Inval van NMa bij MOJO

goede zaak dus

Simpel rekensommetje: band vraagt 2.500 euro, maar zal in de praktijk niet meer dan 175 mensen trekken. Totale kosten van een avond bedragen dan voor een particuliere zaal ongeveer 3.300 euro (PA/afschrijvingen/promotiekosten). Zalen moeten er eigenlijk voor zorgen dat de kosten betaald worden met de entree, zodat het geld binnen komt op de tap. Dan kom ik op een onmenselijk hoge entree. Toch spelen de bands waarop dit sommetje gebaseerd is vaak.

Het gat wordt volgens mij te vaak gedicht met gemeenschapsgeld. Mojo is trouwens vast niet de enige.

Ik vind het een goede zaak dat de praktijken van Mojo in ieder geval eens tegen het licht gehouden worden. Het is een beetje onzinnig om een forumbezoeker om bewijzen te vragen. Als alle programmeurs van nederland hier zouden posten, ook al ervaren die de monopoliepositie van Mojo op dagelijks niveau, ze moeten wel verder en houden dus wijselijk hun snavel.

strikt genomen is Mojo geen eigenaar van de HMH.

Hoe groter de macht van Mojo, hoe voorspelbaarder het aanbod

In veel reacties proef ik een toon van kinnesinne, van bandjes die nooit geboekt worden en de fout niet bij zichzelf maar bij Mojo zoeken, plus een volkomen achterhaald idee dat bandjes boeken vrijwilligerswerk moet zijn. Dat Mojo geld probeert te verdienen met het organiseren van concerten is vies. Maar natuurlijk net zo verwerpelijk als een platenmaatschappij die geen filantropische instelling is of een zaal die entreegeld vraagt om (schande!) middelen over te houden om personeel te betalen, net als het onderhoud, de apparatuur, etc.

De discussie over voorspelbaarheid van het aanbod, ach. Ik ben van mening dat we de handjes mogen dichtknijpen met het concertaanbod hier - en dat staat helemaal los van mijn eigen muzikale voorkeur.

Deals die overigens als het om buitenlandse bands gaat zelden of nooit uit de koker van Mojo komen, maar uit die van managements.
De rol van Mojo is niet te benijden: aan de ene kant heb je agenten en managements die hun bands voor een zo hoog mogelijk bedrag proberen te verkopen (met cdverkoop haal de je poet niet meer binnen, dus moet t op merchandise en optredens verdient worden), aan de andere kant zaalprogrammeurs en consumenten die het liefst voor tien eurocent op de eerste rang zitten. Die consument komt ook nog eens steeds minder makkelijk dat zaaltje binnen, tenzij 't om een Grote Naam gaat (insert your own The Media Is To Blame cry here).
Bij Mojo heb ik altijd 't gevoel gehad dat er ook een hoop liefhebbers zaten, die leuke kleine bandjes in leuke zaaltjes wilden laten spelen, maar ook begrepen dat de huur betaald moet worden. Als 't niet uit de lengte kan, dan maar uit de breedte (of andersom).

Dat Mojo niet staat te juichen als afspraken met managements/artiesten door buitenstaanders (organisator X belt rechtstreeks met artiest Y, die wel wil komen voor de juiste prijs, maar ook een contract heeft met Mojo) worden omzeild, is vanuit de portemonnee gezien begrijpelijk. Dat een goedwillende en enthousiaste organistor geen boodschap heeft aan afspraakjes en deals, is evenzeer begrijpelijk. Still, wil je verzekerd zijn van inkomsten (om verliesgevende festivals als Lowlands draaiende te houden), dan zul je wel moeten.

Mojo verwijten maken is heel makkelijk, en moet soms ook gebeuren, maar de Goed Zo, Pak Ze!-mentaliteit die nu aan het ontstaan is, is mij veel te makkelijk.

Ik moet van mezelf straks voor straf tien bladzijden uit Das Kapital overschijven, maar ik ben geneigd te zetten: slechter.
Kijk, het kapitalistische principe van hoe meer aanbieder, hoe lager de prijs werkt in dit geval averechts. Er zal namelijk niet geconcurreerd worden naar de klant toe (drie dagen achter elkaar de White Stripes door Mojo, Muju en Maja die allemaal voor een zo laag mogelijke prijs een zo groot mogelijke service willen verlenen zie ik niet zo snel gebeuren) maar naar de bands toe. Dus drie aanbieders die Jack en Meg een bedrag bieden voor een concert, waaruit zij dan het hoogste bedrag kiezen, zodat de kaartjes uiteindelijk het hoogst zullen uitvallen. En ook: juist omdat Mojo veel geld met grote concerten en festivals verdient (aangenomen dat ze dat doen), kunnen ze risico's nemen en allerlei kleine bandjes boeken, waarvan het nog maar de vraag is of ze er zelfs maar quitte op zullen draaien. Zouden er allerlei kleinere Mojo's zijn, dan zouden die per stuk veel minder winst maken en dit soort risico's minder snel durven aangaan. De dubbelrol van boeker en festival-/zaaleigenaar is inderdaad dubieus, maar ook hier geldt denk ik dat vooral de kleinere bands er garen bij spinnen. Als die hal er toch al staat kun je eens wat vaker een risico nemen en een kleinere band boeken.

Als je concertkaartjes te duur vindt moet je niet naar de betreffende concerten gaan. Als iedereen toch die kaartjes blijft kopen zal het Mojo verder een wordt wezen wat er allemaal op internetfora wordt geroepen.

Nee, want drie kleinschaligere organisaties kunnen ieder sowieso minder bieden dan een grote monopoliehouder. Dus de vraag moet zijn: Komen the white stripes nog naar nederland als mojo niet zou bestaan? Is optreden in nederland nog een manier om een plaat te verkopen of levert het ze gewoon te weinig op? Nou een band die vindt dat Nederland te weinig opbrengt hoef ik niet te zien hoor. Het vraagstuk is dus van belang voor mensen die eraan hechten grote acts te zien. Nooit gehad, dus ik ben tegen Mojo.

dat moet inderdaad wel los staan van je voorkeur, want waar jij hier op deze pagina's lyrisch over bent wordt structureel genegeerd door Mojo. voor de liefhebber van blanke gitaarpop, noise of soul-artiesten aan het deerniswekkende einde van hun carriere is het in Nederland misschien goed toeven, maar voor alles wat daar buiten valt (Afrika, Zuid-Amerika, de razend interessante musica mestiza in de metropolen) is Nederland toch echt een sterk onderontwikkeld dorp, werkelijk het culturele IJsland van Europa. Brussel, Berlijn, Londen en Parijs - hiermee vergeleken is het echt armoe troef in Holland. Blader een willekeurige maandagenda van The Barbican of Le Botanique door en je hebt zo alle actuele afrolatin artiesten te pakken. Kom daar maar eens om in Nederland. Ok, in de zomer is er Roots en Mundial, vooruit Dunya. Maar tussen oktober en mei is hier echt een muzikaal Kolyma. Vijf meter over de zuidgrens is men al echt veel mondainer dan dit gehucht aan de noordzee.

Verder lijkt het me evident dat North Sea Jazz onder Mojo-bewind per editie sleetser wordt. Wat doen al die uitgerangeerde soul-artiesten op een jazz-festival? Behalve het glijmiddelsgewijs faciliteren van bier- en worst-consumptie? Had hier niet veel beter 1 persoon met (toegegeven: zoiets achterhaalds als) een artistieke visie de programmering kunnen doen?

Waarom verandert Paradiso steeds meer in een Mojo-productiehuis, terwijl ze jaarlijks riante subsidie van OC en W ontvangen voor een spannende programmering die het niet van de markt kan redden?

Ik vrees met grote vreze dat Mojo (zoals bekend onderdeel van Clear Channel Company © TM INC, hetzelfde mediaconglomeraat dat in de V.S. van oost tot west honderden radiozenders in bezit heeft, die heel toevallig vrijwel unaniem voor de oorlog in Irak bleken te zijn in hun nieuws- en actualiteitsrubrieken) uit de aard der zaak alleen maar eenheidsworst draait en zal draaien. De hele wereld aan Jack en Meg, te beginnen met deze provincie. Met een brede, kleurrijke, spannende programmering heeft zo'n mogul helemaal niets te maken.

Kijk, zoals die Mojo-directeur een tijdje geleden ontspannen in De Volkskrant zijn winkel mocht verdedigen - geef hem eens ongelijk. He cried all the way to the bank. Maar ga nou niet doen alsof de wereld niet zonder Mojo kan, please.

"De discussie over voorspelbaarheid van het aanbod, ach. Ik ben van mening dat we de handjes mogen dichtknijpen met het concertaanbod hier - en dat staat helemaal los van mijn eigen muzikale voorkeur."

Guuz wint in ieder geval de "Grootste Gotspe Ooit Geformuleerd Op De Subjectivistensite Award". Of bedoelde je dat handjes dichtknijpen meer in de zin van hemeltergende ergernis? 8)

Boeker, programmeur, projectleider en concertpromotor Willem Venema is maandag 16 februari op staande voet ontslagen als medewerker van Mojo. Directe aanleiding voor het ontslag is het nieuws over de op handen zijnde contractverlenging van Leon Ramakers en de overige directieleden. Venema bevestigde dit gerucht tegenover 3VOOR12. Hij vindt het onverstandig om nu te reageren, omdat hij nog in gesprek is met Mojo. Ook Mojo-woordvoerder Jan Willem Luyken onthoudt zich van elk commentaar.

Een dag na het ontslag van Venema deed de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) ook een inval bij het hoofdkantoor van Mojo in Delft. Beide zaken hebben echter “helemaal niets met elkaar te maken” benadrukt Luyken. Ook Venema zegt geen enkel verband tussen de twee voorvallen te zien.

In januari ontving Venema nog De Veer - een prijs van de industrie voor iemand die zich uitzonderlijk heeft ingezet voor de Nederlandse muziekbranche - uit handen van staatssecretaris van cultuur Medy van der Laan. Hij werd in 1988 medevennoot bij Mojo Concerts B.V. en verkocht zijn aandelen nog voor het bedrijf werd overgenomen door SFX en niet lang daarna door Clear Channel Entertainment.
Venema was oprichter van het Lowlands-festival en o.a. verantwoordelijk voor de programmering van de veelbesproken Foxtrot-tent op Lowlands. Ook organiseerde hij afgelopen jaar een indrukwekkend eerbetoon aan Johnny Hoes met Grote Concert Des Levens tijdens Lowlands 2003, dat op tien april herhaald wordt in de Heineken Music Hall. Daarnaast is hij samen met Jan Smeets de man achter Pinkpop.

Het nieuws van Venema’s ontslag zorgde binnen de Nederlandse popwereld voor een schokgolf aan ongelovige reacties. Voor veel boekers en concertorganisatoren was hij de (enige) ingang bij het boekingskantoor dat tussen de 85 en 95 procent van de concertmarkt in handen heeft.

Vijf jaar geleden werd Mojo opgekocht door het Amerikaanse entertainmentbedrijf Clear Channel Entertainment. Veel mensen dachten dat de huidige directeur Leon Ramakers zou vertrekken na de vijf jaar die hij verplicht moest blijven na de verkoop van Mojo aan Clear Channel. Venema heeft er nooit een geheim van gemaakt dat als Ramakers zou vertrekken, ook hij wel eens zijn beste tijd bij het bedrijf gehad zou kunnen hebben. Juist het nieuws dat Ramakers blijft, is wrang genoeg de directe aanleiding voor zijn ontslag.

http://3voor12.vpro.nl/3voor12/magazines/news/index.jsp?portals=2534202&magazines=10719222&news=16475444

Boeker, programmeur, projectleider en concertpromotor Willem Venema is maandag 16 februari op staande voet ontslagen als medewerker van Mojo. Directe aanleiding voor het ontslag is het nieuws over de op handen zijnde contractverlenging van Leon Ramakers en de overige directieleden. Venema bevestigde dit gerucht tegenover 3VOOR12. Hij vindt het onverstandig om nu te reageren, omdat hij nog in gesprek is met Mojo. Ook Mojo-woordvoerder Jan Willem Luyken onthoudt zich van elk commentaar.

Een dag na het ontslag van Venema deed de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) ook een inval bij het hoofdkantoor van Mojo in Delft. Beide zaken hebben echter “helemaal niets met elkaar te maken” benadrukt Luyken. Ook Venema zegt geen enkel verband tussen de twee voorvallen te zien.

In januari ontving Venema nog De Veer - een prijs van de industrie voor iemand die zich uitzonderlijk heeft ingezet voor de Nederlandse muziekbranche - uit handen van staatssecretaris van cultuur Medy van der Laan. Hij werd in 1988 medevennoot bij Mojo Concerts B.V. en verkocht zijn aandelen nog voor het bedrijf werd overgenomen door SFX en niet lang daarna door Clear Channel Entertainment.
Venema was oprichter van het Lowlands-festival en o.a. verantwoordelijk voor de programmering van de veelbesproken Foxtrot-tent op Lowlands. Ook organiseerde hij afgelopen jaar een indrukwekkend eerbetoon aan Johnny Hoes met Grote Concert Des Levens tijdens Lowlands 2003, dat op tien april herhaald wordt in de Heineken Music Hall. Daarnaast is hij samen met Jan Smeets de man achter Pinkpop.

Het nieuws van Venema’s ontslag zorgde binnen de Nederlandse popwereld voor een schokgolf aan ongelovige reacties. Voor veel boekers en concertorganisatoren was hij de (enige) ingang bij het boekingskantoor dat tussen de 85 en 95 procent van de concertmarkt in handen heeft.

Vijf jaar geleden werd Mojo opgekocht door het Amerikaanse entertainmentbedrijf Clear Channel Entertainment. Veel mensen dachten dat de huidige directeur Leon Ramakers zou vertrekken na de vijf jaar die hij verplicht moest blijven na de verkoop van Mojo aan Clear Channel. Venema heeft er nooit een geheim van gemaakt dat als Ramakers zou vertrekken, ook hij wel eens zijn beste tijd bij het bedrijf gehad zou kunnen hebben. Juist het nieuws dat Ramakers blijft, is wrang genoeg de directe aanleiding voor zijn ontslag.

Helaas is het zo dat het publiek in Nederland voor dit soort muziek nogal klein is. Waarom is Oye Listen overleden? Waarom verkoopt Zuco in Nederland geen 100.000 platen? Waarom staan we met zijn vijfjes bij Los de Abajo? Daarom dus. En als daar verandering in moet komen is dat m.i. niet de taak of toch zeker niet alléén de taak van Mojo, maar van zaalprogrammeurs.

"Het IJsland van Europa" is trouwens een mooie :)

Mogelijk is Venema ontslagen, maar om op staande voet ontslagen te worden moet Venema wel hele erge dingen van dringende reden hebben gedaan.

Daar staat tegenover dat Mojo in het verleden inderdaad kleine boekingskantoren heeft opgeslokt of zodanig tegengewerkt dat ze op de fles gingen. Een duidelijk geval van 'wie niet voor ons is, is tegen ons', en in dit licht bezien is het veelzeggend dat Mojo tegenwoordig eigendom is van Clear Channel, gecertificeerde Friends Of Bush.

Zalen als Paradiso of Melkweg zijn begrijpelijkerwijs trouwe vazallen van de Delftse firma, want met het aanbod van de concurrentie krijgen zij hun begrotingen niet rond. Een kijkje in hun boeken zal evenwel leren dat de respectievelijke subsidies slechts een klein deel van de jaarrekening innemen, en die worden ook daadwerkelijk aan producties besteed die subsidiabel zijn.

Bij onze Oosterbuur is wel zoiets gaande als tegen elkaar opbiedende boekingskantoren, en volgens mij zijn de concertprijzen daar behoorlijk hoger. In Duitsland is echter wel een levendige alternatieve scene voorhanden, en dat heeft weer een boel te maken met het feit dat daar nog wel alternatieve media is. Die ligt in Nederland al jaren op zijn gat.

In Nederland is de muziekscene veel te klein, kent men elkaar te goed en heeft eenieder een flinke klont echte boter op het hoofd. Daarom zal je van belanghebbenden over Mojo niet gauw een onvertogen woord horen. Maar wat mij betreft mogen de zaken wel eens opgeschud worden!