een omgekeerde DAF in de berm

Dat heb ik nou (bij wijze van spreken) met die onbenul van het blad Carp... :-)

Job's poging uit de losse pols vind ik echter aardig geslaagd.

Tja ... waarom zou ouderwets niet goed kunnen zijn? Ik vind bijvoorbeeld de White Stripes heel ouderwets. Maar toch goed. Muziek kan toch best ouderwets EN goed zijn?

Het is een manier van je kop in het zand steken, iets wat me doorgaans niet zo aanspeekt. The White Stripes doen het erg opzichtig én gaat er nog prat op ook. Dat vind ik heel erg irritant. De enige manier waarop ik zulke retromuziek kan waarderen is wanneer de liedjes ZO catchy zijn dat ik niet anders kan dan de handdoek in de ring gooien. Dat had ik met die vorige cd van The White Stripes, waar ik bovendien een fel fikkend vuur in hoorde. Dat heb ik met die nieuwe cd van hun bijna met geen enkel nummer.

Die begin-jarentachtigpunkfunktrend van nu, ingezet door types als The DFA, vind ik wel spannend. Het is alsof ze een indertijd nauwelijks tot ontwikkeling gekomen trend opnieuw oppikken en er nog eens op voortborduren, omdat het weer bij deze tijd past. Om de één of andere reden zegt het iets over het hier-en-nu. Dat heb ik met die bluesrock van The White Stripes helemaal niet.

Die opmerking is me uit het hart gegrepen! EvtG is de enige recensent die mij zover heeft gekregen een e-mail te sturen over zijn recensies. Daarna ontstond een belachelijke discussie die mijn mening over hem, zijn muzieksmaak en zijn recensies slechts bevestigde. Bah!

Carp is volgens mij een blad met een enorme oplage (want gratis verspreid), dientengevolge niet erg intensief gelezen door een publiek dat nauwelijks een band heeft met het blad, maar voor dat grote publiek misschien 1 van de weinige manieren waarop ze iets lezen over muziek. De gespecialiseerde muziekbladen, de 'goede' kranten of Revu bereiken volgens mij mensen die sowieso meer dan gemiddeld geïnteresseerd zijn in muziek. Wanneer Carp dus de mogelijkheid heeft om die groep muziekgeïnteresseerden te vergroten of mensen daarbuiten te bereiken, irriteert het me vreselijk als de recensies zó waardeloos en het toontje van de recensent zó misplaatst zijn.

En dat heb ik EvtG dus ook maar verteld :-)

Dat is ook maar een gedeelte. White Stripes bluesrock is typisch bluesrock anno 2003. Er zitten in de muziek onder de oppervlakte moderne invloeden. Er zit bijvoorbeeld een klein beetje metal invloed in de riffs. En de drums zouden zonder techno toch ook anders geklonken hebben durf ik te wedden.
DAF is een stuk meer authentiek retro, maar ik durf te wedden dat als je hem luistert samen met hun oude werk (dat ik niet ken), je toch Fünfzehn Neue Lieder er zo uitpikt als de vreemde eend in de bijt.

Geen van deze termen zegt/doet mij ook maar het minste bij mijn beoordeling van muziek. De meeste van deze zaken zijn voor mij eerder negatief dan een pré.

En objectiviteit bestaat niet.

Behalve voor kleurenblinden.

Lou Reed wilde gewoon van platenmaatschappij RCA af.Dat is hem ook gelukt en de plaat zelf is maar 3 dagen (of 1 dag) te bestellen/krijgen geweest bij RCA.

Hallelujah. Dat bedoelde ik dus. Qua muziek zijn wij allen kleurenblind. En aan Metal Machine Music is niks 'objectief'.

Het weerhoudt mij er in elk geval niet van mijn mening over muziek te verkondigen. Anderen hoop ik ook niet, anders zou dit forum, deze site eigenlijk, volstrekt overbodig zijn.
Ik maak geregeld een vergelijking met voetbal; daarover wordt ook ein-de-loos geouwehoerd, er worden meningen gegeven, stellingen geponeerd, lijstjes gemaakt, en daarover kun je het altijd, echt altijd, oneens zijn.

Verder wil ik nog even opmerken dat ik in Maastricht DAF net zo slecht vind als in Amsterdam. Geografie heeft er niets mee te maken, beste Theo. Dat Calimerogedrag van Haarlemmers heeft blijkbaar vat op je gekregen ;-))

Als er een plek is waar men niet-subjectivistisch bezig is, dan is het de Popencyclopedie wel...

niet eens zijn levert in ieder geval genoeg stof tot overdenken op! maar goed, ik bedoelde volgens mij toch iets anders theo. waarschijnlijk heb ik het niet duidelijk opgeschreven. Ik bedoelde dat het "zo breed mogelijke" overzicht objectivistisch (=een poging tot objectiviteit, maar goed bekeken natuurlijk niet objectief. hmmm, blijft moeilijk uit te leggen, hopelijk catch je my drift) is maar dat datgene wat óver deze -objectivistisch- gekozen artiesten/genres geschreven wordt uiteraard geheel subjectief is. (is dit duidelijker?)

Martijn heeft op zich gelijk dat er hierdoor een soort van schijnobjectiviteit gecreeërd wordt maar ik denk dat 't heel moeilijk is om dit te vermijden. Volgens mij worden de door hem gesuggereerde "het in brede kring..."etc. toch ook in de popencyclopedie vrij vaak gebruikt, al zal dat ook weer in grote mate afhankelijk zijn van de auteur. Ik vind het trouwens wel een goed idee om de namen van de auteurs bij de entries af te drukken.

Feit blijft dat de popencyclopedie voor mij altijd een fijn boekwerk is geweest (met uiteraard z'n fouten/zwaktes, maar da's niet erg) dat, toegegeven, aan waarde in de loop van de tijd misschien ietwat heeft ingeboet (m.n. door de opkomst van het internet waardoor "de actualeit" veel dynamischer is geworden en moeilijker te vangen in een 2-jaarlijkse update) en het door mij dan ook alleen nog wordt gebruikt als naslagwerk.

correct. maar kan het anders? in die zin zou je 't www de enige popencyclopedie kunnen noemen: (vrijwel) elke artiest heeft (meerdere) entries en uit alle subjectieve info zou je wellicht een (wat meer) objectief beeld kunnen krijgen van een artiest.