Theorie 2: Zegt Joost Zwagerman goede dingen?

Message Bookmarked
Bookmark Removed
Neenee, mij is niet ontgaan dat Joost Z. wel eens leidend onderwerp is hiero. Hup, nieuw bloed erin!

"Schrijvers lokken uitersten van reacties uit, dat is een teken dat je op de goede weg bent. Je kunt als schrijver geen allemansvriend zijn, maar moet dingen omwoelen."
Joost Zwagerman zei dit naar aanleiding van een interview met de Telegraaf, voor de wekelijkse Horoscoop op maandag, de Schorpioen werd namelijk uitgelicht. Hij is een Schorpioen.
Een andere uitspraak in dat interview: "Ik ben geen gevoelsmens." Geweldig! Ik moest er smakelijk om lachen.

Heeft Joost gelijk?

kuddedier (kuddedier), Wednesday, 16 November 2005 13:55 (twenty years ago)

Los van het feit dat hij hier lijdend onderwerp is....tuurlijk heeft hij gelijk. Zeg dat ook vooral tegen hem, anders gaat Joost nog uitweiden over hetgeen hij zelf denkt gelijk in te hebben

Jan Willem Broek (Jan Willem Broek), Wednesday, 16 November 2005 14:20 (twenty years ago)

Schrijvers lokken uitersten van reacties uit

Persoonlijk mijn grootste probleem met Zwagermans muziekcolumns in NRC is nou juist dat hij nog geen enkele keer een echte prikkelende stelling heeft gelanceerd of een verrassend inzicht naar voren gebracht.

Martijn ter Haar (wmterhaar), Wednesday, 16 November 2005 14:48 (twenty years ago)

Dat soort opmerkingen als die van Zwangermans roep ik ook altijd als ik weer eens jankend achter mijn computertje zit omdat een van subs iets onaardigs over me schrijft in het forum. Mijn mantra is dat het goed is om afgezeken te worden. Afgezeken worden zegt dat ik iets los maak bij mensen. Het is de taak van een schrijver reacties los te maken, dingen om te woelen. Wat kunnen mensen zichzelf toch goed voor de gek houden.

monique (monique), Wednesday, 16 November 2005 14:59 (twenty years ago)

Afgezeken worden betekent veel vaker dat de afzeikers te veel vrije tijd hebben, een kort lontje (onzekerheid?) en een veilig gevoel dat ze maar alles kunnen zeggen vanachter hun computertje.

Martijn Busink (twIXta), Wednesday, 16 November 2005 15:19 (twenty years ago)

Helemaal waar Martijn, maar ik vraag me gewoon af of de opmerking van Zwangermans niet een soort vreemde vorm van cognitieve dissonatie is.

Opvattingen verander je gemakkelijker dan gedrag.

Als je kritiek krijgt kan je ook proberen beter te gaan schrijven, zodat je geen kritiek meer krijgt. Je kan ook gewoon beroerd blijven schrijven en roepen dat kritiek een teken is dat 'je op de goede goede weg bent'.

monique (monique), Wednesday, 16 November 2005 15:28 (twenty years ago)

Beter gaan schrijven tot je geen kritiek meer krijgt lijkt mij een heilloze weg, tenzij je heel veel boeken wil verkopen natuurlijk. Sommige kritiek heb je wat aan en laat je je wat aan gelegen liggen en andere is onzin en leg je naast je neer.

Het is zeker geen teken dat je op de goede (of foute) weg bent, want misschien zitten de kritikasters gewoon op de verkeerde.

Martijn Busink (twIXta), Wednesday, 16 November 2005 15:41 (twenty years ago)

want misschien zitten de kritikasters gewoon op de verkeerde.

LOL. Dat altijd natuurlijk. ;)

Omar (Omar), Wednesday, 16 November 2005 15:47 (twenty years ago)

Afgezeken worden betekent veel vaker dat de afzeikers te veel vrije tijd hebben, een kort lontje (onzekerheid?) en een veilig gevoel dat ze maar alles kunnen zeggen vanachter hun computertje.
Hmm. Dat kun je één-op-één terug vertalen naar het schrijvertje. Die heeft zo'n zelfde schrijfmachientje. En veilig gevoel. Misschien ook teveel tijd. Dat kan ook misgaan.
Het is inderdaad wel een gemakkelijke kreet, roepen dat je op de goede weg zit omdat je heftige reacties oproept. Toch voelt het alsof er wel wat in zit, het oproepen van uiterste reacties. Het moet geen doel zijn op zich.
Kritikasters kunnen vast eens gelijk hebben. Geef het ze niet, het zou ze maar verslappen. Werk in stilte aan verbetering...

kuddedier (kuddedier), Wednesday, 16 November 2005 19:04 (twenty years ago)

http://www.telegraaf.nl/astrolink/jarige/
Ezelsoor is dus een schorpioen. Dat je in dat soort onzin gelooft is nog tot daarentoe, ieder mens zijn eigen afwijking. Maar enige logica mag je van onze zolderkamerintellectueel toch wel verwachten: "ik kan niet zeggen dat ik een gevoelsmens ben. Dat strijkt tegen mijn gevoel in." Heel poetisch, maar het heeft dezelfde logica als een neger die niet van zwarte mensen houdt of een prostituee met vaginisme.
Om met Ezelsoor te spreken: "ik ben volhardend."

joost heijthuijsen (joosth), Thursday, 17 November 2005 00:10 (twenty years ago)

Kritikasters kunnen vast eens gelijk hebben. Geef het ze niet, het zou ze maar verslappen. Werk in stilte aan verbetering...

En dan? Zwaktebod! Kritikasters? Daar veeg je je reet mee af!

En verder? Zwagerman: Ach. Vermakelijk oeuvre. Laat de man toch met rust.

Maar dan! Dennis van der Geest: BWWLEEERGHHH!! Judoka blijf bij je mat. Vanavond bij Matthijs van Nieuwkerk mocht 'ie de muziek van de dag benoemen: Boards of Canada. Pingel, pingel. Citaat: ''Het is een soort lounge. Die jongens geven nooit interviews''. Buigen, ippon. Van Nieuwkerk: ,,Je bereidt je duidelijk voor op een leven na?'' Ik hoop toch van niet! Kan die kabeltrui van 2 bij 2 van het scherm? En zijn coachende vader (kapotmaken!, kapotmaken!) ook? (Behalve bij een WK judo, want daar zijn ze daar weer meesterlijk in - respect) Dank U! Doch dat terzijde.

Maar och, reutel toch alstublieft verder over de weledelgestrenge heer Zwagerman. Allemachtig wat weer een geLOL over de man. Heijthuijsen, zoek een andere hobby. Of een ander pispaaltje met hoornen bril.

diekhoes (diekhoes), Thursday, 17 November 2005 00:35 (twenty years ago)

Of een ander pispaaltje met hoornen bril.
Die heb ik! een hoornen bril! joost!

theo ploeg (theo), Thursday, 17 November 2005 10:27 (twenty years ago)

****vriendelijke zwaai naar theo********

joost heijthuijsen (joosth), Thursday, 17 November 2005 11:20 (twenty years ago)

Haha, ik zie kabeltrui liever ook weer terug op de mat, hij doet nog andere dingen ergens voor een commerciële, hij is daar omringd met haïti-slipjes waarop hij het uitzicht ontneemt met zijn beeldvullende borstpartij.
Maar heehee, pas op hè, niet met vullis gaan smijten hè, in MIJN UITERST SERIEUZE topic, tsssh, scheer jullie weg, modderwerpers!
Ik vind "ik kan niet zeggen dat ik een gevoelsmens ben, dat strijkt tegen mijn gevoel in" helemaal niet tegenstrijdig.
Theo! Hoe nobel!

kuddedier (kuddedier), Thursday, 17 November 2005 12:08 (twenty years ago)

ik gooi deze open deur hier maar even neer.. Een eigen draad is een beetje teveel eer.

Is subjectivisme niet gewoon het volgende..
Ik luisterde de nieuwe Kate Bush en dacht.. wat heeft het nu voor nut als ik daar iets over schrijf. Wat is mijn stem in het koor der stemmen/meningen waard? Verdomd weinig.
Een subjectivistisch schrijver neemt de plaat als uitgangspunt voor een persoonlijk verhaal waarbij de plaat uiteindelijk zelf van niet eens zo'n groot belang is. Het gaat om persoonlijke herinneringen/gevoelens etc. etc. Die de plaat oproept?

Subjectivisme is niet: een droge mening neerpennen en de plaat met wat passen en meten in een hokje passen. (Zo van Kate Bush = verleden + Tori Amos, navolger + nog wat dingen = Aerial)

Ludo (Ludo), Saturday, 19 November 2005 13:03 (twenty years ago)

Hmmja, het persoonlijke staat wel voorop. Vanuit de overtuiging dat een objectieve kijk op een plaat (of elk kunstwerk) niet bestaat. Of in elk geval niet interessant is.
Maar dat de plaat daarbij niet van groot belang is, bestrijd ik. Als ik wil vertellen over mijn vader-zoonrelatie of over de kunstjes die mijn kat allemaal kan, en een plaat alleen gebruik als kapstok, komen we nergens.

naranjito (Koens), Saturday, 19 November 2005 15:13 (twenty years ago)

Nee, maar als je merkt tijdens het luisteren naar de plaat dat je iets over je pa wil vertellen.. Dat zegt dan iets over je relatie tot die plaat.

Ludo (Ludo), Saturday, 19 November 2005 15:27 (twenty years ago)

Een subjectivistisch schrijver neemt de plaat als uitgangspunt voor een persoonlijk verhaal waarbij de plaat uiteindelijk zelf van niet eens zo'n groot belang is. Het gaat om persoonlijke herinneringen/gevoelens etc. etc. Die de plaat oproept?

geheel waar vind ik, en daarom des te moeilijker. een van de redenen om te stoppen bij de subs was het feit dat maar weinig platen/concerten/liedjes/watdiesmeerzij zoveel persoonlijke gevoelens opriep dat ik me ertoe geroepen voelde dit met de buitenwereld te gaan delen. of het riep gevoelens op die ik met woorden enkel onrecht aan zou doen - maar dat heeft dan ook weer te maken met een gebrek aan vocabulaire of schrijfcapaciteiten. en soms lukte het me ook niet om over de gène heen te komen en bleef ik denken "wie ben ik om deze stellingen of gedachten zo te poneren". bij de meer 'gewone' recensies voor km speelt dat allemaal veel minder, maar zulke stukken zijn dan ook veel minder memorabel.

bas (bas), Saturday, 19 November 2005 23:41 (twenty years ago)

Hoe herkenbaar dit. Nog niet zo lang schrijf ik over muziek, maar in die korte periode is mij steeds meer duidelijk geworden dat ik warser en aversiever werd van het moeten refereren aan gelijksoortig materiaal, het inpassen in een hokje, het soms moeten negeren van je persoonlijke associaties bij een plaat. Toch denk ik die behoefte aan objectieve benadering te begrijpen, waardoor ik krampachtig probeerde dit toch te bereiken (bij Kindamuzik). Uiteindelijk heeft die, let wel, subjectivistische warsheid, die aversie getriomfeerd en schrijf ik juist niet meer voor km. Tegenovergesteld aan Bas. Misschien ook wel juist omdat bij meer 'gewone' recensies voor km minder die persoonlijke beleving een rol speelt, en misschien juist dan wel door gebrek aan schrijfcapaciteit of inspiratie. Ik ben er voor mezelf eigenlijk nog inet zo goed it wat dat nou precies is. Conclusie nu moet zijn dat ik het nu niet voor elkaar krijg objectieve muziekjournalistiek te bedrijven.

Wat mijn subjectivistisch gedachtegoed betreft, een mooie gedachte vind ik te proberen mijn beleving van muziek in een zodanig stukje tekst te gieten wat qua inhoud én qua vorm die beleving benadert. Zeg maar dat het stukje net zo wegleest als dat de muziek zich laat beluisteren. Als je een persoonlijke associatie kan combineren met woorden die de muziek omschrijven en het stukje tekst qua stemming het gevoel van de muziek benadert ben je echt een held. Ja, dat lijkt, is, vind ik, ontzettend moeilijk.

Ik dekn niet dat de plaat daardoor minder belangrijk is, al schijnt dat wel zo.. Dat komt echter doordat een ander onderwerp zijn intrede heeft gemaakt in de recensie, het persoonlijke verhaaltje. De plaat moet daardoor dus aan aandacht inkrimpen. Maar, vergeet niet, dat hele verhaal schrijf je naar aanleiding van die plaat. Eigenlijk maak je 'em daardoor dus veel belangrijker mee..

kuddedier (kuddedier), Monday, 21 November 2005 17:12 (twenty years ago)

Een tijdje heb ik gepoogd artikelen en recensies te schrijven in bewoordingen die de stemming en het gevoel van de muziek benaderden. Soms slaagde het, maar het leverde ook gedrochten van recensies op. Zeker als je over gothicmetal schrijft.;-)

Als ik nu een interview uitwerk (geen popinterviews overigens) ben ik altijd op zoek naar de juiste toon en het juiste tempo. Volgens mij doet iedere interviewer dat en daar gaat me een hoop tijd in zitten zeg. Erg moeilijk, maar zo mooi als het lukt. Ik weet alleen niet of het subjectivistisch is.

monique (monique), Monday, 21 November 2005 18:22 (twenty years ago)

Ja, dat het soms gedrochten van recensies oplevert kan ik mij voorstellen. Ik vind dat soms best kikke, een puist van een recensie..
Hmm, ik dacht toch dat dat redelijk nieuw was, de vorm van het stuk aanpassen aan de beleving van de muziek.
Subjectivistisch is het wel weer wanneer je de juiste toon en het juiste tempo uit je eigen beleving haalt. Waar je niet aan ontkomt, misschien. Shit, dán doe je dat eigenlijk altijd. Shit, daar ligt dan toch inderdaad het karakteristieke niet. Pfff, theorie. Misschien moet ik het maar eens in praktijk gaan brengen.

kuddedier (kuddedier), Tuesday, 22 November 2005 15:45 (twenty years ago)

De kritiek op Joost is overgoten met de urine waarmee het popjournaille krampachtig probeert zijn territoriumpje af te bakenen.

maarten blauw (platform), Thursday, 24 November 2005 15:44 (twenty years ago)

Klopt als een bus, Maarten. Alleen wordt 't het popjournaille wel erg makkelijk gemaakt door Joost's eigen onkunde. Zo'n deur trapt heel lekker in.

Ariën Rasmijn (Ariën), Thursday, 24 November 2005 15:48 (twenty years ago)

Voor alle duidelijkheid. Ik ben geen journalist, heb geen journalistieke aspiraties, dus ik heb ook geen territorium. Enkel een hobbymening. Wel jammer dat die hobbymening al gefundeerder is dan het gezwam in Ezelsoors'hobbyhoek.

joost heijthuijsen (joosth), Thursday, 24 November 2005 16:06 (twenty years ago)


You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.