Door Fur!
Kees stinkt naar kaas. Jawel. Maar eerlijk, zonder Kees geen binnenlandse funk (en die ene rappert natuurlijk). Nu jij weer, gek! Het was 1994 toen ik Kees (toen nog Cornelis) voor het eerst ontmoette! Net als mij groeide Kees op in de sloppenwijken van Landsmeer! Op een verlaten veldje achter het oude slachthuis kwamen een paar jongens bij elkaar om rond een grimmig vuurtje in een oude oliebarrel vlijmscherpe teksten te spugen. Kleine Petertje en zijn beste vriend Pascal G keken verbaasd toe hoe Kees, gehuld in maatpak, tevergeefs de twee andere rapperts "d'r uit" poogde te rappen. Kleine Kees werd hard uit gelachen. "Kom nou, die is gek!" zei Peterje en al schuddebuikend zei Pascal HaHahahahaaaaaaaaaaaaaaaah haha, haha, hahahaaaa, jij zou het nooit halen met dat lange haar van je, en dan ook nog in het Nederlands gaan rappen, hahahahaaaaaahaaaahaahaa, hahahahaaaa haha haa haaaaaaaaaaaaaaaa. Kees werd rood van woede en zei al snikkend en snotterend dat hij het stelletje ongeregeld wel eens een lesje zou leren. Nee, Kees pakte niet z'n pipa om de boel overeind te knallen, of z'n mes om een bloedbad te veroorzaken. Maar hij ging naar huis, huilend!
Een lange, lange, lange tijd ging voorbij voordat Kees zich eindelijk weer eens op straat durfte te tonen. Kleine Petertje was nog regelmatig te vinden bij de oude oliebarrels en bouwde al snel een reputatie op. Met Pascal ging het minder goed, hij werkte nog steeds bij snackcorner Turbo en z'n brommer was kapot. Maar goed, terwijl Petertje alleen maar aan het rappen was (en er dus niet slimmer op werd) had Kees zich in de boeken gestort. Kees was slim, hij had namelijk geleerd hoe je mensen kon kopen! En toen hij op een stralende dag sinds een lange, lange, lange tijd naar weer buiten ging, besloot hij als eerste de Fur te kopen. Helaas, ik was net op krokantie naar Salou, hij had pech! Dus hij ging naar snackcorner Turbo. Potjandorie Pascal was ontslagen wegens overmatig drugsgebruik en was inmiddels opgenomen. En net toen hij naar het oude veldje wou lopen, zag hij daar kleine Petertje onder een kartonnen doos liggen! Jawel! Kleine Petertje lag te ijlen en had hoge koorts: "Jeweettoch, jeweettoch" was het enige wat hij kon uitkramen! Een duidlijk geval van grootheidswaan constateerde Kees. Kees drukte de ijlende rappert een pen in z'n hand, en zei met een piepstem en een grimmigge grijns: "Hier tekenen, gek! Dan komt het allemaal goed." De komende maanden had Kees hem driemaaldaags tarrelsoep gevoerd totdat kleine Peter weer helemaal de oude was. En jawel, Kees had gewonnen! Kleine Peter was van hem!! Het begin van het einde was hierbij begonnen en de rest is geschiedenis en waarschlijk ook gewoon door meneer Kees gecontracturt! Dus datte!
- Fur!
Zie voor meer hierrrr
― AlexvdH (AlexvdH), Sunday, 9 October 2005 14:46 (twenty years ago)