Gisteravond de cd-presentatie van Mariza's tweede album in Panama bijgewoond. Sta nog te trillen op mijn benen. Diamanda Galas, Lydia Lunch en PJ Harvey kunnen maar beter beginnen met een herscholingscursus. Nu begreep ik pas waarom zelfs het Handelblad in een bespreking van haar eerste Nederlandse concert (latin dance beats 2001) alle reserves verloor en professionele zeurpiet Frans van Leeuwen zich bijna genant liet gaan in een maar nauwelijks verhulde liefdesbetuiging aan deze 29-jarige Portugese. Wat Mariza aan charisma en vocale orkaankracht weet op te roepen heb ik althans nog nooit eerder gezien. Gehuld in een kathedraal van een designerjurk bedacht ik me ineens dat deze inktzwarte muziek bovendien heel wat vleermuizen zou moeten aanspreken. Waar doodsdrift en liefdesverdriet niet meer van elkaar te onderscheiden zijn.
Zeer aan te bevelen. Hoewel de cd's slechts povere indicaties zijn van wat zij live aan zeggingskracht bezit.
― Jaïr Tchong, Thursday, 6 March 2003 12:32 (twenty-three years ago)