Filmjaarlijstje 2004

Lost in translation •••
Kill Bill II ••••
Spring, Summer, Fall, Winter...and Spring ••••
Eternal Sunshine of the Spotless Mind •••••
La Meglio Gioventú I ••••

Ik leef qua kunst en aanverwanten echter vaak niet ten volle in de actualiteit.

1. Kill Bill Vol. 2 - Quentin Tarantino
2. Lost in Translation - Sofia Coppola
3. Der Untergang - Oliver Hirschbiegel
4. Aaltra - Benoît Delépine
5. Les invasions barbares - Denys Arcand
6. Ae Fond Kiss... - Ken Loach
7. Diarios de motocicleta - Walter Salles
8. 21 Grams - Alejandro González Iñárritu
9. Monster - Patty Jenkins
10. Fahrenheit 9/11 - Michael Moore

Hierbij zij aangetekend dat ik vrijwel alleen naar de sneak preview ga en mijn huisbioscoop dit jaar de onhebbelijke gewoonte had om vooral de knallers te draaien op de momenten dat ik op vakantie was. Vandaar dit mijns inziens zwakke lijstje. Zeker de nummers 8 t/m 10 zijn een toplijstje eigenlijk onwaardig, maar ik moest nou eenmaal een top-10 insturen.

Qua Volkskrant-winnaar zet ik al mijn geld op "La mala educacion."

Tarantino ontstijgt met elke film die hij maakt toch de genrefilms, ook al zijn zijn projecten telkenmale gebaseerd op het spelen met genres.

Ik liep bijna weg, maar ben blij dat ik hem helemaal gezien heb. Na de film hebben we een half uur lang voor ons uit zitten kijken. Intens!

Wat deed je bijna weglopen? (ik ken de film niet)
veel geweld?

Dat is waar en ik schreef ook eerder al dat Tarantino eigenlijk experimentele films maakt, omdat hij alle regels wat betreft karakterontwikkeling en verhaalopbouw breekt.
Maar je kan moeilijk zeggen dat Kill Bill een film is die je raakt (waarschijnlijk juist door de karakterontwikkeling).

Er gebeurt h e l e m a a l niks.

Ik heb dit jaar vrij weinig films gezien, voor mijn doen. Ik ben welgeteld 11 keer naar de bioscoop geweest. Films die in andere jaren sowieso mijn eindlijst hadden gehaald zijn Simon, Lost In Translation en Diarios de Motocicleta. De top 5 vul ik met Der Untergang en Eternal Sunshine of the Spotless Mind.

Heb wel zin in het IFFR. :)

en waar ik echt van onder de indruk was, was blue movie van wim verstappen. maar die is weer niet van 2004. affijn

De personages hebben geen psychologische diepte; ze zijn bordkartonnen en inwisselbaar. Geraakt werd ik wel door het spel, of tenminste: vermaakt.

Hoe kom je dan aan de term genrefilm in zo'n speciaal geval.

De slechtste film die ik dit jaar gezien heb was Thirteen

Behalve dat ik denk dat objectiviteit sowieso al niet bestaat, mag Moore van mij z'n mening uiten zoals hij dat gedaan heeft. Net zoals Disney dan mag weigeren 'm uit te brengen, wat geen censuur is, maar ook een vorm van vrijheid van meningsuiting.

En daarbovenop is het als spotje slecht geslaagd.

En dit was naast LOTR III de enige 2004 film die ik gezien heb, dus om daar nou een lijstje van te gaan maken...

Als Fox elke dag hun nieuws mag kleuren mag Moore van mij best wat tegenwicht bieden.

Ik wil niet zeggen dat Fox het publiek beïnvloedt, volgens mij is het meer een kwestie van bieden waar blijkbaar vraag naar is (lang leve marktwerking), hoewel ik daar nog niet helemaal uit ben. Dit volgt echter wel hoe de verkiezingstrijd is verlopen (Kerry moest vreselijk oppassen niet te a-religieus en on-patriottisch uit de hoek te komen vanuit een soort vraag en aanbod filosofie, dat is volgens mij niet echt de manier om campagne te voeren...), dus vooralsnog denk ik dat het electoraat zijn mening al wel klaar had.

Daarbovenop vind ik het feit dat je 2 uur kan vullen met op z'n minst twijfelachtige feiten wel iets zeggen. Knappe jongen als je dat met 1 blowjob lukt.

Maakt dat nu nog uit? De verkiezingsstrijd is voorbij. Nu, en over tien jaar nog tien jaar meer voorbij. Maar de dvd van Fahrenheit 911 blijft. Die is ook over tien jaar te bekijken, hoewel het dan niets verandert aan de verkiezingsuitslag van nu.
Wat ik mooi vind aan deze documentaire (als ik het zo mag noemen) is de puur esthetisch. Fahrenheit 911 is een propagandistisch bombardement, een bijzonder goed uitgevoerde stijlvorm. De film wordt voor mij niet minder mooi vanwege het feit dat het geen of niet genoeg resultaat zou hebben geoogst. Dat lijkt me sowieso een discutabel criterium om een film/documentaire te beoordelen.

Natuurlijk mag Moore tegenwicht bieden, graag zelfs. Maar als Moore in zijn kritiek te ongenuanceerd is of de feiten teveel verdraaid, is het voor het Bush-kamp erg makkelijk om die kritiek onderuit te halen en wordt er niks bereikt.

Fahrenheit 911 is een propagandistisch bombardement, een bijzonder goed uitgevoerde stijlvorm.
Dit bedoel ik geenszins cynisch, maar kijk eens naar Triumph des Willens, want dat is pas echt stilistisch een bijzondere propagandafilm.

En als dan de Bin Ladentjes het hele land worden doorgevlogen waar dan vragen over rijzen neemt één (1) iemand de verantwoordelijk, die ontsla je en voila, opgelost.

En als je het niet erg vindt dat pa Bush, zonder op de loonlijst van Carlyle Group te staan, zaken doet met de Bin Ladens... Of het aannemelijk vindt dat al die intelligence in de wereld helemaal niets heeft opgevangen van een plan waar jaren aan gewerkt wordt... Tja, dan ben je ook gewoon uitgepraat.

Ik heb de nodige 'grote mensen docu's' gezien over Carlyle Group e.d. gezien en voor mij is dat er shady zaakjes gaande zijn is duidelijk. Maar die docu's ziet geen hond, ik ken namelijk mensen die Fahrenheit 9/11 al te droog vonden, dus daarmee bereik je zeker geen stemmers.

Maar stel nou dat-ie ECHT het verschil zou hebben gemaakt: dat Kerry was herkozen met een paar duizend stemmen meer en dat die stemmen allemaal waren uitgebracht door Fahrenheit-kijkers. Dan was de uitverkiezing tot film van het jaar wel het MINSTE wat we hadden kunnen doen. Niet vanwege zijn esthetiek maar simpelweg omdat de wereld er nu al anders had uitgezien (stukjes ervan dan toch).
Het zou een overwinning betekend hebben van de wereld van de verbeelding op die van de harde realiteit. Volgens mij een unicum.

Daar komt nog bij dat Moore de nodige risico's neemt met zijn uitgesproken standpunten. In Amerika lopen er heel wat idioten met een wapen rond en er zijn er al voor minder omgebracht.

Kill Bill Vol. 2

Dawn of the Dead

Monster was afgrijselijk.

En daarom moet ie z'n mond maar houden? :/

Bedoel je niet dat zowel de Bin Ladens als de Bushes geld hebben zitten in Carlyle en dat Bush zijn status als ex-president gebruikt om producten van Carlyle bedrijven aan te smeren?
Dat een ex-president zich als een ordinaire wapenkoopman gedraagt is op zijn minst niet zo netjes en ook onwenselijk. Maar het mag wel.
Ook Kerry financier Soros zit trouwens met veel geld in Carlyle.

Of het aannemelijk vindt dat al die intelligence in de wereld helemaal niets heeft opgevangen van een plan waar jaren aan gewerkt wordt...

Dat hadden ze dus wel is nu wel duidelijk, alleen ze hadden het te druk met andere zaken.

Ik heb de nodige 'grote mensen docu's' gezien over Carlyle Group e.d. gezien en voor mij is dat er shady zaakjes gaande zijn is duidelijk. Maar die docu's ziet geen hond

Ik wel. En wat me duidelijk was dat er een hoop old boy's network bij kwam kijken en dat het allemaal net op het randje was en misschien soms net er over (maar wel op zo'n manier dat je het nooit kan bewijzen). Maar dat geldt voor alle grote overheidsinvesteringen overal in de wereld, kijk maar naar de HSL. Wat dat betreft was er weinig bijzonders aan de hand.
In een andere 'grote mensendocumentaire' zag je trouwens Wesley Clarke, voormalig Navo-commandant in Kosovo, schmouzen met een UÇK-leider voor geld voor Kerry.

Het zou een overwinning betekend hebben van de wereld van de verbeelding op die van de harde realiteit. Volgens mij een unicum.

Nee, hoor. De Belgen kwamen in opstand tegen Nederland in 1830 na een opera (La Muette de Portici van Georges Auber).

Daar komt nog bij dat Moore de nodige risico's neemt met zijn uitgesproken standpunten. In Amerika lopen er heel wat idioten met een wapen rond en er zijn er al voor minder omgebracht.

Moore heeft bodyguards.

Dat is een beetje flauw, want inherent aan het verschil tussen een filmregisseur en een president.

Ik krijg een zure smaak in de mond van dat 'old boys' gedoe en de invloed van investeerders op beleid. Dat mag weinig bijzonders zijn, maar dat is dan des te erger. Ik weiger dat gewoon te accepteren als een 'fact of life', of nou ja, dat zal wel moeten vrees ik. Maar ik ben het er mee oneens.

Dat de ouwe Bush ook nog 'ns niet in de papieren staat vind ik verdacht.

Die UÇK docu was ook erg cynisch inderdaad.

Afgrijselijk is wel een rake omschrijving.

Wat betreft het hele Fahrenheit gebeuren, ik heb die VN van 24 juli misschien nog wel liggen, zal 's even kijken.

-- voor dit soort films ga je naar de bioscoop. Werkt niet op TV.

Lost in translation

-- ik leef zelf 10 weken per jaar in een hotel. De sfeer is bijzonder treffend.

Fahrenheit 9/11

-- waar of half waar, het is ook een tijdsdocument. Zo eentje die over 15 jaar ontzettend herkenbaar zal zijn

Verder vond ik Kill Bill 1 en 2 een soort videospelletjes. Nou hou ik daar op z'n tijd wel van en heb me ook wel vermaakt. Maar kom op zeg, dit zijn geen goeie films mensen. Bij elkaar gejat (OK, ook van zijn eigen originelere films) en met veel saus warm opgediend tot goeie fastfood. Het enige dat ik niet kon voorspellen was dat ze niet allemaal dood gingen. Ik miste ook een Monty Python achtige ontsnapping uit dat graf met behulp van een UFO of iets dergelijks.

Shit, nou verspil ik meer woorden aan wat ik niet goed vind...

Zijn er meer mensen die net zoals ik een beetje moeite met de 'Winter' hadden ? Alsof er even een andere regisseur op de stoel was gaan zitten...

Moeite had ik er niet mee (het rustige vertelritme van de film verandert volgens mij namelijk niet), maar het zou kunnen kloppen dat er iemand anders even in de regisseurstoel was gaan zitten. Regisseur Kim Ki-duk staat in die episode namelijk als monnik voor in plaats van achter de camera.

maar harry toch, als ik het wel goede films vind dan is dat toch zo? die stijlcitaten cq jatpartijen maakten de films erg leuk en amusant, en daardoor voor mij erg goed. en als ik lost in translation een fijne film met wat te weinig vaart vind kun je nog zo hard roepen dat-ie geniaal is, maar daar kan ik niks mee.

@bas

Dit hele forum gaat voor een groot deel over smaak natuurlijk. Maar of de beide Kill Bills over 10 jaar nog herinnerd worden? Denk het niet. Lost in Translation trouwens ook niet denk ik. Misschien ook niet meteen het grote criterium, maar er zijn toch wel monumentale films gemaakt waar na vele jaren nog vaak naar verwezen wordt. Hebben we zo'n film gehad in 2004?

Ach nou ja, ik hou sowieso veel meer van muziek. Deze draad zit misschien in het verkeerde forum.... In welke film zat de beste muziek?

Lost in Translation zal je minder op tv gaan zien, want het is een film die geconcentreerd kijken vraagt. Maar het in sfeer en thematiek een beetje vergelijkbare The Apartment geldt ook als een meesterwerk (ook The Misfits en het werk van Kaurismäki zou je erbij kunnen halen.)

Misschien ook niet meteen het grote criterium, maar er zijn toch wel monumentale films gemaakt

Der Untergang is wel een ouderwets 'monumentale' film. Alexander een (naar het schijnt) verschrikkelijk mislukte poging daartoe. @1 Grams zette ook wel hoog in, maar die is ook niet helemaal gelukt.
Persoonlijk vind ik dat soort films meestal net te gekunsteld, met karakters die van die neppe zwaarwichtige speeches geven. Het raakt je niet echt. Gladiator, dat is wat dat betreft echt een ramp. Echt een film waarvan ik niet snap dat mensen hem goed vinden.

Dus als jij ongelijk hebt Marieke, krijg ik je schoonmoeder? Over tien jaar nog wel... Dat is een serieus dreigement. Nou OK, we zullen Kill Bills herinneren hoor, over tien jaar.