Zwarte Motorfiets Rebellen Clubje: voor en tegens

Wel, laat me stellen dat ik ze BETER vind... neen dat ik ze liever hoor dan Jesus & Mary Chain. Dus niet beter - J&MC waren immers uh trendsetters - maar BMRC vind ik leuker. Misschien schiet ik er VOLLEDIG naast maar ik zie hen en the Strokes meer als een popgroepje. Totaal *leeg*. en ongevaarlijk. "Whatever Happened to My Rock 'N Roll" is waarschijnlijk wel serieus bedoeld maar ik vind het best wel grappig: Ja, wat IS er eigenlijk aan de hand met Rock? De platenverkoop gaat naar beneden, binnenkort NME=RIP, derivatieve rock a la BMRC en Strokes,....
Redders? Fuck that. Verwachten we niet teveel? Nuja, het gaat altijd in golven. En momenteel is het laagtij. Whatever; Ik lul er maar op los. Strokes last night sucked my soul and replaced it with a Julian Blow Up Doll. ;-)

Hmm, BRMC (zoals ik het uitspreek: broems) kan mij nog niet zo enorm boeien - en doet u mij maar het origineel van JAMC dan. BRMC klinkt natuurlijk het meest als de derde MAry Chain-plaat, "Automatic", toen de magie er alweer af was. Desalniettemin heb ik me enigszins kwaad gemaakt over de recensie van objectivist Kamer in de Volkskrant, en wel om de volgende reden: "bijna waren we er ingetuind" schrijft Gijsie. Oftewel: het was zo'n leuke plaat dat we bijna geloofden dat het ook een leuke band was. Gelukkig heeft het optredn laten zien dat het een stel arrogante mannetjes is.

Pffoe! nou, komen wij even goed weg! Je zult je maar in de luren laten leggen door een goede cd! Stel je voor dat ze volgend jaar met *nog* een goede cd komen! gelukkig hebben we dan het wat statische optreden in Paradiso in ons achterhoofd, zodat we deze goede plaat gewoon kunnen negeren en objectief de grond in kunnen schrijven.

Ach ja, de Calvinistische geest komt weer uit de fles: op zo'n cd kan je toch alles verhullen met studiotrucjes het telt pas als je het met hard en eerlijk werk op het podium kan waarmaken. Gaap. Maar ja arme Gijsbert moest een paar jaar geleden zonnodig een Primal Scream live recensie volschrijven over "het schandaal" dat de band een uur te laat begon!! In zijn verontwaardigheid over zoveel onrecht en arrogantie had hij blijkbaar in dat uur zoveel gezopen dat hij niet meer bij vol bewustzijn naar het concert kon luisteren en toen maar 's ochtends de rest uit zijn duim zoog. ;)

Maar lijkt Motorclubje nou echt op Jesus & Mary Chain? Of is dat allemaal weer napraterij?

Of BRMC op JAMC lijkt? dacht het wel! "Red Eyes and Tears": "Teenage Lust". "Love Burns": "Here Comes Alice". "Whatever Happened": hmmm, ik hou het voorlopig op dat tweede nummer van Psychocandy ('I feel so cool on my motorbike, i feel so quick in my leatherboots' oid), titel even kwijt. Maar er is waarschijnlijk wel een betere.

Nu we toch bezig zijn: wist u dat Garbage nog iets opzichtiger geciteerd heeft uit de JAMC-backatalogue? Jaja, voor "When I Grow Up" werd de melodielijn uit "Something's Wrong" (Psychocandy), in zijn geheel gekopieerd!

Ik ken J&MC niet zo goed, maar ik heb de indruk dat BRMC wat Amerikaans rockeriger is. Verder kan elke band met zulk mooi zoemende baslijnen op mijn warme symphatie rekenen. BRMC is de beste basgitaar plaat sinds Kyuss' '...And The Circus Leaves Town'.

BRMC lijkt bij vlagen inderdaad op Jesus & Mary Chain. vooral in de rockerige nummers met brommende bassen. dat overigens nog nergens zo goed klonk als bij Jesus & Mary Chain (stooges is daarbij vergeleken toch wat mat). om daarom dit geluid nou amerikaans te noemen? nou nee.

BRMC wordt flink gehyped maar is zeker een van de betere nieuwe acts van het moment. ik zou zeggen: rock'n'roll hype - onderbuik rock 1 - 4, kortom the strokes - BRMC 1 - 4.

overigens had Roda JC gisteravond moeten winnen.

Ik heb ooit 'Psychocandy' getapet en vrij snel weer gewist omdat ik het een zeikerige softe plaat vond. Maar dat was wel in mijn heavy metal tijd.

Was? WAAAAS? ;-)

Was? WAAAAS? ;-)

Inmiddels heb ik geen spijkerjas met Helloween en Megadeth patches meer.

Okey ik heb de mannuh gezien. Niet alleen ZIJ suckten maar ook het publiek. WTF. Stond daar een groepje van klootzakjes te GILLEN. duidelijk hun eerste show en niemand had hen gezegd dat je moet in het roepen in het Engels tegen een Amerikaanse groep. Nu mijn grootste probleem is niet enkel retro-obsessie (van de groep) maar vooral het gebrek aan durf. Wat natuurlijk hand in hand gaat: hoe kan je echt grenzen verleggen, de luisteraar verbazen als je toegeeft aan cliches. Neen? Whatever.

Ik vond het wel een lekkere bandje. Klonk erg goed, leuke solos ook. Beetje gebrek aan charisma, maar ik heb ze veel slechter gezien. Eigenlijk was het precies wat ik er van verwacht had: een goede, oerdegelijke, maar soms ook wat saaie rockband.

...en dus op geen enkele manier de 'redding van de Rock'n'Roll'. Als iets dodelijk is, is het wel saaiheid (kwaliteit of niet). Strokes is in elk geval niet saai te noemen. Toch 5-0 dus.

Overigens had Willem II... ah, die hebben ook gewonnen ;-)

...en dus op geen enkele manier de 'redding van de Rock'n'Roll'.
Dat heb je mij ook nooit horen zeggen. Misschien waren de verwachtingen wat te hoog gespannen?
Als iets dodelijk is, is het wel saaiheid (kwaliteit of niet).
'Soms saai' zei ik. En dat had je al aan de plaat af kunnen leiden, want die is ook soms saai. Het koord tussen lekker zuigend monotoon en saai is natuurlijk erg dun. BRMC was soms het een, soms het andere.
Strokes is in elk geval niet saai te noemen.
Dat is natuurlijk een heel ander soort band, met die korte poppy nummers. Qua entertainment was Les Savy Fav gisteren niet te verslaan, maar ik vind de muziek van BRMC leuker. Het beste is natuurlijk een combinatie van een goede show en top muziek. Persoonlijk ga ik dan voor The (International) Noise Conspiracy, Jon Spencer Blues Explosion en Beck, but your mileage may vary.

Martijn: mijn steken boven water richting BRMC waren meer als reactie op Theo's "BRMC-STrokes"-wedtsrijd (wat ik probeerde duidelijk te maken door ook een irrelevante voetbalopmerking erachter te plaatsen. dat was dus niet voldoende - volgende keer probeer ik explicieter te zijn).

Op je keuzes van leuke show+goeie muziek reageer ik echter wel even heftig (negatief): Jon Spencer? Beetje mindere voorstudie van The White Stripes! Beck? Beck??!!?? Wie op dit messageboard zei het ook alweer zo mooi: dat is *de* artiest waar we straks met schaamte op terugkijken als we de jaren '90 beschouwen.

Beck? Wat een lul-o. De pers wilde een nieuwe Bob Dylan en vond het in dit kereltje. Ik niet. Hij is kitschy Ikea Po(e)p. heh. Nuja, het kan ook het Wynona Ryder fenomeen zijn: Iedere rock muzikant die zij aanraakt is ondermaats. ;-)

Hmmm... aangeraakt worden door Winona Ryder... daarvoor wil ik best een "ondermaatse popmuzikant" genoemd worden.

Hij is kitschy Ikea Po(e)p. heh.

Je vergeet swingende. Beck is swingende kitschy Ikea pop.

Op je keuzes van leuke show+goeie muziek reageer ik echter wel even heftig (negatief): Jon Spencer? Beetje mindere voorstudie van The White Stripes!

JSBX is veel ruiger groovend dan de White Stripes, dat is toch meer een liedjes band. 'Orange' en 'Acme-Plus' zijn toch de ultieme feel-good platen. Binnen 30 seconden van 'Bellbottoms' zijn al je zorgen verdwenen en spring je als een idioot "Bellbottoms!" schreeuwend door de kamer heen. De White Stripes missen toch dat effect, die zijn ook wat melancholischer.

Beck? Beck??!!?? Wie op dit messageboard zei het ook alweer zo mooi: dat is *de* artiest waar we straks met schaamte op terugkijken als we de jaren '90 beschouwen.

Zal Omar wel geweest zijn. Ik denk toch dat die eer te beurt gaat vallen aan Motorpsycho, de Yes van nu. Beck is ook echte feestmuziek. Hij heeft ook altijd een fantastisch spelende band mee. Swingt retestrak op toppers van 'Odelay' en 'Midnite Vultures'. En dan heb je ook nog het meer ingetogen werk van 'Mutations' en 'One Foot In The Grave' waar schitterende nummers tussen zitten als 'Oh Maria', 'Sleeping Bag' en vooral 'Asshole'.

Jaarlijsten ahoy! Herinnert iemand zich deze nog... nog... nog...