2004, week 42

@ Monique : Daniel Hecht, gitarist van ..? (just curious)

Ik vraag me trouwens wel een beetje, n.a.v. Vido's lijstjes waarom: waarom iedereen toch over Bearsuit, mid-twintigers volgens mij, denkt dat ze "piepjong" zijn?

Ook leuk
Colonel Claypool's Bucket Of Bernie Brains - The Big Eyeball In The Sky
Vrolijk plaatje, lekker gitaarwerk, lekker Brain weer 'ns te horen grooven en Bernie!

Kubus - Buitenwesten
Dope! De R'dam/Zwolle-connex klapt de concurrentie zonder pardon naar de zijlijn.

*Solex - The Laughing Stock Of Indie Rock
Eerste 4 nummers denk ik, JAAA jaarlijstje, beste Solexplaat ooit.. Maar daarna begint het toch langzaam maar zeker in te zakken. (Hoewel My B-Sides Rock Your World ook nog leuk is) Solex.. Ik blijf fan.. Maar DE plaat heeft ze nog steeds niet gemaakt. Wel zeer tevreden over die nieuwe bandachtige stijl. Volgende plaat nog meer ruimte voor Geert de Groot.
*LVR & Ugly Dog - Postcards
Heel fijn. Wie weet een idee om maar jaarlijks een split met een buitenlands label te doen. Hoogtepunte: A Spoon Called Phrank, Mardukh, Roy S, Teledroom en The Heights.
*Pinback - Summer In Abaddon
Behalve dan dat ze in het laatste nummer eng erg als Linkin Park klinken is dit voor de rest heel fijn.
*Daniel Johnston - Discovered
Met daarop HET nummer van deze week. M. Ward's uitvoering van Story About An Artist. PRACHTIG. Johnston zelf is afwisselend gek en geniaal. Andere goede covers zijn er van Bright Eyes en Death Cab For Cutie.
*M Ward - Transfiguration Of Vincent
Viel toch wel beter tegen toen..
*Thomas Newman - American Beauty OST
Film dan eindelijk gezien. Goede film. Zeer fijne soundtrack ook.
*Hayden - Elk Lake Serenade
Beetje ondergesneeuwd deze week.
*Joy Zipper - American Whip
Bauer meets My Bloody Valentine. Beetje gaap.

Ook(!) nog Woven Hand, the Zutons, the Walkmen (Erik van den Berg opgelet!) Six Organs Of Admittance, Castanets en Club Diana.

Dominique.
(En inderdaad. Al flikker ik CD's van artiesten die dat soort geintjes in 2004 nog durven uit te halen zonder pardon in de kliko*).

*Voor Amsterdammers: dat is een soort vuilniszak, maar dan van hard kunststof en op wieltjes en herbruikbaar

Het raarste album van het jaar als je het mij vraagt, 1tje voor Smith-liefhebbers. Maar toch, een prachtige plaat..

deze week luisterpaalweek, en ik werd vooral erg blij van the dears, bettie en vooral zita swoon.

Vond het, gelijk Marc, vroeger werkelijk wonderschoon. Is het nog steeds natuurlijk. 't Blijft een intrigerende combinatie, Duitsers en de kosmos :)
Maar een coverversie van de Travolta's? Dan gaan er wel wat alarmbelletjes af, doen ze de duitse of de engelstalige versie?

Niet om het een of ander, maar een Raumschiff dat steht in de ruimte, da kan toch niet? Peter Schilling, de ongekroonde koning van het steenkoolduits? Of toch Willem zelf? Blijft natuurlijk een mooi nummer!

Razorlight – Up All Night
Als dit werkelijk ‘gebakken uitwerpselen’ zijn, zoals Koen stelt, dan heb ik er een ongezonde eetgewoonte bij. Razorlight is ongecompliceerd lekkere muziek. Ja natuurlijk lijkt het op Television, maar dat is niet bezwaarlijk. Ze klinken tenminste pretentieloos en dat is wel zo eerlijk. Beter dan de zoveelste *hoekige* Gang of Four of XTC-kloon.

Stars – Set Yourself On Fire
"When there is nothing left to burn you have to set yourself on fire!" Slik. Norbert zei het al, dit verwacht je niet van Stars, het bandje dat vorig jaar de simpele lieve liefde bezong op ‘Heart’. Wat meer tempo en vuur dus dit keer, maar het gros is erg mooi en de lievigheid blijkt toch niet verdwenen. Lief.

William Shatner – Has Been
De oude rot wordt bij de hand genomen door Ben Folds en levert op z’n minst een verrassende plaat af. Moeilijk te karakteriseren vliegt Shatner (die hier buitensporig veel als Johnny Cash klinkt) van zwaar op de hand zijnde spoken-word ("What have you done?")via een bizarre cover van Pulp’s Common People naar de meest hilarische gospel over doodgaan die ik ken ("You’ll have time"). Soms te flauw, soms ontroerend.

Verder: The Arcade Fire, Dizzee Rascal, Michael J. Schumacher, Frog Eyes, Annie, Wibutee (Playmachine)

Het is echt het ergste wat ik dit jaar heb gehoord (en dan tel ik The Thrills mee).

Over Frog Eyes: is de naam ontleent aan een theorie die Brian Eno aanhangt, nl. dat het onze oren werken als kikkerogen? Zo ja, is dat te horen? ;-)

(x-post: Martijn, alleen een i voor de url is voldoende)

http://www.ihateaol.co.uk/misc/pics/10.18.04-17:43:50P1010010.JPG

http://www.ihateaol.co.uk/misc/pics/10.18.04-17:45:02P1010011.JPG

http://www.ihateaol.co.uk/misc/pics/10.18.04-17:47:39P1010019.JPG

http://www.ihateaol.co.uk/misc/pics/10.18.04-17:49:55P1010027.JPG

Respect! :-)

@ Vasquez: [guuz modus] ARGUMENTEN! [/guuz modus]

Nou ja, 'argumenten'. Mijn mening:
-het klinkt helemaal niet als Television. Het klinkt als The Strokes.
"Ja, maar die klonken ook als Television (en nog wat andere Newyorkse bandjes)" zeg jij dan. Best, maar als The Strokes al een Television-kopie waren, dan is dit een kopie van de kopie, en op een gegeven moment neemt de kwaliteit sterk af.
-Dat hele Television-nadoen is sowieso zo 2001 weet je wel.
-Nog los van het 'klinkt als'-verhaal: de liedjes hebben 'het' gewoon niet voor mij. Nee, het hoeft niet altijd vernieuwend te zijn, maar het mag toch wel *iets* eigens hebben? Als je al geen eigen sound hebt, zorg dan dat je wel zelf sterk songmateriaal hebt. Dat ontbreekt hier volledig. 'Stumble and Fall' en 'Rock'n'Roll Lies' hebben nog een aardig refreintje en zo, maar de rest zou zelfs Room On Fire niet gehaald hebben.
-De attitude die er doorheen schemert. Niet de coole nonchalance van The Strokes, zelfs niet de voor sommigen irritante slordigheid van Pavement, nee, het is pure zeurderige aanstellerij. Razorlight vertoont een cynische desinteresse voor de kwaliteit van de eigen muziek.
Er spreekt volgens mij ook een grote minachting voor het platenkopend publiek uit: 'hier heb je wat rotzooi, je vreet het toch wel want dat deed je eerder ook altijd'. Erger nog dan van de hitproducer die voor de vierde single van zijn protégé *nog* maar eens hetzelfde kunstje flikt "want die vorige drie waren ook hits". Erger, omdat die hitproducer in elk geval nog *zichzelf* plagieert.

De foto's zijn wel briljant.. Hij ziet er wel behoorlijk slecht uit. Misschien sterft ie volgende week. Lijkt me goed voor de mythe.

vind je? Ik vind het wel meevallen. Er is gezegd dat hij er relatief blij en uitgelaten uit zag.

Nu wel. De Nederlandse althans. Raar dat het volgens de "officiele" ILXOR-faq wel zou kunnen.

Nu moeten we eigenlijk een discussie hebben OF hij dit wel had moeten doen. En het antwoord is Neen natuurlijk.

Heel het concert.

Er was iemand van The Wire, waarschijnlijk dus ook een interview (denk ik). Hij is inderdaad wel hollow cheeked. Plak die links in je browser, dan doen ze het wel.

zoals the mars volta of tool, toch? ;-)

Album Leaf, het eerst half uur erg erg goed, een vol geluid, mooie sfeer en de videoprojectie maakte het helemaal af. Daarna (25 min. te gaan) begon het op elkaar te lijken en was alleen het nummer met zang nog de gewenste afwijking. Toch een zeer sterk concert.
Helio Sequence kan met 2 personen en een laptop veel geluid produceren. In het begin toch wat nietszeggend (ook problemen met geluid) maar daarna ding de drummer echt los en kwam het helemaal van de grond. My Bloody Valentine werd genoemd. Helio-zanger zei overigens dat hij het in Utrecht veel beter vond dan in Amsterdam. Hij zei dat hij van het Utrechtse publiek hield! Is dat niet aardig?!

Martijn heeft het linkje al gedumpt zie ik. Korte indruk. Het optreden was as usual bij Seedling erg sterk. En dan met nog meer enthousiasme dan gewoonlijk. Ze speelden lekker veel nummers, vrijwel allemaal goed, wat nog maar eens aangaf dat ze een aardig repertoire achterlaten. Een mooi afscheid dus.

za: The Stilettos - Making History By Repeating It
zo: The Travoltas - The Highschool Reunion

En verder ook: Bukowski, Washington Social Club, G. Love, Wovenhand, Rammstein, From the Inside, Q And Not U, 10 jaar Gone Bald, Blimey!, Michael Pinnella, Ozark Henry, Frausdots, Hot Water Music, I Am X, James Christian

Dat kan: ik schat dat er in Rotown zo'n 150 mensen in de 'concertzaal' bivakkeerden. Waarvan er 100 stilletjes (verrast?) toekeken en zelfs gepassioneerd stonden te juichen en applaudiseren aan het eind. Een opvallend hoge score voor Rotown! Het kan dus ook aan de bijval hebben gelegen die The Helio Sequence kreeg, dat ze Rotterdam beter vonden. (Ter vergelijking: na twee nummers van The Album Leaf stond 2/3 al op zijn Rotowns over de muziek heen te blaten.)

Hoe goed was Paradiso eigenlijk gevuld voor Subpop calling?

Ik was behoorlijk (aangenaam) verrast door The Helio Sequence live. Niet verwacht spacegeweld na enkele binnengezogen en over comps luidsprekertjes afgespeelde mp3s. Volvet, de hele popgeschiedenis door het shoegazefilter halen... Met zijn tw2en! ronnie aaide de zanger/gitarist nog liefkozend over zijn bol ("goed gedaan!"), toen hij met zijn kopje thee (pink omhoog) langskwam. Na afloop.