Afwijkingen ?!

Maar toch: ik vind "Experimental Jet Set.." een van de betere Sonic Youth-albums (maar goed, Sister vind ik nog beter). En die singles-verzamelaar van de Olivia Tremor Control vind ik over de hele breedte leuker dat "Dusk At Cubic Castle". Oh ja, en ik vind de eerste van de Pooh Sticks ("Multiple Orgasm", die was een band met deels Nederlandse inbreng) veel en veel leuker dan die in sommige kringen zo opgehemelde latere dingen.

Bij Pixies toch wel Surfer Rosa en GBV moet het vaak met Bee Thousand en Alien Lanes doen

Met Sonic Youth ben ik saai: Daydream Nation

Soms denk ik dat Radio Activity het beste Kraftwerk album is, maar daar kan ik toch nooit helemaal uitkomen.

Oh ja natuurlijk! 10000 Hz Legend en Discovery zijn allebei op het idiote af beter dan de beide voorgangers itt wat een groot aantal crack-rokers denkt te denken. ;)

Het kan nog erger, om de 6 maanden wijdt de Q of de NME weer een issue aan de beste, meest invloedrijke band of plaat terwijl dat allemaal eigenlijk klinkklare onzin is. Natuurlijk is de ene plaat beter dan de ander en over het algemeen ben ik het ook wel stiekem met de lijstenmakers eens, maar vaak wordt meer waarde gehecht aan 'impact' (in hoeverre dat toe te schrijven is aan hoeveel energie de marketingafdeling aan promotie heeft besteed en/of hoeveel journalisten de bandwagon zijn ingestapt) dan aan wat de plaat eigenlijk om het lijf heeft. 'Nevermind' van Nirvana bijvoorbeeld. Was dat echt zo'n goeie plaat? Vond 'In Utero' sowieso stukken beter.

'Mysterious Pony' van Emperor Penguin is een plaat die ik blind aan iedereen kan aanraden. Dat daar bijna geen hond van heeft gehoord, daar lig ik niet wakker van.

ook in de volgende gevallen wijk ik af van de 'standaard':

the cure - kiss me kiss me kiss me [volgens velen de slechtste cure plaat ooit]

new order - brotherhood [doorgaans technique]

pavement - slanted & enchanted [doorgaans

pixies - surfer rosa [internationaal geldt doolittle overigens als beste pixies plaat]

the smith - the smith [doorgaans The Queen Is Dead]

Sound - all fall down [doorgaans From The Lion's Mouth]

red hot chili peppers - the uplift mofo party plan

Led Zeppelin - III

Bij de Smiths is het Louder Than Bombs, toch wat anders dan.

Metallica is bij mij net als Nirvana: allemaal even erg

Led Zeppelin - III (ben ik het helemaal mee eens!)

Mijn favo Stoep plaat = Wowee Zowee , heerlijke ongecontroleerde verzameling van alles-wat.

Beste Spiritualized is natuurlijk Lazer Guided Melodies en niet die typsiche laatkomer-plaat Ladies & Gentlemen... (ook al is die ook heel fijn).

Metallica ...AJFA: dat hoekige, dat strakke posthumane, dat technologische sfeertje wat er in zit, dat kon ik meteen plaatsen toen ik met name rave platen van Joey Beltram en Human Resource hoorde. Een soort logische overlapping.

Chili Peppers - One Hot Minute (glad als de pest maar ook een ander, donkerder geluid en Dave Navarro's beste werk post-Jane's Addicton)

Ik geloof dat de later Pavement-platen het best verkocht hebben (is dit niet ook gewoon een indiecatie, die anderen zijn prima verkrijgbaar hoor), maar het "indie-publiek" vindt de eerste twee (S&E, CRCR) vaak het best. Geld ook voor mijzelf, welke van de twee dat wisselt nogal eens.

Net zo met Hood. Hun latere platen zijn vrij electronisch, en dat heeft een behoorlijk publiek. Veel mensen zullen Cold House, hun eerste(?) plaat in de Moordlijst, als beste noemen. Ik ben meer een gitarenman, en vind Cabled Linear Traction het best (maar Cold House ook erg goed hoor).

Als ik een oudere band die ik gemist heb (vaak omdat ik toen te jong was) wil ontdekken, zoek ik vaak op wat over het algemeen gevonden de beste plaat is (heb twee buitenlandse popencyclopedieën). Als die bevalt kan ik altijd de rest nog aanschaffen. Het is misschien wel tegen de leefregels van de subjectivisten in, maar ik had vroeger heel vaak "die ene mindere plaat" van veel bands.

ik durf mijn hand ervoor in het vuur te steken dat Tigermilk het meest legendarisch B&S album is.

:)

mijn afwijking: Lambchop - How I quit Smoking (tsja heb geen anderen..)

en ook een leuke: Aphex Twin - allemaal klote

;D

Misschien toch maar eens Troublegum aanschaffen? ;-)

ps. je hebt toch niet echt een boek van Parson gelezen?

Kyuss: ...And The Circus leaves Town (schijnt niemand met me eens te zijn). Verder: Slayer met South of Heaven (schijn je ook Reign in Blood te moeten zeggen); Metallica: Master of Puppets (redelijk...); Masters of Reality met Deep in The Hole (als je van de Oor bent, moet je natuurlijk de eerste zeggen); Brant Bjork met Jalamanta (trippie); Ween met The Mollusk (mag ook al niet); Tragically Hip met Phantom Power (moet je ook Up to Here of Road Apples zeggen); Faith no More Angeldust (is goed, denk ik, of niet?); QOTSA de eerste (toch beter dan Rated R); Dandy Warhols de tweede waar dat Junkie nummer op stond (is geloof ik complete heiligschennis) en verder vind ik die laatste van Foo Fighters ook ok (mag niet, geloof ik)

Ach...

Ik ziet niet zo diep in de underground. Helemaal geen tijd voor. Oor en VPRO meningen interesseren me niet. Vind wel dat er verdomd veel lekker spul uit de Palm Springs Desert Scene komt: MOR, Fu Manchu, Che, Brant Bjork, Earthlings, Hermano, Orchestra del Desierto (moe'k nog kopen)en uiteraard Kyuss en QOTSA.

Misschien toch maar eens Troublegum aanschaffen? ;-)

Heb ik. Maar die mist die lekkere foute zwelgsfeer van teksten als "You poured Eros' maggots down my throat, until I choked" en "Your ass like Jesus' feet: worth kissing." Ik ben een echte romanticus.

Vind ik even goed als Welcome To Sky Valley. New Blues For The Red Sun vind ik een stuk minder.

Verder: Slayer met South of Heaven (schijn je ook Reign in Blood te moeten zeggen)

Ik hou ook meer van de wat meer slepende Slayer dan van die hele snelle nummers. Ik vind Divine Intervention ook heel goed, dat schijnt helemaal niet te mogen.

De laatste (7&8) waren meer een soort psychedelische miniatuurtjes, dat ging richting Beatles/Beach Boys met hardere gitaren. Tussen een hoop ongein stonden ook een aantal geniale vondsten. QotSA zelf worden ook steeds psychedelischer. Probeer maar een You're So Vague te vinden, een ontzettend origineel en ijzersterk nummer.