2005, week 36

* Tiga - You Gonna Want Me (draait overuren in huize Blommers)
* Gorillaz - Dare (Soulwax + DFA remix)
* Kaiser Chiefs album (ter voorbereiding voor concert in Paradiso)
* Live gezien en verdomd lekker: Luxembourg, Envelopes en The Bridge Gang
* Ook nog live gezien, maar sprong er voor mij niet uit: Plan B, Dr Dog en Ctrl_Alt_Delete (tja, een beetje een slecht gekozen bandnaam. Of toch niet? :-))

Verder luisterde ik deze week nog steeds naar Death Cab for Cutie's "Plans". Wat een hele goede popplaat is, omdat het vol met melodie zit. Theeft wel echt níks meer met rock te maken.

*Tunnelvision: Watching the Hydroplanes. Heruitgave van alle studiowerk uit de periode 1980-1981 van een van de onbekendere bands van het Factory-label. Heerlijke adolescenten-weltschmerz in de stijl van Joy Division, maar vooral Section 25. Ook de punkwortels zijn nog overduidelijk aanwezig, wat de spanning in het fraaie doemgeluid houdt.

JJ Cale was hier in de wijlen betere platenzaken ook volop op vinyl verkrijgbaar voor nog geen drie euro. Geld ook voor (hoewel meestal iets duurder, oa. afhankelijk van de staat van de hoes) Bowie en het gros van de andere oude mannen die je zo vaak in (FRS) uitverkoopbakken ziet. Persoonlijk vind ik vinyl een toepasselijker medium voor dergelijke oudjes. Helaas zijn de betere platenzaken inmiddels verdwenen, heffen de betere platenbeurzen entree en is in de afgelopen jaren -behalve een biertje- niets zoveel duurder geworden dan een elpee.

Wat de afgelopen weken mijn verzameling verrijkte (de hoogtepunten):

Hood - Outside Closer
Broeierig zij Ariën hier al eens en Ariën heeft gelijk. Elke nieuwe plaat van Hood verschuift iets verder van de lo-fi naar de electro/post kant van de rock. Net als de gemiddelde nieuwe plaat in mijn verzameling. Hood is mijn rode draad en iedereen die thuis is in het Oude Testament weet dat rode draden naar de zoon van god leiden. Wat een schitterende plaat!

Black Forest / Black Sea - Radiant Symmetry
Prachtig destillaat van een serie live optredens in Europa waarvan ik er twee mocht bijwonen. Vooral het optreden in wijlen Platenworm was memorabel maar de combinatie plaat en hoofdtelefoon werkt nóg beter bij deze reïcarnatie van half The Iditarod. Hartverscheurende violen, abrupt afgewisseld met hypnotiserende vingerpiano-electronica. Overigens ben ik nog op zoek naar hun reeds lang uitverkochte debuut.

Piano Magic - The Troubled Sleep Of Piano Magic
Met stip binnen in de top tien van de beste platen uit mijn verzameling. Tien volwaardige nummers zonder de door sommigen als filler betitelde intermezzos. Melodieuze postrock waar de newwave van afdruipt. Volgens een zwager de ideale soundtrack voor zijn trip naar de noordkaap. Mijn zwager heeft een zeer goede smaak.

http://homepage.mac.com/phantroll/.Public/metric_policeprivate.mp3

Inmiddels is het album al gelekt (128 kb/s mp3s, helaas tot zover). Het is erg sterk qua melodieën, en het rockt lekker. Weinig verrassingen verder, eigenlijk.

Verder verhuisd, dus weinig nieuws...

Ook leuk: The Clientele (Strange Geomtetry) is weer een beetje richting het debuut aan het keren.

Sorry, ik zal het de volgende keer duidelijker proberen te zeggen dan met dit soort wazige ambigue teksten:

En het werd zomer
Saint Etienne - Tales from Turnpike House
15 jaar wonderschone popmuziek is een feestje waard. Saint Etienne bouwt het zelf door een nieuw album uit te brengen. Een gebeurtenis die bij mij sowieso voor flinke opwinding zou hebben gezorgd, maar ik kan bijna niet onder woorden brengen wat er gebeurde toen ik Tales from Turnpike House voor het eerst hoorde. De zon begon te schijnen, de vogels te fluiten, een briesje te blazen. Ik werd opgetild door een roze wolk, en de wereld wachtte even tot ik klaar was om weer af te dalen uit de gelukzalige roes (via een roltrap van suikergoed). Wat is het heerlijk, zeker na de niet-altijd-meevallende comeback-albums van andere grote favorieten die al jarenlang meedraaien, om te ontdekken dat Saint Etienne gewoon met een plaat komt die zich kan meten met de hoogtepunten uit haar oeuvre, en sowieso de beste is sinds Tiger Bay (1994). Wat aandachtspunten. Het is duidelijk dat de sixties-pop die de boventoon voerde op de door de band samengestelde verzamel-cd The Trip een belangrijke invloed is geweest, getuige de West Coast-harmonieën en akoestische gitaren. Tegelijkertijd blijft de link met de moderne danspop bewaard, aangezien is samengewerkt met het Xenomania-productieteam (Girls Aloud, Rachel Stevens). En ook de cheesy jaren '70 zijn weer aanwezig, ditmaal via een cameo van David Essex. Oh ja, en het is een concept-album[!] Het leven is mooi, het wordt zomer, God bestaat. En hij heeft weer een plaat gemaakt.
[17-05-2005]
Grmpf.