Theorie 1: Wat is een subjectivistisch schrijver?

Message Bookmarked

Bookmark Removed

Beste Subs,

Om vervolg te geven aan de speurtocht van het schrijven in muziek en de muziek in schrijven, omdat ik een naïef vragend typje schijn en omdat de aanstelling als Sub mij extra motiveert op zoek te gaan naar de antwoorden:
Nieuwsgierig ben ik naar hoe subs en lezers van subs het subjectivisme zien.
Wanneer weet je dat je een subjectivistisch schrijver bent?
Of is stiekem iedere schrijver een subjectivistische, wetend of onwetend? Wordt het subjectivisme daardoor niet ‘slechts’ een vorm van vrijheidsverschaffing?

Spieken mag.
Gegroet!

Uw aanstonds nieuwe sub, Erik H.

― kuddedier (kuddedier), Sunday, 6 November 2005 16:31 (twenty years ago)

Als je na het schrijven van een stukje denkt: "damn, wil ik eigenlijk wel dat mensen dit van me weten?"

― Stonehead (Stonehead), Sunday, 6 November 2005 23:17 (twenty years ago)

Zodra je schrijft communiceer je, en zodra je communiceert komt de ijdelheid erbij. Ook "ik ben volstrekt eerlijk en verberg niks" kan een enorme ijdelheid zijn. ("dus ik ben gaaf!"). En zodra de ijdelheid erbij komt, ben je bezig met wat anderen ervan vinden. En zodra je daarmee bezig bent, begin je je te bedienen van conventies (ook bijvoorbeeld door die te doorbreken). En bevind je je weer op het terrein van het gedeelde, collectieve en ben je niet meer puur subjectivistisch. Denk ik.

― central scrutinizer (central), Monday, 7 November 2005 08:37 (twenty years ago)

In beide antwoorden kan ik mij wel vinden. De grens waarop je denkt ‘wil ik wel dat mensen dit van mij weten’ is een kikke grens. Daagt uit. Misschien dat je ‘em achteraf ook extra kikke maakt. Je bent al te laat, het stukje staat er al, en je roept hard tegen jezelf: ‘overboord met de schaamte!’ En duikt de kroeg in. Je stukje is af, reacties daarop lees je het liefst aangeschoten. Het bevestigd dat je zo min mogelijk bent bezig geweest met aanpassing aan ‘de lezer’.

Misschien moet het zijn, ‘zodra je hier (of ergens anders) schrijft communiceer je’. Je hoeft natuurlijk niet persé uit te gaan van communicatie. Er zijn schrijvers die denken dat ze voor zichzelf schrijven. Je kunt ook proberen het idee dat je voor anderen schrijft, het communicatieve dus, uit te schakelen. Misschien met te zeggen, ik ga iets schrijven wat ik zelf zou willen lezen. De conventies worden dan, in theorie, zuiver technisch. De meest nauwgezette verwoording vinden voor wat je bedoelt en beleeft. Meer niet. Communicatie met je eigen alter-ego als lezer.

― kuddedier (kuddedier), Monday, 7 November 2005 10:47 (twenty years ago)

Communicatie met je eigen alter-ego als lezer.
Als in F5-en en je eigen postje nalezen? :-)

― central scrutinizer (central), Monday, 7 November 2005 12:30 (twenty years ago)

Haha, het bloosmoment.
maar ik bedoelde meer tijdens het schrijven zelf, teruglezen wat je schrijft en kijken of het voor jou, erboven zwevend, in woorden perfect benadert wat je bedoelt. Of is dat toch weer uitgaand van anderen? Pfff, verstrikt...
Is de F5 toets een sneltoets voor iets teruglezen John Muts?

― kuddedier (kuddedier), Monday, 7 November 2005 12:43 (twenty years ago)

Of is stiekem iedere schrijver een subjectivistische, wetend of onwetend? Wordt het subjectivisme daardoor niet ‘slechts’ een vorm van vrijheidsverschaffing?

Dit. Het enige wat deze site doet, is accepteren dat we niet smetteloos kunnen schrijven en zeggen dat zoiets ook niet nagestreven moet worden.

― Jon V (Jon V), Monday, 7 November 2005 13:30 (twenty years ago)

is het niet eigenlijk heel erg simpel: bij subjectivistisch schrijven staat de eigen ervaring voorop en krijgt die impliciet of expliciet meer ruimte dan het objectieve beeld dat er bestaat over het onderwerp. wat bij subjectivistisch schrijven als een paal boven water staat: de auteur weet zeker dat haar of zijn ervaring interessant is voor de lezer. geheel vrijblijvend is het dus niet. grote voorbeeld: Hunter S. Thompson. Gonzo, natuurlijk.

maar mijn mening is een andere dan die van de subs hier (zie de website en artikelen aldaar).

― theo ploeg (theo), Tuesday, 8 November 2005 10:05 (twenty years ago)

Hoe graag je het ook zou willen, smetteloos schrijven bestaat niet, dat maakt niet iets specifiek subjectivistisch denk ik. Streven ernaar lijkt mij geen slechte eigenschap. Niet streven ernaar misschien wel. Ik houd van het idee dat de eigen ervaring voorop staat.

Willem Frederik Hermans schreef eens:
“De journalist formuleert wat de massa denkt, de schrijver bestrijdt wat de massa denkt en brengt aan het licht wat de massa niet durft te denken.”

Het zou toch mooi zijn als hij geen gelijk had. Als de twee inwisselbaar zijn. Als het niet meer uitmaakt wat de massa denkt of juist niet durft te denken, als het niet meer uitmaakt welke professie erover schrijft. Als het maar een mooi en helder schrijfsel is. Dat lijkt mij een mooie subjectivistische taak. Voor journalisten, voor schrijvers.

― kuddedier (kuddedier), Tuesday, 8 November 2005 13:32 (twenty years ago)

Ik zie dat ook zo hoor Theo. Of we er altijd in slagen (zowel om subjectivistisch te schrijven als om iets te schrijven wat interessant is voor de lezer) is een tweede.

― naranjito (Koens), Tuesday, 8 November 2005 13:41 (twenty years ago)

“De journalist formuleert wat de massa denkt, de schrijver bestrijdt wat de massa denkt en brengt aan het licht wat de massa niet durft te denken.”

alle achtig voor de literatuur van Hermans. ik geniet er met volle teugen van. maar op dit gebied - journalist versus schrijver - was hij gewoon een oude zeur. de journalist formuleert wat de massa denkt? wat een onzin zeg.

― theo ploeg (theo), Tuesday, 8 November 2005 14:14 (twenty years ago)

Als WF vond dat het zo HOORT, ben ik het oneens. Als hij zegt dat het in praktijk gebeurt, heeft hij een punt. Denk aan het AD dat lezersonderzoeken de inhoud laat bepalen, de dwang van de kijkcijfers in de tv-journalistiek en (in zijn tijd waarschijnlijker) de verzuiling en het bijbehorende preken voor eigen parochie van linkse, rechtse en christelijke journalisten en columnisten. En daaraan is niet zoveel veranderd als je zou hopen, hoewel het veel erger is geweest. (Zag laatst op TV een Vara-programma een discsussie waarin iemand uit het bedrijfsleven steeds niet uit mocht praten van de presentator en vervolgens een PvdA-kamerlid een monoloog van twee minuten mocht houden over hoe het verder moest... had gehoopt dat dat achter ons lag?)

― central scrutinizer (central), Tuesday, 8 November 2005 15:00 (twenty years ago)

Het lijkt mij niet dat Hermans bedoelde dat het zo hoort. Het lijkt mij eerder zo'n typische Hermans-analyse van hoe het is, nogal zwart-wit en nogal generaliserend.
"...brengt aan het licht wat de massa niet durft te denken." Verzet tegen zijn stelling zou hij misschien afdoen met: "Zie je nou wel..."
Ik ben het niet met Hermans eens, ik denk dat het genuanceerder ligt, maar ik vind het niet uit de lucht komen vallen. 'De journalist' schrijft wel degelijk naar zoveel mogelijk massa toe, de massa die het medium waar hij of zij voor schrijft vertegenwoordigd. Anders kan hij niet leven. Dat hoeft niet de formulering te zijn van hetgeen de massa denkt, wel hetgeen wat de massa zoveel mogelijk aanspreekt. Die lezersonderzoeken bij het AD zijn daar een goed voorbeeld van. En ook de gemakkelijkste oplossing.

Het lijkt mij geweldig als journalisten/schrijvers eens in het geniep zouden besluiten hun bijdragen van medium te laten wisselen. Wat stukken van De Groene in de HP, Jan Mulder bij het NRC, Ephimenco bij de Telegraaf. Subjectivisme op meta-niveau. Subjectivisme waarbij het individu niet meer telt.
Goedgoed, kuddedier draaft door...

― kuddedier (kuddedier), Tuesday, 8 November 2005 16:32 (twenty years ago)

You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.