Legendarisch kloteconcert?

Ook pijnlijk en wel pijnlijk hard: Mogwai op Lowlands een paar jaar terug. Op het 3voor12 forum staat een leuk stukje van iemand die daar ook bij was en een ooggetuigeverslag schreef over de communicatie tussen de geluidsmensen van Mogwai en Lowlands. Vermakelijk.

Wat ik me ook zo herinner (ok, dit is geen concert) is het duo Double Date dat meedeed aan de voorrondes van het Songfestival en echt heel erg vals zong.

En van horen zeggen: Thelonius Monster op Pinkpop ('93?)

ongeveer 5 minuten

weet nie zeker ben nu dronken en heb net de vrouw van m'n leven
aangesproken. Jezes wat mooi, rood haar.... en allezs er op en er
aan...... tering.....!!!!!

Nou, das best schrikken... een sub met gevoelens voor een vrouw!

dat mis ik hier............... gevoel

Toch!?

Maar het allerergst was toch wel het voorprogramma van Madrugada in Paradiso een paar jaar terug. Ik ben de naam even kwijt, maar het was een band uit Texas die destijds een behoorlijke buzz had. Maar live was de gitarist vooral bezig met het zo veel mogelijk intrappen van zo veel mogelijk effectpedaaltjes. Hij vergat daarbij dan ook nog eens te soleren. Er kwam geen einde aan.

andere statenhal-tegenvaller: Wilson Picket. De man stond zelf denk ik hooguit 20 minuten op het podium, hoogstwaarschijnlijk geholpen door ettelijke witte lijntjes in de kleedkamer. De rest van de tijd werd door de band dichtgespeeld.

Een jaar geen cd's van die band aangeraakt.

Nee, voorprogramma's daar heb ik het niet zo op. Waarom laten ze die niet achterwege?

O ja, Jaïr, jazz morsdood? Check out Robotobibok!

Met ronnie gaat het naar omstandigheden goed. M'n broer lijdt aan het Pippi Langkoussyndroom (voor babyboomers: Hannie Schaftsyndroom). Daar is hij voor geholpen. Bij overmatig alcoholgebruik gaat het wel eens mis.

Een symptoom van die aandoening is een extreem korte concentratiespanne. Tijdens het stappen ben ik hem dan ook meestal na pakweg tien seconden kwijt. Dan vind ik ronnie later terug in de buurt van roodgekleurde objecten (stoplichten, brievenbussen, pakjes Marlboro, Greg Dulli, vrouwen). Hij verklaart ze standaard de liefde en vooral de laatste categorie raakt daar wel eens van in de war.

Die 5 minuten J&MC lag trouwens niet aan mijn broer, maar aan de band. Die waren zo uit hun plaat dat ze na 5 minuten het podium verlieten. Zegt ronnie. Ik was er niet bij.

Het is een kunst om twee totaal verschillende bands bij elkaar te zetten en dan toch een coherent programma te hebben. Als je een hele avond naar twee vergelijkbare bands moet kijken en luisteren (bijv. Uzeda en Shellac) heb je het op een gegeven moment wel gehad, ten nadele van de hoofdact.

Jezus, gelijk duidelijk waarom ik Nederlands product al jaren links laat liggen. Wat een ellende zeg!
Gelukkig veel vrienden en familie........ gezellig...dat wel.

Conservatorium mannen van in de veertig op een podium die Joe Satriani en Live slecht nadoen..... Aaaaahhhhhh!

Heel veel bier helpt uiteindelijk toch en aan het einde van de avond had de band die het beste een gedateerde Biohazard kon nadoen gewonnen..... jaja.... pop in Nederland.

Ben ik te kritisch?

Dat is hoe één van de afdelingen van de hel is ingedeeld; het gedeelte dat bestemd is voor slechte artiesten.

Wanneer gaan mensen (muzikanten en programmeurs alike) eens luisteren en dan bepalen of een band wel compatible is met een groot festival. Alles wat er maar een beetje uitziet als een rockband wordt in een omgeving geplaatst die soms zo verschrikkelijk misplaatst is dat echt niemand er mee opschiet. Je zet Kiss ook niet in Ekko.

je zet kiss toch nergens meer met goed fatsoen toch?..:p

Ook een broer

Was die keer Blur zó erg? Zo is ie niet in mijn hersenkwabben opgeslagen. Suede vorig jaar was toch nog vele malen ongeïnspireerder? Keith Caputo, toen ie net was verhuisd naar Amsterdam, aan de dope en zijn stem kwijt... dat was pas klote. Maar de band (met Sjako!) bleef stoïcijns strak en goed doorspelen. Dat was ook precies de reden waarom Thelonious Monster eigenlijk nooit zo beroerd was. Die zanger was behoorlijk de weg kwijt, maar met de band was verder niks mis.

Oh Dev én Pussy Galore in Tivoli '87... Dat was pas legendarisch klote! ;)

Stadionrock lijkt mij toch beter in een ehm... stadion. Stadionrock is niks voor mij, dus ik ga er ook niet heen. Maar de sfeer in die bovenzaal zal niet hetzelfde effect sorteren als zo'n 'bigger than life' show. Misschien is niet helemaal omkeerbaar omdat kleinschalig dan niet zo mislukt als het omgekeerde, maar toch.

Mijn eerste pop/rockconcert was Prince in de Kuip in '88, later nog een keer bij Queenryche in Ahoy en dat was het, qua stadionrock. Ja, Dynamo toen het nog geen drol kostte en ik een OV-kaart had, maar dat was nog op de ijsbaan en het vliegveld en niet eens zo heel groot dus.

Cocorosie staat dan ook niet op Pinkpop. Hoewel ik de organisaties ervoor aanzie zoiets gewoon te flikken.

Stadionrock is een soort mega-TV kijken. Maar -- en nu gaan er klachten komen -- de laatste keer kwam ik door een vreemde samenloop
alleen in de Arena de staan voor de Stones. Ik was stevig van plan om
er heel weinig aan te gaan vinden (dom publiek, bejaardenrock, enz.).
Na drie nummers lukte het niet meer. Een heel stadion dat meezingt en
het fantastisch vindt, daar kan ik niet tegenop. Fout? Weet niet, ik
heb me prima vermaakt. Het was toch weer erg goed gedaan.

Ze zouden trouwens snel een keer terug komen om het goed te maken, maar of die belofte nog ooit wordt ingelost...

Ja hehe natuurlijk spelen ze op zo'n soort verschrikkelijk iets als een gig met Simple Minds en Level 42 voornamelijk grote hits uit de periode 77 - 87 , de zogeheten "festval set".
Maar als je bv de laatste cd Norfolk Coast beluisterd en recent in het Patronaat was wezen kijken had je wel geweten dat het wat anders is anno 2004 met de nog altijd meer dan actieve en zeer up to date (!) klinkende stranglers.