Gaan trends tegenwoordig sneller voorbij

Een beetje flauwe vraag,Olaf.Ze zoeken natuurlijk naar de perfecte song,net zoals schilders op zoek zijn naar het perfecte schilderij.Gelukkig zullen ze die nooit vinden (op een enkeling na,misschien),want je krijgt nooit hetgene wat je in je hoofd hebt op papier (muzikanten)(of uit je instrument) of op doek (schilder),want als het wel lukt dan is de zoektocht voorbij en kan je beter stoppen.

"Zijn trends tegenwoordig eerder uitgekakt?"

Eerlijk gezegd weet ik weinig van trends en volg ze ook niet echt.Wat ik wel weet,is dat er tegenwoordig meer trends/muziekstijlen zijn dan toen ik nog op de middelbare school zat(1970-1975).In die tijd had je ongeveer 20 verschillende muziekstijlen (ik spreek hier uiteraard over popmuziek)zoals,soul,blues,rock,underground,folk,disco,hardrock en nog een paar stijlen.Had je een spijkerbroek met wijd uitlopende pijpen,dan was je een "soulkikker",had je een Afghaanse schapenjas,dan was je een "hashbaal".Het leven was nog simpel in die tijd.Naarmate we verder gaan in de tijd richting nu,dan komen er steeds meer verschillende stijlen bij.Punk,house,lo-fi enz. en er komen ook steeds meer vertakkingen binnen bepaalde stijlen muziek bij.Binnen de housemuziek bijvoorbeeld acid-house,ambient,garage(house),hardhouse,gabber,om er een paar te noemen.Je hebt dus steeds meer stijlen om uit te kiezen binnen dezelfde tijd.Ergo,de lengte voor een trend/rage/hype wordt dus steeds kleiner.Ik bedoel dus de ene trend is amper begonnen of de volgende staat alweer te dringen.En als je dus niet voor "ouwe lul" wil worden uitgemaakt,moet je dus steeds sneller van trend/rage/hype wisselen.
Nu ik er over nadenk,dringt steeds meer een eeuwenoud idee zich op.Volgens mij bediend de muziekindustrie zich van het verdeel en heers principe.

Ik ben al een paar keer de term elektroclash tegengekomen en ik weet dus niet wat het is.Ik ken elektro en ik ken The Clash,maar elektroclash zegt mij dus niks.Kan iemand mij zeggen wat het precies (ongeveer is ook goed hoor) is?

Nog even een aanvulling op mijn antwoord,op de vraag waarom trends sneller voorbij gaan.
Je hebt natuurlijk tegenwoordig ook een veel groter bereik dan vroeger.In mijn jeugd had je nog maar twee nederlandse zenders,Ned.1 en Ned.2.Het enige popprogramma op televisie was Toppop.Er waren misschien nog wel 1 of 2 popprogramma's op de televisie,maar naar Toppop keek iedereen.Toppop werd 1 keer per week uitgezonden en duurde,als ik het me goed herinner,een minuut of 50.En het had best wel een grote impact.Ik herinner me nog dat Iggy Pop optrad met het nummer Lust for life,nou daar had iedereen het over,dat sloeg in als een bom.Niet zozeer het nummer ,alswel het optreden ,waarin Iggy Pop liet zien hoe je een kamerpalm kan slopen.Jaren later (in 1995 geloof ik) zag ik de "beruchte" opname weer en vond het wel grappig en begreep de drukte toen,totaal niet meer.
Je had ook veel minder tijdschriften en radiostations,je had toen ook nog geen computers,laat staan internet.Dus de mogelijkheden om iets nieuws te verspreiden waren dus ook veel beperkter.

Dat weet ik niet, maar wat ik wel weet:

Say You'lle Be There
I Want It That Way
We Like To Party! (The Vengabus)
Emerge

Nu u weer!

1. verslaafd zijn aan perfecte liedjes,
2. stinkend rijk willen worden.

mijn zoeken naar gold voor de bulk van de mensen die muziek maken. muzikanten zoeken naar muziek waarmee zij in staat zijn zich te uiten. expressie dus. die zoektocht is uiteraard heel erg beinvloed door de tijdsgeest. dat er plots zowel in dance als rock allerlei retrotrends gaande zijn, das niet toevallig. dat jonkies als Interpol teruggrijpen op het idioom van twintig jaar geleden is niet toevallig.

Je bedoelt waarschijnlijk Jonathan Richman,JoB? ;-)