Dino Rules

- de 'serieuze' popjournalistiek wordt bedreven door ouderwetse geinstitutionaliseerde witte mannen.
- het ontbreekt aan jong journalistiek talent.
- de media laat zich leiden door een nostalgisch beeld van de popmuziek (noem 't rockisme).
- de media laat zich leiden door de platenmaatschappijen met de grootste zak met geld.
- frisse jonge bandjes doen te weinig aan pr.
- de serieuze media, de dino's en de platenindustrie zijn onderdeel van een complot tegen nieuwe muziek.
- er is geen onderstroom meer van bands en schrijvers die een tegenwicht bieden tegen de commercielere kanten van de popcultuur.

vul maar aan!

Over ouwelullenbands gesproken: inderdaad heb ik veel Black Sabbath in de kast staan en wil ik graag aan mijn Creedence Clearwater Revival en Neil Young verzameling werken. Helaas komt dat er niet van, want al mijn geld besteed ik aan cd's van nieuwe bandjes.

Natuurlijk is de media meervoud, maar je kan argumenteren dat het als institutie -vergelijkbaar met de politie- enkelvoud is geworden.

Komaan! Je doet net of het 1977 is en we hier met zware undergroud dingen bezig zijn.

Gonzo en Plan B ken ik niet. Over The Decemberists wordt toch geschreven op Pitchfork? Meer dan over the Eagles in elk geval.
En Oor, besteedt die dan meer aandacht aan Stones en Cream dan aan Franz Ferdinand en The Arcade Fire? Lijkt me sterk.
Op 3voor12 hebben ze het ook nooit over die Dino's, wel over Franz Ferdinand, De Jeugd van Tegenwoordig en Ryan Adams.
Stylus: Wolf Parade, Cocorosie en Broadcast, geen oude lullen.
Kindamuzik: Clor, Franz Ferdinand [grrr], en Jawat (okee, en hééélemaal onderaan iets over Beefheart).
The Wire: Boards of Canada, Jamie Lidell.
Spex: Cardigans, Broken Social Scene.
Blender: Be Your Own Pet en Franz -jawel- Ferdinand.

En op 2 en 3 staan trouwens The Pussycat Dolls en Racoon. The Stones staan op 25.

Ik luister de hele dag naar 3 op mijn werk en ze draaien nooit The Stones of The Eagles. Wel vaak Oasis, Alanis Morissette, Green Day en die soldaat met dat zeiknummer en Raccoon met dat andere zeiknummer van "I love you more". Oh, en natuurlijk de nieuwe Robbie Williams. Die is wel aardig.

De stelling dat de Rolling Stones en Macca alle aandacht krijgen is dan ook zwaar overdreven. De band die de meeste aandacht heeft gekregen de laatste tijd is dEUS, alhoewel Franz Ferdinand ook niet te klagen heeft.

Ook is het niet zo dat alleen ouwe lullen cd's kopen. We hebben hier ooit een lijst gehad met best verkochte platen wereldwijd van 2004 en daar stond Usher fier aan kop, met in zijn kielzog acts als Eminem, Evanescence en Maroon 5 (over afdeling where are they now? gesproken.)

Zoiets. :)

De jongelullen media is versnipperd over blogs en webzines.

Dat denk ik ook ja.

En ik maar steeds deze draad overslaan omdat ik dacht "nee heh, we gaan toch niet aan een Dean Martin revival beginnen?"

ik ook!
Maar ik noem hierboven ook Oor en Wire en Spex en Blender [dertigerslullenmedia?]. Doen toch ook niet zoveel aan Eagles?

Oor, kijk ik al tijden niet meer in, maar heeft toch nog altijd de schijn tegen dat je U2, Reed en Young een zekerheidje zijn. Als ze daar nou eens rigoreus een streep onder zouden zetten (of eigenlijk beter van niet, laat Oor Oor(ola) zijn.) Al vraag je je af waarom er geen plaats is voor een KM-op-papier, met een zekere onderdanigheid kwa verwachte oplagecijfers maar met een gelijke "stem" voor Belgie?

hear hear! verbijsterend hoe doof 3voor12/oor (om de opvallendste voorbeelden te noemen) lijken voor afrikaanse en latijns-amerikaanse ritmes/taal... vgl. Andy Kershaw (BBC), Zjakki Willems (VRT); Straight, No Chaser, Songlines, fROOTS...

*stapt teneergeslagen van zijn stokpaard en wandelt weer de woestijn in*

Overigens had OOR in het verleden wel aandacht voor niet-westerse muziek. Sinds freelancers niet of slecht betaald worden is best wat kennis verdwenen bij OOR.

Alleen jammer dat het bij een enkel recensietje per aflevering blijft dan, waarom niet gewoon 'ns een feature van 3-4 pagina's over bv. Turkse rock?

Die ene die er op het eind van m'n abonnement nog zat was wel een beetje akelige purist. Van het slag dat Afrikanen gaat vertellen dat hun muziek niet primitief/puur genoeg is.

Ik kan het niet checken, want ik heb geen Oren meer. :)

Pardon? http://3voor12.vpro.nl/oneblood

Ware woorden.

Een serieuze vraag: welke ingredienten kent een mondain uitgaansleven?

Dat klagen over het amsterdamse uitgaansleven is trouwens zo 2004. ;)

Ik wilde aangeven dat het in Afrika doorgaans om heel andere zaken gaat dan om muziek of een culturele smeltkroes die Jair propageert.
Sowieso word ik een beetje melig van Jair. Wat je smaak is is ok hoor en dan snap ik best dat je hier niet altijd aan je trekken komt, maar ik ga op Jamaica toch ook niet om de nieuwe Broken Social Scene lopen leuren?!

Natuurlijk, hoe groter, hoe kosmopolitischer, hoe breder, maar we zijn een relatief klein landje, logisch dus dat er in Parijs en Londen meer eigen scenes zijn.

But hey, if you want to party:

www.myspace.com/lilwakyate

Een relatief klein landje met wél grote randstedelijke siens van Antillianen, Surinamers, Kaapverdianen, Turken en Marokkanen.. maar op één of andere manier zie je daar maar weinig van terug in de populaire cultuur, tenminste als je vpro/oor/nps moet geloven*. Hoe verklaar je dat? Volgens mij zegt dat iets heel wezenlijks over de Nederlandse cultuur. Alleen al bij onze zuiderburen is het zoveel normaler voor "alternatievelingen" (blank, doodgewassen shirtje met nog vaag een aanduiding van een band) om tijdens een festival als Sfinks, Couleur Café, Klinkende Munt of de Antilliaanse Feesten eens over de heg van je eigen muzikale voorkeuren heen te kijken. Hier leeft het totaal niet in studentenkringen (wellicht wat antropologen in spe uitgezonderd) - dat vind ik doodzonde. En bekrompen, ja.
Misschien ben ik wat rozekleurig bebrild richting België, maar ik koester de illusie dat men daar zich allang niet meer onledig houdt met emancipatoir sociopolitiek gezever rondom dat &*()begrip wereldmuziek, maar gewoon een Malinese troubadour als Karkar serieus neemt en geniet als die muziek daartoe aanleiding geeft. Eerder dit jaar zag ik Karkar in het Zuiderpershuis in Antwerpen en het publiek was zo totaal anders (diverser: yuppen en ongewassen schorriemorrie, jonger, en vooral zoveel minder wereldmuziekparochiaal) dan ik in Nederland gewend ben!

*probleem bij een antilliaans-surinaams succesblad als Pleasure is dat men alleen voor eigen parochie predikt, niet in de laatste plaats omdat men geen serieus te nemen journalistieke standaard hanteert.
gunstige uitzondering: nps output, daar is men in ieder geval wat aan het proberen in die richting.

Ik denk ook echt dat het vooral met ritme te maken heeft: rock/pop vs. afro-latin-oriental manieren van tijdsverdeling. Maar daar ga ik ooit nog wel eens een volmaakt hermetische, esoterische theorie over verzinnen. Ongetwijfeld in de warme belangstelling van de subjectirockisten.

Je hebt toch FunX?

Ik denk ook echt dat het vooral met ritme te maken heeft: rock/pop vs. afro-latin-oriental manieren van tijdsverdeling.

Soundgarden en Dillinger Escape Plan doen het anders toch aardig goed in 'alternatieve' (net zo'n erg term als 'wereldmuziek') kringen.
Vind ook niet dat je het over een kam mag scheren: Balkan-ritmes en bhangra vind ik zwaar ok, meeste Braziliaanse muziek kan ik niks mee.

verder zit ik nu helemaal te trippen op "Intercambio Cultural" van Tipica 73 uit 1979 met zanger El Canario in één van de hoofdrollen. Weergaloos!
maar dat terzijde..
martijn, ken je rio baile funk? (essay recordings) of de favela chic verzamelaars? (1, 2 en 3 - muito bem!)

Niet de betreffende platen, maar ik ken wel baile funk. En ok, dat is leuke muziek. Ik kan nou eenmaal geen weerstand bieden aan blikkerige computerbeats. ;)