2005, week 32

Ook één keer de nieuwe Sigur Rós geluisterd (wil de voorpret niet teveel verpesten). De nummers zijn verschillender van elkaar dan op ( ), maar minder divers dan op Agaetis Byrjun. Dat vond ik eigenlijk wel jammer, bij song 9 ongeveer, verslapte mijn aandacht. Maar het zal wel groeien.

Verder: de nieuwe Super Furry Animals gehoord. Het is heerlijk symfonisch en met koor. SFA zou wel eens kunnen gaan doorbreken met deze plaat.

Ook de nieuwe Baxter Dury gehoord. Het is een plaat die je van Baxter verwacht. Melancholiek en een tikje vervreemdend. Het wordt nooit wat met Baxter, live zakt hij door het podium, maar hij is ongrijpbaar en stiekem schrijft hij prachtige onheilspellende prettige liedjes. Maar het wordt nooit wat met deze zoon van.

what's for dessert is een ep-cd die van voor tot achter intrigeert, ontroert en het glazuur van je tanden aantast. dit soort platen worden er véél te weinig gemaakt (en nu nog minder want die twee gaan PVD een nieuwe hobby zoeken).

KOOP DAT DING (er zijn nog maar een paar exemplaren beschikbaar)

Rosa Crux viel voor de gemiddelde middeleeuw-nadoener zwaar op de maag. Gelukkig waren er flink wat fans komen opdagen. Rosa Crux ziet er uit alsof ze rechtstreeks uit de Franse Revolutie weggelopen zijn, en hun muziek zit ergens tussen Jesus and the mary chain, Oude Laibach en John Sousa. Maar dan met een flike waanzinnige tik. Optreden was weer dik in orde. De mannen en vrouwen hadden weer een compleet carrilion het podium opgesleept, de zanddans was ook weer van de partij, en er was nu zelfs een heus koortje bij.

Verder oldskool week:

Wire - a bell is a cup until it is struck
Soft cell - Sex dwarf
Mohammed Mounir - Ahmer
Diversen - International Deejay gigolo 8

Wow! Dit maakt mij erg nieuwsgierig.

Mij ook! Als er één band is waarvan je denkt dat ze werkelijk *nooit* zullen doorbreken is het SFA wel. Al zo lang maken ze zulke mooie platen, maar ze lijken er nooit meer fans/exposure bij te krijgen.

:p

bij de weg; de nieuwe devendra banhart doet het goed hier, de komende elbow ook, sigur ros' takk verbaast me na elke luisterbeurt meer (goed ding) maar black dice's broken ear record schopt nog steeds het meeste kont. dringend op zoek naar de luomo remix van smiling off! willem?

Sufjan Stevens - Illinoise (cd) Mag die nog?

Brown feather sparrow - Let's be fine (cd) De hele zomer al. Ze heeft talent, Lydia.

Yo La Tengo - alles: aan het herdraaien door de uitgekomen greatest *kuch* hits

Sideways (film); heb op zijn tijd enorme bewondering voor hoe amerikanen zo volstrekt toegankelijk een comedy met diepte kunnen afleveren. Zet er een Fransman aan en drie mensen zien het verhaal.

MISSES:

Son Volt - Okemah and the Melody of Riot: Mijn held, Jay Farrar, en hij zeikt maar door...

The National - Alligator: Heel aardig, paar leuke nummers, maar voordat het weer een Kaiser Chiefs-achtige hype wordt....

Eindelijk eens keer beluisterd. Beetje fletse Tindersticks-kloon vind ik eigenlijk.

Woensdag over een week in Paradiso, joepiedepoepie! Met als toetje Art Brut in de bovenzaal :-)

Son Volt - Okemah and the Melody of Riot: Mijn held, Jay Farrar, en hij zeikt maar door...

Wat had je anders van 'm verwacht, Fun In Acapulco? Hun beste EVER, zeg ik na 3 maanden in de iPod-roulatie.

Verder lekker hakken en zagen met Audiopain, alweer een nieuwe Yob, Hellhammer en Crumbsuckers (ga eens uitzoeken wat die fantastische gitaristen tegenwoordig uitspoken, blijkt dat de één z'n gitaar schijnbaar in de wilgen heeft gehangen en die ander in Genitorturers en een zeer beroerd uitziend goth spektakel zit).

Verder speelt Asva alleen in Alkmaar en Groningen (qua Nederland) en ligt de Antwerpse datum gelijk met BaBa Zula in Amsterdam... Brussel dan misschien?

Concert #1 vond (eigen schatting) voor twintig betalende bezoekers plaats in de Rotterdamse voormalige bioscoop Calypso. Worm had woensdag de grote eer het enige Nederlandse optreden van He Who Corrupts te hebben geboekt. Het fast-as-fuck hardcore vijftal uit Chicago joeg de afsluitende Ricky-Martincover er (zelf geklokt) in 1 minuut 15 doorheen. Geweldig! Welk nummer het was... vraag het me niet. Dat ze live als corporate pakmannen gekleed is een scam. Ter compensatie ging Oostenrijkse support Bulbul in stinkende, strakke zomerjurkjes gekleed. Vies, de zanger reed hoogstpersoonlijk tegen iedere bezoeker aan. Zo slecht als Vido Liber het gitaarnoise drietal in 2002 vond, waren ze mijns inziens niet (meer).

Huiskamerconcert #2 was zondag door forumregular Maurice geprogrammeerd. Zondermeer de beste editie van Live in your living room die ik heb ondergaan. Opener Arjo Klingens (bekend van Handsome 3some en Drillem) in de gedaante van La Kidda behoort tot het beste wat Rotterdam popstad te bieden heeft. Dat de chroniqueurs van de indie-scene in die andere stad ook soms gelijk hebben, bewees daarna Dan Geesin. Folkzangeres Myshkin verdient gewoon meer boekingen. En topper van de avond was Bert Ostyn. frontman van het Gentse Absynthe Minded. "Die jongen heeft het gewoon", volgens de Kindamuzik-fotograaf. Nogal, ja.

Richard Thompson - Front Parlour Ballads ... van oude mannen en de dingen die voorbijgaan? briljante liedjesmaker, briljant gitarist. Luister vooral naar Let It Blow en Solitary Life!

Damn! Een stemmetje in mijn hoofd zei ook de hele tijd, vraag het aan Andre, die weet het.. Dus dat was in elk geval blijven hangen.
Ik zal het ditmaal proberen te onthouden. ;)

Verder teveel met mijn eigen dingen bezig geweest om veel nieuws te ontdekken. Zelfs geen boek van de week, triest eigenlijk:-)

Dat zeg ik nou ook nog maar eens een keer van Kiss Than Kind van Scumbucket, een plaat van niveau Superunknown. De Duitse pers zei zelfs "dermassen grossartig, dass man sprachlos niederknien möchte", "Die derzeit beste Indie-Rock-Band der Welt…" en "einfach eine Offenbarung". En je weet: Duitsers worden om historische redenen niet zo snel nationalistisch.

Ook heel goed: Erase/False en Soul Survivor/Chapter 13, oftewel de Gorefest catalogus opnieuw uitgegeven als twee-voor-de-prijs-van-een (met nog veel zowaar luisterenswaardige extra's). En ja, Erase/False is Gorefest op zijn hoogtepunt, met het is 'Soul Survivor' waarmee Gorefest zich het Pantheon der Onsterfelijke Riffs inspeelt.

*heeft radar ook aangezet*

Deze?

Daar ben ik wel heel benieuwd naar. Maar als het al op soulseek circuleert,
zal het vandaag of morgen ook wel op Oink staan, denk ik.

FatCat zet die pagina's er nogal vroeg op.

xpost

echt grappig: alle labels schrijven al die biografieën in precies dezelfde stijl. Een soort intellectueel Engels, ofzo.

@JonV: Heb je toevallig nog een Oink-invite over?

Is die tweede de moeite (nog) waard, afgezien van "Soul Survivor"? Moet alles nog ergens op tape hebben, maar afgezien van False staan ze me niet meer helder voor de zieke geest.

Meteen maar ff mijn snoepjes v/d week:

The Oranges Band "The World & Everything In It" (het is tóch zomer!)
Mistress "In Disgust We Trust"
The Posies "Every Kind Of Light" (voor die 2 à 3 juweeltjes)
AFX "Analord 01 t/m 11"
My Morning Jacket "Z"
Nickel Creek "Why Should The Fire Die?"

En Sufjan, natuurlijk.

Helaas niet. Een beetje dom mee gestrooid toen ik ze kreeg, naar vrienden die het niet gebruiken. Je krijgt er ook maar 3, geloof ik..

Mattafix - "Big City Life"
Twee Londense jongens, één van Indiase komaf, één van Caraïbische.
Mix van electronica, rap, soulvolle zang. Urban? Geen bling, geen grime. Wel grootsteeds. Urban.
video-download
(of ga zelf naar de site en klik op 'downloads')

Dollar - "Oh l'Amour".

Jaren '80-kitschpop van de bovenste plank.

Soul Survivor vind ik een topplaat. Maar veel fans van het eerste uur haatten hem. Is te begrijpen, want met death metal heeft het weinig te maken. Het is jaren zeventig hardrock met een grunter. Maar wel jaren zeventig hardrock met een grunter op een ontzettend hoog niveau.
Chapter 13 is stukken minder en wordt ontsierd door wat gedateerde midden jaren negentig industrial light passages.

Wel toevallig Mindloss (de enige die ik heb van ze) gedraaid afgelopen weekend, vond het leuker dan ik dacht. Ach, nostalgie, zullen we maar zeggen.

Vond 'm vooral altijd nogal humorloos en overambitieus overkomen. Maar "GODVERDOMME EINDHOVEN!!!" is inmiddels wel een klassieke metalquote volgens mij :-)

Hij is zo lekker goed verstaanbaar en makkelijk na te doen, wat Gorefest een meebrulfactor geeft die maar weing death metal bands hebben (L-G Petrov en Nick Holmes zijn de enige anderen waar ik op kan komen.)

Ach, nostalgie, zullen we maar zeggen.

Het klonk mij juist allemaal verrassend fris en modern in de oren, iets wat je van niet veel platen uit die tijd kan zeggen.

Vond 'm vooral altijd nogal humorloos overkomen.

Die cover van Autobahn is wel grappig. Maar het is wel nogal een droogkloot, ja.

John Tardy!

Vroeger, maar ik doe er niet meer aan. Destijds wel enige morele bezwaren bij Burzum gehad bijvoorbeeld, maar daar ben ik mee gestopt.

Ik weet je bronnen niet, maar dat soort geruchten neem ik altijd met een pak zout en al was het zo, zal me werkelijk niet boeien. Ol' Dirty Bastard was ook niet iemand waarmee ik verwacht een gezellige avond te gaan hebben, maar het maakt z'n platen er geen moer minder om.

Ik muzikanten ook niet snel eikels, een eigen slechte ervaring kan lullige timing zijn. Het zijn tenslotte ook gewoon mensen ze kunnen niet immer zo onmenselijk vriendelijk als Frans Bauer zijn. En sommige interviewers zou ik ook een vreselijke eikel van worden.

"Arcade Fire begint zo....ik ga ff een vuilniszak buiten de tent zetten" Zou wel lollig zijn.

Ik vrees het ergste........

Hebben ze bij jullie nog niet van die handige ondergrondse containers dan?

Dingdong, dienstmededeling. Voor de insiders die dachten WTF, Maurice?!? Opperhoofd Kees meldde achter de schermen, dat hij nog steeds medeprogrammeur én eindverantwoordelijke is bij LIYLR (niet te verwarren met LITL). Plus een link naar de lokale 3voor12'er die het volstrekt oneens is met mijn hosanna over Bert Ostyn. Met foto's!
Over foto's... Sneaky zelfpromotie, die pointer naar WOTNXT, Hotel Lives ;)

Tenslotte ben ik van mening dat de Alpenkreutzer vernietigd moet worden.