2004, week 41

Ik zit nog een beetje tegen die SMiLE aan te hikken. Wil wel, maar het voelt ook als een verplichting of zo.

Bij mij nixxxx nieuws op Anthems van Laibach na.

Ik had: 1) There is a Light That Never Goes Out 2) Half a Person 3) Cemetry Gates 4) Panic 5) I Know It’s Over.
En ik had: Maar How Soon is Now, Ask, The Headmaster Ritual, Girlfriend in a Coma, Reel Around The Fountain en Hand in Glove staan te dringen.

hmmmmmeerlijk zwelgen

Khonnor - Handwriting
Zeena Parkins & Ikue Mori - Phantom Orchard
VA - No New York
Isis - Panopticon

Is The Smiths naast 1 van de beste bands ooit, ook niet de band met de beste openingszinnen?
De vermeende logica achter "Dreaded sunny day so I meet you at the cemetry gates"
Of
"Beligerent ghouls run Manchester scools"
"On the day that your mantality catches up with your biology"
"Girlfriend in a coma, I know, I know it's serious"
"I was happy in the haze of a drunken hour, but heaven knows I'm miserable now"

En qua week 41:
We hebben een winnaar! Interpol's jongste worp lag in de brievenbus en na twee keer luisteren zeg ik: beste plaatje in 10 maanden 2004. Ik geef ze 2 weken en dan zal Eighties Matchbox B-line Disaster ze alras het nakijken geven met 'The Royal Society'.

Mijn Smiths Top 5:

1. The Boy with the Thorn in his Side
2. How Soon is Now?
3. Stop Me If You Think That You've Heard This One Before
4. This Charming Man
5. The Headmaster Ritual

Waarmee There is a Light, Ask, Panic, William.., A Rush and a Push en Paint a Vulgar Picture helaas helaas buiten de boot vallen...

Qua briljante regels kom ik dan met "I crashed down on the crossbar/And the pain was enough to make a shy, bald, buddhist reflect and plan a mass murder".

Maar dat is geen openingszin. favoriet:
"Punctured bicycle/On a hillside, desolate" bevat dan wel geen woordgrap of filosofisch inzicht, maar staat op eenzame hoogte qua sfeertekening.

Nou ja, ook weer niet zo eenzaam. Er vlak naast staat natuurlijk "trudging slowly over wet sands/back to the bench, where your clothes are stolen".

1. Still Ill
2. Nowhere Fast
3. This Charming Man
4. Meat Is Murder
5. I Wan't The One I Can't Have

Mooiste stukje tekst vind ik: 'and when I'm laying in my bed I think about life and I think about death, and neither one particularly appeals to me'

-Het artwork van Le Futur Pompiste is eigenlijk te mooi om het ook nog eens te gaan luisteren. Dan kan het alleen maar tegenvallen.
Sterker nog, de openingspagina van de website is al mooier dan de muziek zou kunnen klinken.

-Bij Dallas geldt dat niet. Heel erg niet.

(Beide moet ik nog opsnorren op Soulseek, want hebben geen mp3's online, grr).

Ha, bruine achtergrond. Riskant maar altijd mooi. (die zangeres ziet er trouwens als een R.A.F. dame uit, en is zo te zien bijna 2 meter lang of die gozertjes zijn allemaal hobbits. ;)

Die is inderdaad errug goed.

Smiths top 5?
1. The Headmaster Ritual
2. Nowhere Fast
3. The Boy With The Thorn In His Side
4.Suffer Little Children (van een hypnotiserende dreinerigheid)
5. Well I Wonder

Nog een toevoeging in het weeklijssie: de nieuwe plaat van de Utrechtse Postrockers Sennen. Heel mooi!

11 November in Nighttown
15 November in De Melkweg

The Czars zouden het voorprogramma zijn, maar zijn gecancelled :( (Met dank aan de promoters hier in Nederland)

1) Last night I dreamt that somebody loved me
2) That joke isn't funny anymore
3) Still ill
4) Bigmouth strikes again
5) Rubber ring

Hoe staat het eigenlijk met de reunieplannen?

Seedling @ VERA
Mijn eerste keer. Hun bijna laatste keer en daarom waarschijnlijk mijn laatste keer hun. Erg indrukwekkend afscheidsfeestje in een gezellig volle kelderbar. Eigenlijk houd ik niet eens zo van vrolijke indiepopliedjes en ik heb ze dus altijd een beetje links laten liggen. Ik miste doorgaans de melancholische/psychedelische noot van bijvoorbeeld Bas Jacobs eerste pracht LP, die ik wél omarmd heb. Live blijkt dat echter geen beletsel. Geweldige band. Prachtige set. Fantastische toegift (wie weet nog welke covers er precies gespeeld werden?). Dit gaan we missen.

Tevens een aanrader: The Smiths is Dead, een coveralbum waarop verschillende bands de 10 nummers van The Queen is Dead spelen. Erg sterke bijdragen van o.a. The Divine Comedy(!), Supergrass, Billy Bragg, Bis en Placebo.

Daar staan veruit de meeste nummers op, dus een grotere steekproef om te kunnen concluderen of het iets voor je is.

Mocht je van tributes houden, deze is voor een tribute-album behoorlijk oké, en heeft twaalf nummers. Van verschillende albums ook nog.

Koop toch geen tribute albums, die zijn vaak nog duurder dan het origineel die al vanaf tien euro in de uitverkoopbakken liggen.

de volgorde van kopen imo:
Queen Is Dead
The Smiths
Strangeways Here We Come
Meat Is Murder
compilaties

-Queen is Dead
-Strangeways
-Hatful of Hollow
-The (Very) Best/Singles Of (satiate the need, slip them into different sleeves...)