U2-Bert van de Kamp

Message Bookmarked

Bookmark Removed

Tijdens het U2 concert in het Gelredome te Arnhem van vorig jaar werd de popjournalist Bert van de Kamp uitvoerig bedankt als vriend van U2 door Bono himself. Kun je als journalist wel zo bevriend zijn met de artiesten waar je ook over schrijft? Is dit een voordeel?(gemakkelijke ingangen en contacten) of juist een nadeel?(kun je nog wel kritisch genoeg zijn)

― Olaf Molenaar, Monday, 25 November 2002 12:04 (twenty-three years ago)

Het voordeel is dat je een directe ingang naar de artiest hebt, onafhankelijk bent van managers en labels. Zo kun je voor ieder nieuwtje of gerucht vooraan staan en verifieren. Up to date & betrouwbare info, want uit eerste hand. Kun je kritisch zijn? Persoonlijk denk ik van wel: juist vrienden kunnen elkaar linea recta zeggen waar het op staat.

― Roger Teeling (Roger Teeling), Monday, 25 November 2002 12:12 (twenty-three years ago)

in het geval van Bert van Kamp leveren zijn stukken over U2 het bewijs. hij kan het niet.

― theo (theo), Monday, 25 November 2002 12:18 (twenty-three years ago)

OK, mensen. Normaal halen we geen entries weg, maar deze keer leek het gewoon 'the right thing to do'. En wel om 2 redenen: Het was allemaal off topic en het betreft - deels - een interne, door ons inmiddels afgesloten situatie. Ruzies tussen personen die op zich niets met de Subs te maken hebben zullen ergens anders geslecht moeten worden.

Goed, Bert vd Kamp en Bono zijn buddies. Ik vind dat, hoe nobel de intenties ook mogen zijn bij iemand in vd Kamp's situatie, een soort van emotionele belangenverstrengeling onvermijdelijk is. Is dat erg? Zolang het geen kritiekloze slijmstukjes zijn [wat vaak wel het geval is bij vd Kamp], niet.

― Ariën Rasmijn (Ariën), Monday, 25 November 2002 18:27 (twenty-three years ago)

ik kan me amper meer herinneren waar de posts dan over gingen. hehe. das maar goed ook dan?

ik ben tegen vriendjes in de journalistiek.. voor scoops is het misschien handig maar je er kan belangverstrengeling ontstaan inderdaad + je bent niet zo objectief meer. (check www.objectivisten.org.. geintje. :D )

― Ludo (Ludo), Monday, 25 November 2002 19:35 (twenty-three years ago)

Alfred Bos had vroeger ook zo'n relatie met the Simple Minds.Hij was de persoonlijke hofnar van Jim Kerr.Nu is hij gepromoveerd tot de Don Quichotte van de lounge(Enrico Riva) en is Jim Kerr jammergenoeg de vergaande glorie in hoogsteigen persoon. Wel jammer want ik was vroeger (sons and facination,new gold dream) een trouwe fan.

― Olaf Molenaar, Tuesday, 26 November 2002 09:49 (twenty-three years ago)

Ik meen dat het Hermans was die zei: 'Of je hebt vrienden, of je schrijft.' Zijn naam schiet me even niet te binnen, maar er is een journalist die de persoonlijke journalist was van Freddie Mercury, de enige van de pers tegen wie de Queenzanger nog sprak. Waarom? Omdat die journalist als geen ander de werkelijkheid wist op te schrijven? - een klacht die veel geinterviewden op interviewers hebben: hij pikt net die dingen uit het gesprek die nou niet van belang zijn. Of omdat hij juist de 'werkelijkheid' weergaf zoals Mercury die graag zag?
Hoe sterk sta je dan als journalist? De wetenschap dat jij de enige bent die Mercury-interviews kan leveren (= big bucks!!, dus hou die Mercury te vriend) mag je integriteit niet aantasten.

― Roger Teeling (Roger Teeling), Tuesday, 26 November 2002 10:17 (twenty-three years ago)

BvdK-U2 is natuurlijk ook wel een beetje de running gag van Nederland muziekland. Dus als we een interview van Bert in OOR met een U2-lid lezen, gaan we heel hard op zoek naar te duidelijke verwijzingen van vriendschap. En die zijn er zeker te vinden, al liggen ze er niet altijd heel erg bovenop. Het recente artikel in OOR was niet bijzonder boeiend, maar zeker niet enorm slecht en er zijn vast wel meer journalisten die met bandleden bevriend zijn waarvan we dat niet weten.

Het heeft natuurlijk het concrete voordeel dat OOR regelmatig U2-interviews kan regelen, wellicht (?) vaker dan andere bladen. Op zich hoeft zo'n vriendschapsrelatie geen probleem te zijn, als je er maar eerlijk over bent. En met een beetje zelfspot kan het hele leuke artikelen opleveren. Al ontbreekt het Bert wel een beetje aan zelfspot.

― Martijn Grooten (martijng), Tuesday, 26 November 2002 13:14 (twenty-three years ago)

De kans om als modale journalist tot De Sterren door te dringen, neemt met de maand af. Neem Robbie Williams. Doet één interview ter promotie van zijn nieuwe plaat, en laat dat afnemen door een bevriende journalist (Chris Heath). Vervolgens wordt dat stuk voor grof geld (2000 Britse ponden) verkocht aan buitenlandse media. Madonna, bijna hetzelfde verhaal: twee, hooguit drie interviews, en die worden uitgevent. De kwaliteit van die verhalen - Revu kocht het Williams-interview - is over het algemeen goed. De ster heeft de tijd genomen en is bereid sappige details te vertellen (de depressie van Robbie Williams), de foto's zijn prachtig, je zou bijna zeggen: waarom zou je het als Echte Ster ánders doen? Waarom je laten bepotelen door vrouwenbladenmeisjes die over je favoriete kleur willen praten? Waarom jezelf overleveren aan tabloidgieren? Wie ooit eens een junket (ronde-tafelinterview) heeft gedaan, kan zich levendig voorstellen dat promotie niet de meest favoriete bezigheid van een Echte Ster is.
Daar staat tegenover dat De Bevriende Journalist vergelijkbaar is met de misdaadverslaggever die te dicht bij een gangster komt, in compromitterende situaties wordt gebracht en bepaalde zaken niet meer durft op te schrijven. Het Robbie Williams-interview (zie Revu 51) lijkt heel openhartig, met uitgeschreven ruzies etc., maar ik wilde vooral weten wat Chris Heath níet heeft opgeschreven. Zoals ik ook de echte intieme gesprekken (mochten die al hebben plaatsgevonden) tussen Bert en Bono uitgschreven zou willen lezen.
Het is een dunne lijn die je bewandelt als 'Friend to the Stars'.

― Guuz, Tuesday, 26 November 2002 14:03 (twenty-three years ago)

het concrete voordeel dat OOR regelmatig U2-interviews kan regelen, wellicht (?) vaker dan andere bladen

Je kan wel zeggen dat OOR anders helemaal geen U2-interviews meer zou hebben. Zie ook de bijdrage van Guuz hierboven.

Waarom je laten bepotelen door vrouwenbladenmeisjes die over je favoriete kleur willen praten? Waarom jezelf overleveren aan tabloidgieren?

Er zijn natuurlijk best goede journalisten te vinden, maar het gaat de persmedewerkers van de platenmaatschappijen vaak eerder om de oplage van het medium dan de kwaliteit van de journalist / het artikel. Dat vind ik niet altijd terecht. Je zadelt een ster op met een prutser en de volgende keer wil hij dus helemaal niemand meer te woord staan.

― JoB (JoB), Tuesday, 26 November 2002 15:58 (twenty-three years ago)

Je kan wel zeggen dat OOR anders helemaal geen U2-interviews meer zou hebben

en het probleem is? ;)

― Omar, Tuesday, 26 November 2002 18:50 (twenty-three years ago)

Ik heb liever niet dat een journalist bevriend is met de band want dan ontstaan er natuurlijk minder snel ruzies en de mooiste interviews zijn die waarin de journalist genegeerd word of ruzie krijgt enzo, spektakel mensen!
(maar niet zo leuk voor journalist denk ik.. )

Het interview (het werkelijke gesprek) is vaak niet zo heel erg boeiend.. Maar ik vind de dingen eromheen altijd wel interessant. Als het een beetje goed geschreven is natuurlijk.

― Ludo (Ludo), Tuesday, 26 November 2002 19:31 (twenty-three years ago)

Ik vond die recensies van U2 platen van hem altijd veel tenenkrommender. Dat die dan van die tekstfragmenten aanhaalde alsof het de meest profetische literatuur betrof. "And the night comes like a hunter child". Oh okay, dan haal ik wat in huis.

― Olaf K., Thursday, 28 November 2002 08:56 (twenty-three years ago)

Ik heb het volgens mij al ergens gezegd op dit Forum, ik erger me altijd aan het gestrooplik van BvdK bij Bono. HEEL ENG. Theo(hierboven) heeft gelijk.

― Hibernia (Hibernia), Thursday, 28 November 2002 13:33 (twenty-three years ago)

Weet je wat nog erger is? Een journalist die ZELF een plaat opneemt met al zijn favoriete artiesten! Kun je zo iemand nog serieus nemen?
Voorbeeldje is die journalist van Aloha John 'Bobo' Bollenberg. Op The Bollenberg Experience speelt de halve progwereld mee zo ongeveer. Allemaal muzikanten die hij zeer hoog heeft zitten. Nu vraag ik je!

― Storm (Storm), Wednesday, 4 December 2002 13:26 (twenty-three years ago)

The Bollenberg Experience? Is er echt een CD die zo heet?
Album titel van het jaar!

― Martijn ter Haar (wmterhaar), Wednesday, 4 December 2002 23:23 (twenty-three years ago)

Ja die plaat is echt!

http://www.thebollenbergexperience.com/

:-o

Ik moet'em nog beluisteren overigens....

― Storm (Storm), Thursday, 5 December 2002 07:27 (twenty-three years ago)

Over schaamteloosheid gesproken: Via The Grapevine, altijd goed voor smakelijke verhalen, hoorde ik dat Tom Engelshoven ZICHZELF opnieuw heeft genomineerd bij de jury van de Poppersprijs, omdat Oom Tom het niveau van de huidige pophoernalistiek te laag vindt.
In de woorden van Storm: Nu Vraag Ik Je!!

― Gz, Thursday, 5 December 2002 11:20 (twenty-three years ago)

Tom heeft gelijk.

― ronald, Thursday, 5 December 2002 11:57 (twenty-three years ago)

pophoernalistiek

Ik ben een pophoer en ik bedrijf pophoernalistiek ;-)

― marieke (marieke), Thursday, 5 December 2002 12:34 (twenty-three years ago)

Vandaar ook de poppers-prijs. Snuiven en gáán.
(Deze discussie dreigt weer helemaal mis te gaan, sorry subs)

― gzzzzzzz, Thursday, 5 December 2002 12:37 (twenty-three years ago)

Even op het rechte pad dan weer: kan Ronald zich misschien nader verklaren?

― marieke (marieke), Thursday, 5 December 2002 12:44 (twenty-three years ago)

The Grapevine, altijd goed voor smakelijke verhalen

Dat is laag, Guuz...

― JoB (JoB), Thursday, 5 December 2002 20:56 (twenty-three years ago)

You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.