Het belang van een goed geluid

klinkt goed, volgens "kenners" heeft Marantz deze kwaliteit later nooit meer evenaard.

Zelf heb ik een Marantz versterker en cd-speler van recente makelij.
Erg tevreden mee.

Hebben we het over dezelfde Marantz? :)

Wie verveelt jou daar dan iedere dag mee als ik vragen mag?

ik zelf heb een radiocassetterecorder van sony

Wat! Geen Brothers In Arms!?! :) Mijn wereldbeeld stort in.

Besproeien ze ook hun cd'tjes voor het afspelen met een spray om een beter geluid te krijgen om ze vervolgens ook nog te demagnetiseren? Of leggen ze een Audiospeak-Mat op hun cd'tjes voor het cd-laatje dicht gaat? (mijn hemel dat ik dit allemaal weet, begin me een beetje te schamen)
Ik ken die kul.
Niets mis met een goed geluid, maar je kunt ook overdrijven.

Goed geluid die Sony? ;)

En uiteindelijk is het geluid secundair, zoals ik gemerkt heb aan de bands die ik vanuit het demo-stadium naar debuut heb zien groeien: het laatste klonk toch een beetje als ouwe koek ondanks het verbeterde geluid. Net als de films die ik in zwart/wit gezien heb in een bepaalde periode in m'n leven en waar later de kleurenversie eigenlijk bar weinig aan toe voegde.

Van mensen die hun muziek idealiter in de auto beluisteren krijg ik wel jeuk. Net als mensen die uitsluitend mp3's luisteren via de computer.

Is zou wel graag eens in zo'n super hi-fi winkel waar de setjes beginnen op 15.000 pietermannen willen aankomen met cd'tjes van Darkthrone, stokouwe rembetika en een moppie Charlie Parker om wat indrukken op te doen. :)

ja goed he!

ik wil het in een andere draad gaan hebben over 192kHZ upsammpling ;)

Vriendelijke speakers is inderdaad niks.

Datzelfde geld overigens voor geluid bij concerten. Het is me nog niet vaak overkomen dat ik me ergerde aan de kwaliteit van geluid.

ik vind het een goed geluid heel belangrijk, heb best wat geld neergeteld voor mijn dingen, maar keerzijde is dat slecht geproduceerde muziek nog slechter klinkt op een geweldige installatie. nu heb ik gelukkig weinig lofi ;-)

&@ Ryker: ga eens naar zo'n grote tweedehands winkel (Arm in Utrecht, Schalm in Haarlem) en koop er een aftands cassettedeck ofzo voor een euro of tien. heb je de goede kabel voor je Marantz.

wat goed geluid is weet ik eigenlijk niet. als een van de enige vind ik bijvoorbeeld dat die digitaal geremasterde platen uit lang vervlogen tijden een stuk slechter klinken dan de originelen. ik houd gewoon niet van de 'sound' ervan. heeft iemand anders dat ook?

soms ja. Met het gevaar dat we in herhaling vallen maar een Pepsi-test tussen een zware Jamaicaanse vinyl schijf van pakembeet King Tubby's Meet Rockers Uptown en zo'n digitale remaster wordt in mijn perceptie makkelijk door de eerste gewonnen.

En trouwens tegenwoordig gebeurt dat ook nog wel: als een plaat uit de Dubplates & Mastering te Berlijn komt kan je hem eigenlijk gewoon beter op vinyl kopen. [is het iemand opgevallen dat het in bepaalde dancekringen ongeveer een kwaliteitsstempel is geworden om pontificaal ergens neer te zetten dat de plaat bij D&M vandaan komt?]

en nou krijg ik flinke last van deja-vu (herinneringen aan een vorige reincarnatie weetjewel? ;)

Verder een JVC platenspeler (ook 70's), Akai (dubbel)cassettedeck (onder druk van Norbert moeten aanschaffen ;-)) en een Sony cd-speler. Verhouding cd-lp is ongeveer half-half. Downloaden doe ik niet aan, en van mp3 speler, i-pod en wat nog meer voor onzin snap ik niets.

Ik moet mijn huidige draaitafel altijd zelf met de hand aandraaien voordat ie begint te draaien. Weet iemand hoe ik dat probleem kan oplossen?

Dat geldt voor alles wat voor ~1992 op cd is gezet. Dat is erg zacht en klinkt metalig.
Zo ergens rond die tijd is het veel beter geworden, reden waarom nu nog veel platen die al eerder op cd verschenen nu geremasterd worden uitgebracht.

Het erge is dat ik wel een goed geluid wil maar nu (op mijn werk) me met de beste wil van de wereld niet kan herinneren wat voor boxen ik heb....
Enfin voor platenspelers: koop gewoon Thorens. Echt zulke fijne apparaten (lekker zwaar) helaas dj's; je kan er denk ik niet mee mixen en scratchen haha.

Toch is het doorgaans al een beetje mierenneukerij en ook voor een deel smaak, die vinyl/cd discussie.

En sommige cd's zijn slecht gemasterd, maar vinyl kan ook beroerd gemasterd zijn, dan wordt mij alleemaal te moeizaam en denk ik: laten we het maar weer over muziek gaan hebben.

Mijn eega, die de spullen voor ze mij kende in huis haalde, vind het in elk geval erg blangrijk. Ze hoorde zelfs het verschil tussen mijn oude Philips-cd-speler, de we gebruikten toen de Marantz in reparatie was, en ze ergerde zich dood.

Ik had daar niet zo'n last van. Ik vind het heel fijn dat het geluid goed is, maar tegenwoordig maak ik weinig gebruik van de spullen thuis. Cd's luisteren doe ik voornamelijk in de auto; ik ben per dag zo'n twee uur onderweg. Als ik thuis ben maak ik zelf muziek, en luister ik af op studiomonitors. Pas bij de eindmix luister ik - ter referentie - over de hifi-set.

In de auto stel ik het wel op prijs als het geluid goed is, maar ik ben niet geneigd te investeren in supergoede audiospullen voor in de auto. Ik rijd een Nissan Maxima, die bekend staat als een zeer stille auto, maar toch hoor ik zoveel geraas van wind en banden dat ik het onwaarschijnlijk acht dat ik veel baat zou hebben bij spullen die kwalitatief veel beter zijn dan de toch niet misselijke set die standaard bij die auto geleverd is.

Ik draai er wel eens cd's in af die zijn gebrand van mp3's, maar dat pleziert me toch minder dan oorspronkelijke cd's. De dynamiek van mp3's is toch beduidend minder, hoewel dat uiteraard afhangt van de gekozen bitrate en frequentie.

Wat dat laatste betreft: ik heb er een sterke voorkeur om de muziek die ik zelf maak in het beginstadium te produceren op 24 bit en 96 kHz. Maar dat is vooral omdat de muziek gaandeweg het productieproces allerlei bewerkingen ondergaat, waarbij steeds afrondingen in het digitale domein plaatsvinden die het geluid aantasten. Hoe fijner de resolutie, hoe kleiner de afrondingsverschillen. Als ik de productie begin met 16 bit en 44.1 kHz, dan hoor je die afrondingsverschillen in het eindproduct. Maar als ik een bestand van 24 bit en 96 kHz omzet naar een 16/44.1-bestand, hoor ik bij normaal luisteren geen verschil.

Bij concerten vind ik het heel belangrijk dat het geluid goed is. Volgens mij bereik je dat primair door goed te mixen, en pas in tweede instantie door goede spullen te gebruiken. Dynamische impact vind ik heel fijn, maar geluidstypes die denken dat je dat enkel met de volumeschuif bereikt hoort in mijn beleving tot het uitschot van de aarde.

En toch klinkt 88.2Khz na downsampling beter dan 96Khz, simpel weg omdat dat niks meer is dan delen door 2. Bij de afronding van 96Khz naar 44.1 gaan er decimalen verloren... Geen hond die dat hoort btw, maar hey, de thread gaat toch over belachelijk audiofiel gedrag, nietwaar?
Ik werk zelf overigeens nog gewoon op 48Khz hoor, simpelweg omdat de meeste van mijn apparatuur toch niet meer aan kan. En ik draai ook geregeld mp3tjes... Als ik er niet op let, de koelkast zoemt, verkeer komt voorbij, etc, etc... ik vind het best...
Als platenspeler heb ik een jaren '60 Pioneer, met bijbehorende versterker... af en toe eens een nieuwe naald, maar verder al jaren in prima conditie [van m'n pa geweest]
CD speler is mijn DVD drive in de PC... op een Sony amp aangesloten. Ook tevree mee.

Wil nog wel eens nieuwe [studio]monitoren aanschaffen... suggesties iemand?

Vinden geluidsengineers altijd leuk, het "afstoffen" van oude opnamen om zo veel mogelijk details naar voren te halen, dit ten koste van het natuurlijke (warmere) geluid.
In bijna alle gevallen zijn digitaal geremasterde cd's harder, scherper met een te heldere weergave.

Het probleem met tegenwoordige producties is dat het geluid te hard op cd wordt geperst/gebrand, of dit aan de opname ligt weet ik niet precies, maar de volume knop op kwart voor 9 geeft al een oorverdovend lawaai (ligt ook aan de ingangsgevoeligheid van de versterker die niet aangepast is aan digitale bronnen).

Nee, doe maar maar cd's. En het is nog handzamer en slijtvaster ook.

Ligt aan de mastering, 'lekker hard', gaat het dus vervormen detail gaat verloren, klinkt al gauw aggressief, opgefokt. Past in het rijtje met de overmatige compressie in de productie. Vooral niet te veel dynamiek, is niet goed voor de behangfunctie die muziek moet hebben.

Nee dus, ik prefereer ook cd's boven lp's, alleen al het gemak (dat gehannes met lp's schoonmaken, voorzichtig zijn met het dure naaldje, kromtrekken van lp's). Ik bezit niet eens een platenspeler.

Het tikken is alleen maar vervelend, maar wat ik bedoel is dat tijdens de re-mastering van oude opnamen (die overigens op tape staan, dus van tikken kan geen sprake zijn) het oorspronkelijke klankbeeld geweld wordt aangedaan, alles moet hoorbaar en helderder gemaakt worden, details voor alles en daarmee verdwijnt ook de warmte in het geluid.

Is dat jouw mening?

Stelletje zeurpieten.

Dank voor deze verhelderende bijdrage.

Ik vind cdr vanaf de originele cd prima, als ik dingen van de bieb leen bijvoorbeeld. Ik heb nou eenmaal de centen niet om alles te kopen. En mocht het er toch moeten komen gaat het vanzelf kriebelen om alsnog een bestelling te plaatsen, dat gebeurt ook regelmatig.

Dat volume kan je trouwens corrigeren (voor het branden dus) en wat was er mis met de volumeknop van de Alpha tent? Alsof alle retail platen allemaal even hard gemasterd zijn, dat moet je toch sowieso corrigeren?

hebben we het al vaker over gehad. die collega-dj heeft ze dan slecht gekopieerd of stiekem mp3tjes gebruikt. een goedgemaakte kopie van het origineel heeft geen kwaliteitsverlies. je mag bij mij thuis op mijn bijna-audiofiele installatie komen luisteren.

Foute, sexistische mannen, van het verkrachterstype , zoals ze mij in Amerikaanse televisiefilms worden voorgesteld, beweren met droge ogen dat het meisje dan wel "NEE" zei, maar toch echt "JA" bedoelde.

In dit geval weet ik het zonet niet.

Hoe goed hun smaak ook, ik draai niet meer met cdr dj's. Af en toe iets wat nog niet ' uit ' is draaien van cd-r prima, maar als je betaald wordt om muziek te draaien, mag je toch de official products in huis hebben? Hebben ze die niet, dan draaien ze ' hun ' hits van ' mijn ' cd's.
Klinkt bully, maar is noodzaak.

Maar dat verschil in mastering is mij met m'n enige dj-ervaring wel opgevallen. Iets van 15 jaar geleden en dan iets gloednieuws en je moet de hand aan de schuif hebben. Ze schrokken toen best wel. :)

bij volumeverlies naar een volgende plaat draai toch op je mengpaneel de gain-knop voor dat kanaal wat verder open om te compenseren? hoef je helemaal niet aan het mastervolume te zitten. kwestie van het volgende nummer ff voorluisteren over je koptelefoon en het geluid voor het betreffende kanaal goed afstellen.

wat betreft platen die belachelijk hard in de mastering gezet zijn, vind ik een van de ultieme gevallen het album 'strays' van jane's addiction.

CHILL
brownr

Dat had ik ook wel door:)

Overigens klinken al mijn mp3's verrassend goed, nergens hard of agressief en (bijna) niet van het origineel te onderscheiden, afgezien van een lichte terugloop in dynamiek.
Ook uit blind-tests die ik gelezen heb uit nieuwsgierigheid (waarin bv. een cd'tje werd gebrand met mp3 formaten op verschillende bitrates + het origineel zonder compressie en dat naar verschillende mensen werd verstuurd zonder dat ze de volgorde kenden van de tracks. Daaruit moesten ze bepalen welke het beste klonk en welke track het "origineel"was) bleek maar een enkeling in staat verschil op te merken tussen cd-formaat en mp3- formaat.
En dat waren dan mensen met high-end apparatuur van duizenden euro's en een self-claimed absoluut gehoor.
Niet het formaat telt, maar de opname en mastering (is mijn ervaring althans)

Of de geremasterde versie van "Raw Power" van The Stooges...pfew...

Naast Mr. Martin, nog een paar mooie voorbeelden.

Hoeft eigenlijk geen probleem te zijn, wat experimenteren met verschillende merken cd-r's(de goedkoopste mijden) en verschillende schrijfsnelheden.

En wat betreft lo-fi opnamen: die klinken vaak erg goed. Songs Ohia, Will Oldham, Sparklehorse, Lambchop, My Morning Jacket (de ruis wegdenken); ik houd van het eenvoudige geluid, waarin de instrumenten vol en "authentiek" klinken en niet tot een ondefinieerbare kille geluidsbrij (gitaren die als een vage achtergrond-ruis klinken) vermixt zijn.

@ Raw Power: ik begrijp dat gehak op de originele vinyl mix van Bowie niet. Die heen en weer vliegende volumes en dat knarsende hoog vind ik veel spannender dan zo'n recht-voor-z'n-raap hardrock mix. Iemand het met mij eens?

Nadat hij ze bedreigd had. (en vervolgens: "ga maar een lekker ijsje kopen")

wat betreft simpele, doeltreffende producties: ben onlangs eindelijk verslingerd geraakt aan 'either/or' van elliott smith, nadat het ding een jaar lang na aanschaf bij me in de kast stof had staan vergaren. prachtige songs in een stoffige maar diepe en warme sound.

CHILL
brownr