Tja...nothing ever changes...ik bedoel: n0th1n9 3v3r ch4n93s ;-)

Ik heet geen Joris, maarre... Mirah is de perfecte popmuziek, vol avontuur, durf, kitsch, lef, eigenzinnigheid & lol. Spaghettiwesternviolen, alternatieve gitaren, beats, rock, pop... Het heeft alles. Enig nadeel is dat het openingsnummer Cold, Cold Water zooo goed is, dat de rest van de plaat direct lijkt tegen te vallen. Ja, erg leuk.

Absoluut fabuleus trouwens, vanaf eerste week mei: Teeth Of The Lions Rule The Define. Superstonerband rond Lee Dorian. Alsof je de eerste plaat van Black Sabbath op 2 toeren afdraait. Nummers duren dan ook een tientallen minuten en komen rechtstreeks uit de hel...

'Good health' van Pretty Girls Make Graves valt tot nu toe een beetje tegen. Maar die vorige titelloze ep hakte er dan ook vanaf het begin geweldig in.

Superstonerband rond Lee Dorian. Alsof je de eerste plaat van Black Sabbath op 2 toeren afdraait. Nummers duren dan ook een tientallen minuten en komen rechtstreeks uit de hel...

Een beetje zoals Cathedral's debuut Forest of Equilibrium? De langzaamste en meest depressieve doom metal plaat ooit gemaakt, voor zover ik weet, en even fascinerend als goed. Wat een treurwilgen...

Absoluut fabuleus trouwens, vanaf eerste week mei: Teeth Of The Lions Rule The Define. Superstonerband rond Lee Dorian. Alsof je de eerste plaat van Black Sabbath op 2 toeren afdraait. Nummers duren dan ook een tientallen minuten en komen rechtstreeks uit de hel...

Klinkt als Forest Of Equilibrium, Part 2. Zelf ben ik meer van de Midnight Mountain periode, later werd het weer te flauw. Beautifully Depressed van de nieuwe Down is ook geweldig, net als die nieuwe demo van Prong.

Theo, shut the fuck UP. ;-) Niet bijzonder origineel, dat geef ik toe, maar desalnietemin is Millionaire heel leuk. Ze gebruiken de sexy grooves van de funky Stooges.

Een beetje zoals Cathedral's debuut Forest of Equilibrium?

Het zit er tegenaan (natuurlijk), maar gaat nu een stuk verder de diepte in, en is minder metal. De gitaren zitten meer in de grindcore geworteld.

Klinkt bijzonder dan. Ga ik zeker uitchecken.

Officieel 1 Mei in de winkels op het Rise/AboveDream Catcher-label, via Suburban. Teeth Of Lions Rule The Devine: Rampton. Lee Dorrian, Justin Greaves, Greg Anderson & Stephen O'Malley. Volgens henzelf:An Unholy Invocation of Crippling Doom!!

> Joris: hoe klinkt Mirah?

kan me eigenlijk alleen nog maar aansluiten bij wat dhr. Teeling hierboven zegt. mooie, eigenzinnige plaat. misschien niet zo verrassend en verbluffend als haar eerste en het openingsnummer werpt inderdaad een soort van schaduw over de rest van het album. maar Mirah is (samen met de Microphones, de band van Phil Elvrum, die ook hier een dikke vinger in de pap had) wat mij betreft een van dé interessantste artiesten van het moment.

Goed is Pedro The Lion he!! Beter dan de voorgangers vind ik ook, betere nummers

Het zijn wat mij betreft niet zozeer betere nummers (Simple Economics, Never Leave a Job Half Done en vooral Mind of Her Own op het vorige album Winners Never Quit draai ik nog steeds heel graag en het liefst heel hard), maar de constant vastgehouden sfeer waardoor de plaat meer een eenheid is.