Heck, te gek

Message Bookmarked

Bookmark Removed

Jip Golsteijn Journalistiekprijs voor Heck
AMSTERDAM (ANP) - Jean-Paul Heck heeft de eerste Jip Golsteijn Journalistiekprijs gekregen. De medewerker van Aloha, Jazz en Slagwerkkrant en sinds kort ook De Telegraaf ontving de prijs maandagmiddag in Paradiso in Amsterdam. De jury koos het werk van Heck uit veertien inzendingen.

Heck geeft blijk van een uitstekende kennis van zaken op een breed gebied van muziekgenres, van blues tot pop en jazz, oordeelde de jury. ,,Een veelzijdig journalist met gevoel voor sfeer en couleur locale en een grote dosis onbevangenheid, zonodig kritisch of sceptisch, in het ondervragen van artiesten. De door hem geportretteerden of geïnterviewden komen tot leven, ook voor lezers die niet direct fan of kenner van de beschreven muziek zijn.''

De jury, bestaande uit Bert van de Kamp, Bert Vuijsje en Ton de Zeeuw, selecteerde vijf inzendingen voor nadere bestudering. Aloha-medewerker Willem Bemboom verraste met sfeertekeningen en een helder oog voor minder glorieuze feiten van de showbusiness. Zijn verhaal over Judas Priest viel zeer in de smaak, de jury noemde hem een belofte.

Leon Verdonschot van Nieuwe Revu schrijft flitsend, heeft een goed oog voor sfeer, emoties en drijfveren en voor de zakelijke kant van de popmuziek. Ook hij kreeg van de jury het predikaat 'veelbelovend'. Rob van Scheers van Elsevier schreef een 'schitterend' stuk over Hank Williams III en Herman van der Horst van Oor en Jazz ,,bewees opnieuw hoe goed hij is in het schrijven van mooie, muzikaal geëngageerde verhalen''.

De Jip Golsteijn Journalistiekprijs, bestaande uit een beurs van 5000 euro, is bedoeld voor bijzondere journalistieke prestaties op het gebied van de populaire cultuur, in het bijzonder interviews en reportages over popcultuur, film, literatuur en massamedia. De onderscheiding is genoemd naar de op 22 februari 2002 op 56-jarige leeftijd overleden popjournalist Jip Golsteijn, die onder meer jarenlang een wekelijkse poppagina in De Telegraaf verzorgde.

De echte kwaliteit zit dus bij Aloha, Jazz en Slagwerkkrant en sinds kort ook De Telegraaf; zowel de Oor- als Revu-mensen moeten het doen met het predikaat 'veelbelovend' - kunnen we een parallel trekken met resp. Tom E. en Guuz H.?

― Ryker, Tuesday, 24 February 2004 11:13 (twenty-two years ago)

Elsevier lees ik niet, dus Rob van Scheers en zijn werk ken ik niet. De rest lijkt me allemaal terecht. Heck ís te gek, dat verhaal over Priest wás hilarisch, Verdonschot hééft een scherpe pen en diepgang en een geïnspireerde Van der Horst schríjft mooie verhalen. Ben het kortom zelden zo met een jury eens geweest.

― harry, Tuesday, 24 February 2004 11:33 (twenty-two years ago)

Het ligt vast aan mij, maar een parallel tussen wat?

― Guuz H (Guuz H), Tuesday, 24 February 2004 11:34 (twenty-two years ago)

Als het is wat ik denk dat het is, hoop ik dat we niet weeeer op 153 reacties uitkomen :-)

― Jan Willem Broek (Jan Willem Broek), Tuesday, 24 February 2004 11:45 (twenty-two years ago)

Uitgaande van JP's jaarlijstje over 2003:

1 Danko Jones -We sweat blood
2 Sting - Sacred love
3 White stripes - Elephant
4 Al Green - I can't stop
5 Elvis Costello - North
6 Joe Henry - Tiny voices
7 Dave Matthews - Some devil
8 RH factor - Hard groove
9 ZZ top - Mescalero
10 Boy sets fire - Tomorrow come today

ontstaat bij mij nou niet direct het beeld van iemand die constant op zoek is naar, laten we zeggen, 'de scherpe rand van platenland', of is dat een TE belaste term in dit verband, maar gelukkig smaken verschillen en waarschijnlijk lette de jury op heel andere dingen. Of de man makkelijk schrijft bijvoorbeeld. Ik zal er es wat vaker op letten als ik zijn naam tegen kom. Hoe verhoudt deze uitverkiezing zich trouwens tot die van Hester Carvalho onlangs? Kan lijkt me nog een leuk debatje opleveren over de popjournalistiek in De Telegraaf en
die in de NRC.

― anjou (anjou), Tuesday, 24 February 2004 14:35 (twenty-two years ago)

Het juryrapport ging als volgt: “Een veelzijdig journalist met gevoel voor sfeer en couleur locale en een grote dosis onbevangenheid, zonodig kritisch of sceptisch, in het ondervragen van artiesten. De door hem geportretteerden of geïnterviewden komen tot leven, ook voor lezers die niet direct fan of kenner van de beschreven muziek zijn.”

De jury zocht naar iemand die in de geest van Jip schreef en JP Heck kwam als winnaar uit de bus. Ik ken z'n stukken zelf niet, maar hoor veel positiefs.

― Norbert Pek (Norbert Pek), Tuesday, 24 February 2004 14:50 (twenty-two years ago)

De jury zocht naar iemand die in de geest van Jip schreef

Jip & Janneke-taal, zullen we maar zeggen! :-P

― oratonastick (oratonastick), Tuesday, 24 February 2004 17:00 (twenty-two years ago)

>>ontstaat bij mij nou niet direct het beeld van iemand die constant op zoek is naar, laten we zeggen, 'de scherpe rand van platenland',

Dat mag je daaruit niet concluderen, want het is denkbaar dat hij al die marginale avantgarde wel kent maar dat hij dat gewoon niet zo goed vindt als Danko Jones en Sting. Dat fenomeen is mij niet onbekend. Het fenomeen "Sting nog steeds trekken" dan weer wel...

― Olaf K., Tuesday, 24 February 2004 17:19 (twenty-two years ago)

"De echte kwaliteit zit...en SINDS KORT ook bij de Telegraaf" (uit het bovenstaande persbericht)Zeker na de tussenliggende periode vanaf het overlijden van Golsteijn tot onlangs dan. De open geest van Golsteijn plus het enorme schrijftalent en niet in de laatste plaats oninhaalbare feit van het erbij zijn vanaf het begin van de popjournalistiek maakt de goede man onsterfelijk. Wie kocht er niet speciaal de weekendeditie van de Telegraaf destijds? (Tip: open doel voor de leukerds van onder de achttien hierna, antwoordt met 'ik'!)

― albert, Wednesday, 25 February 2004 19:38 (twenty-two years ago)

Uitgaande van JP's jaarlijstje over 2003:

1 Danko Jones -We sweat blood

En die plaat van Danko Jones is dus helemaal niet zo goed. De vorige was veel beter.
En de nieuwe van Gluecifer is nog veel beter. Maar daar schenkt dan weer geen hond aandacht aan.

― Martijn ter Haar (wmterhaar), Wednesday, 25 February 2004 20:29 (twenty-two years ago)

Wie kocht er niet speciaal de weekendeditie van de Telegraaf destijds?

Ik! (En dan ben ik nog wel 18+!)

― oratonastick (oratonastick), Thursday, 26 February 2004 09:40 (twenty-two years ago)

En ik, en ik ben zelfs 38+. De ironie is dat Golsteijns belangrijkste kwaliteit was dat hij zichzelf kon verkopen. Ik vind de mensen die nu een prijs in zijn naam hebben gewonnen, of bijna, veel betere interviewers en schrijvers dan Golsteijn zelf. Die was vooral de éérste. Ook bijzonder, daar niet van, maar iets anders dan: één van de beste.

― Harry, Thursday, 26 February 2004 14:48 (twenty-two years ago)

zoveel slecht nieuws in een klein berichtje: ik sla snel een kruisje. ik dacht dat harry prenger de prijs zou winnen. maar die schrijft niet voor de telegraaf....

― famousharry, Thursday, 26 February 2004 18:14 (twenty-two years ago)

*zucht* lezen mensen, dus u kocht 'm NIET. Droevig. Leuke andekdote is nog steeds natuurlijk die van de laatste Stones-tournee die Jip meemaakte, dat er ergens in Europa een persdag was georganiseerd, en Jagger vanaf het podium riep met het van hem bekende accent terwijl hij de zaal intuurde: "Jip, is that you?"

― albert, Thursday, 26 February 2004 21:59 (twenty-two years ago)

...en Jagger vanaf het podium riep met het van hem bekende accent terwijl hij de zaal intuurde: "Jip, is that you?"

Ik heb vernomen dat mensen die ook bij die persconferentie zaten dachten dat Jagger iets anders zei... Jip was er in elk geval wel van overtuigd; ik heb hem er enthousiast over horen vertellen toen ik tegelijk met hem een interview in de radiostudio van Salto deed.

Die prijs gun ik Jean-Paul van harte. Hij gaat met ongelooflijk veel bezieling te werk. Nu geldt dat voor veel mensen, maar bij hem is het toch wel opmerkelijk.

...niet direct het beeld van iemand die constant op zoek is naar, laten we zeggen, 'de scherpe rand van platenland'

Dat lijkt me ook niet per se een zwaarwegend criterium. Voor sommigen wel, maar ik ken Jean-Paul als iemand die zich vooral bezig houdt met wat er in het algemeen speelt, en niet zozeer alleen wat nieuw is of wat er aan de 'scherpe kant van platenland' speelt. Voor bladen als Aloha en Slagwerkkrant is die kant van 'het veld' - ervan uitgaande dat ik het juiste voor ogen heb als je zegt 'de scherpe kant van platenland' - ook niet het meest relevant.

― Gerrie Spaansen, Friday, 27 February 2004 10:56 (twenty-two years ago)

Wat voor soort popjournalistiek staat er eigenlijk in de Telegraaf? Als The White Stripes in Paradiso spelen, komt er dan een stukje? Mars Volta? Strokes? N.E.R.D.?
En cd-recensies, doen ze daar aan? Wat voor een soort bands dan?

― Martijn Grooten (martijng), Friday, 27 February 2004 12:03 (twenty-two years ago)

Bah, wat n makkelijke opmerking. Telegraaf schrijft overigens weldegelijk over The White Stripes en binnenkort staat er n interview in met Damian Rice. Oké, t moet allemaal n breed publiek kunnen aanspreken, maar ik lees met veel meer plezier de stukken van Nathan Vos voor De Telegraaf dan die van Hester Carvalho in t NRC. Juist omdat ze met bezieling zijn geschreven en in de geest van Golsteijn

― qK, Friday, 27 February 2004 12:17 (twenty-two years ago)

Bah, wat n makkelijke opmerking.

Welke opmerking?

― Martijn Grooten (martijng), Friday, 27 February 2004 12:50 (twenty-two years ago)

Heb wellicht ten onrechte aangenomen dat je vragen retorisch bedoeld zijn. Maar r wordt weldegelijk aandacht besteed aan de bands die je noemde

― qK, Friday, 27 February 2004 12:57 (twenty-two years ago)

ik vind dat bert van de kamp de prijs verdiend had!

― rollatortje, Friday, 27 February 2004 21:51 (twenty-two years ago)

qK : yep, was echt puur interesse. Het is natuurlijk wel logisch, maar aan de andere kant, Frans Bauer wordt in [aanhalingstekens]linkse[/aanhalingstekens] media toch ook eerder als sociologisch fenomeen beschouwd, dan dat men het in een uitgebreide recensie heeft over zijn moeilijke tweede of essentiële derde album.

― Martijn Grooten (martijng), Friday, 27 February 2004 21:57 (twenty-two years ago)

mag je hier ook zeggen dat je jip golsteijn een matig journalist vindt. 1. hij was erg beperkt in zijn smaak. 2. hij lulde maar wat in de ruimte. 3. hij verweef journalistiek met rock n roll door regelmatig zelf met bands op het podium te kruipen. 4. hij stelde nimmer een kritische vraag. 5. zelf in te vullen.....

― fransjedromedaris, Friday, 27 February 2004 22:31 (twenty-two years ago)

iemand die constant op zoek is naar, laten we zeggen, 'de scherpe rand van platenland' II

waarom iemand een prijs geven omdat hij schrijft in de geest van iemand die, ook in levende lijve, al geruime tijd in zijn eigen schaduw liep? Is dat Typisch Telegraaf? Over de doden niets dan goeds, maar ook bij een nog levende Golsteijn had ik vaak de indruk dat hij meer teerde op zijn eigen muzikale herinnering en de actuele ontwikkeling op popterrein niet echt meer trok. Een hoog Harry de Winter-gehalte, als u begrijpt wat ik bedoel. Ook wat dat betreft blijft het 'Wintertijd' in Nederland!

― anjou (anjou), Saturday, 28 February 2004 12:06 (twenty-two years ago)

Ter ondersteuning van mijn opmerkingen:

http://3voor12.vpro.nl/3voor12/maps/programs/episodes/index.jsp?portals=2534202&maps=3594015&programs=4746439&episodes=5260318

― anjou (anjou), Saturday, 28 February 2004 12:19 (twenty-two years ago)

two weeks pass...

Ik schrijf zelf voor de Telegraaf en ik ben erg blij dat Jean Paul nu ook wat voor ons doet. Ik heb ´m maar een paar keer ontmoet, maar ik kan jullie verzekeren dat er maag weinig journalisten rondlopen met zoveel liefde voor en verstand van muziek en ook nog eens de vaardigheid om daar toegankelijk over te schrijven. Daar kan ik, en met mij mijn enstig verzuurde collega's van bepaalde andere dagbladen , nog veel van leren

― Nathan Vos, Tuesday, 16 March 2004 10:57 (twenty-two years ago)

You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.