week 8

wel leuk. weet niet of ik er eigenlijk wel meer over moet zeggen.

geluisterd naar Tokyo Jihen en Gal Costa en Annette Peacock.

Die juichverhalen (die ik niet heb gelezen) snap ik niet. Te snel gemaakt lijkt wel. Hij had beter een van zijn betere livesets op cd kunnen branden.

Anyway: die track van Ninthe genaamd Thank You, is dat een Neger Des Heils productie? Klinkt als huisvlijt (softsynths) en bovenal erg lekker. Verder een nieuwe drum 'n' bass plaat van Bill Laswell onder de naam Method Of Defiance, het vaderschap mag z'n releaserate wat hebben doen slinken, maar The Only Way To Go Is Down is behoorlijk bruut.

Onder de allesvernietigende toorn van Kénôse beven wij allen gelijk rietjes alvorens definitief door de Goddelijke shredder te gaan, Omar.

eens. fijn liedje, goede sound.

@ jan willem: ik heb de biosphere cd al, en die is inderdaad nogal verschillend van de vinylversie. de laatste klinkt iets beter qua geluid, maar de betere nummers staan op de cd (vooral de afsluiter). blijft verder een heel fijne plaat in beide versies, maar kan wat mij betreft toch niet tippen aan substrata en autour de la lune.

Fenriz zelf zegt: "Probably sounds something like MOTORHEAD meeting HELLHAMMER on a CRUST PUNK/NECROTHRASH gig in '85."

En dat klopt precies. Ik vind het erg goed ('Too Old, Too Cold' is een briljante meezinger), maar ik denk niet dat het iets voor jou is.

Ik luister nog steeds naar Magik Markers, ook naar Julie Mittens, James Blackshaw en zijn 12 snaren. Een parel van een post Tim Buckley singer songwriter Dredd Foole (die man kan meer dan rare geluiden maken, schitterend), Taurpis Tula's Steel Rods Bruise Butterflies en veel Nachtmystium, komt overigens een nieuwe aan.

ohja en Destroyer's Rubies is bijna van een Arcade Fire grootsheid, dat moet hier wel aanslaan. De nieuwe Mono is lekker klassiek zwelgen in postrockmelancholie en de nieuwe Mountains is wonderbaarlijk gedetailleerd, net alsof je aan het kamperen bent in de Ardennen ofzo...

Tiga - Sexor
Belle and Sebastian - Life Pursuit
Muziek surfen op MySpace.

Robert Fripp: Love Cannot Bear
Frippertronics worden allang niet meer met twee bandrecorders gespeeld met met een toren van computereffecten. De soundscapes groeien uit tot bombastische kathedralen van geluid, tegen de grenzen van de kitsch en er helaas regelmatig overheen.

Code 46 (dvd)
Mwaoh... maar wel met de geweldige Samantha Morton (Morvern Callar).

Verder veel ouwe elpees gedraaid: Talk Talk, Japan, This Mortal Coil... het 'verzorgdere' jaren '80 werk, zeg maar

John Coltrane heb ik niet meer gedraaid :-)

lijkt me een heerlijke show, afgaand op het album. iets in de trant van animal collective

http://i9.photobucket.com/albums/a72/x0m81e/fb599c8b.jpg
http://i9.photobucket.com/albums/a72/x0m81e/811b4a51.jpg

(xxxpost met Koen, die in deze stills waarschijnlijk rechtvaardiging zal zien voor zijn 'pogingen tot kunst in de popmuziek' ;-))

zZz @ VERA
Het mag dan vuig, rock'n'roll en een show van jewelste zijn wanneer je alles wat je in huis hebt er binnen enkele nummers al uitgegooid hebt val je al snel in de herhaling. Vorig jaar werd ik tijdens de eerste nummers nog aangenaam verrast door deze band. Nu wist ik dat er na die nummers nog een karrevracht aan soortgelijke nummers zouden volgen. zZzZzZ...

Tindersticks - Can Our Love
De meeste goede albums van Tindersticks zijn tegenwoordig alleen nog maar voor schandalige prijzen in zgn. digitaal geremasterde uitgave verkrijgbaar dus ben ik er toch in getrapt: Can Our Love... is nu al een van de meest overbodige albums in mijn platenkast.

Oh ja, en verder De La Soul is Dead, en Samira Saïd.

Wat heeft Sway te bieden dat Dizzee, Kano niet hebben?

Ik heb gewoon ouderwets The Ramones gedraaid,
en tussendoor Susuma Yokota & Rothko.

Vertel? Bedoel je Samira Saïd of De La Soul trouwens?

Wat heeft Sway te bieden dat Dizzee, Kano niet hebben?

Niet veel, maar als je de poppy kant van Dizzee leuk vindt, en Kano (en Roll Deep, en The Streets, en Roots Manuva), dan is dit ook zeker wat. Het is erg toegankelijk allemaal, met name de tweede helft van de plaat lijkt echt gericht op de hitlijsten. Net iets vriendelijker stem dan de meeste Grimers, net iets minder hectische beats (al is het openingsnummer wel wat voor Run the Road 3)

http://faculty.etsu.edu/kortumr/HUMT2320/earlymodern/htmdescriptionpages/15thinkerdesc.jpg

I married her for a visa
And when I get my papers, I'm going to Ibiza

:-)

Ik pak het boekje regelmatig erbij om weer te lezen, vooral na het lezen van andere 'vakliteratuur' kan het erg interessant zijn om het weer eens opnieuw te proberen.

Ik heb nog een hoogtepunt trwns, trek 'm net van 't net: Wild Is The Wind van Nina Simone, adembenemend en een must-hear voor iedere Antony-fan.

http://3voor12.vpro.nl/3voor12/magazines/news/index.jsp?portals=2534202&magazines=10719222&news=27236486

Volgens mijn last.fm stats luisterde ik afgelopen week verder naar: Vashti Bunyan - Lookaftering
Mitchell Akiyama - Mort Aux Vaches
65 Days of Static - One time for all time
Jan Jelinek - Kosmischer Pitch
Murcof - Remembranza / Martes
William Basinski - Melancholia
Toman - Catching a grizzlybear, lesson one en
Deaf Center - Pale Ravine