Week 20

Blij te zien dat ook Arien is gevallen voor Matthew & de Grote Band. Naast Forumregular Gerard nog andere lezertjes die de MaHeBiBa geweldig vinden?

Der Dritte Raum - Distanz (album)
Blaou, the greatest hits (verzamelalbum)
Lali Puna - Scary world theory (album)
Harvest in Technicolor (verzamelalbum)
Neue Berliner Initiative (verzamelalbum)

La Düsseldorf - La Düsseldorf [LP/1976/Nova]
eBay.de maakt me af en toe heeeel blij.
Düsseldorf, Düsseldorf, Düsseldorf, Düsseldorf, Düsseldorf ad. inf. Affensuper. Versuch's auch Mal, Ike!

Gang of Four - Entertainment! [CD/1995/EMI]
Tering wat is het hier lekker op stuiteren!

Brian Eno - Taking Tiger Mountain by Strategy [CD/1974/EG]
Die eerste platen van Eno kruipen altijd ontzettend geniepig & verleidelijk onder mijn huid om zich daar vervolgens niet echt te nestelen maar voortdurend plaagstootjes uitdelend rond blijven dolen...

the Jacksons - Destiny [LP/1978/CBS]
Voetjes van de vloer! én fijn sans gêne zwijmelen...

@gzzz: Herbert nog niet geprobeerd/gehoord, maar errug huiverig. big band. brrrr. overheen stappen & gewoon proberen dus?

@omar: zuckerzeit! vond 'm ietwat tegenvallen (ooit es geleend van de bieb) maar ben errug benieuwd naar Sowiesoso (meer positiefs over gehoord). en over Luomo: Abba meets Satyricon uit Noorwegen???

@zilverberg: is de geproduceerde versie inmiddels ook al gelekt?

Tja, was onmogelijk te weerstaan. En juist Lidell en Lindsay vond ik erg charmant en medebepalend voor de druilerige cosmopoliete smaak die aan de plaat hangt. Dani heeft daarvoor misschien net iets teveel clubfee in zich om dat in elk nummer, zoals O suggereert, over te kunnen brengen. Niet zeuren Omar! ;-)

Wat ik nog aan bovenstaande toevoegen wil? 's Ochtends, 's middags, 's avonds... elk deel van de dag geeft de plaat weer een andere kleur. Zeer bijzonder.

2. M83 - Dead Cities, Red Seas and Lost Ghosts

Nog zo'n pareltje. Je reist wat af zeg, al muziekluisterend... Met Herbert een gedoodverfde favoriet voor het eindejaarslijstje.

3. Dopplereffekt - Linear Accelarator

Dopplereffekt is het de laatste tijd rustig aan gaan doen, en dat bevalt me prima. Geduld is een Schoone Saek op hun nieuwste, die borrelend en brommend begint, maar dat wordt Rijkelyck Beloond. Mede door de Tangerine Dream-achtige laatste nummers (Stratosphere en het piano-nummer van Underwater Sunlight schieten me vanwege de sereniteit te binnen).

4. Julie Doiron - Desormais/Heart and Crime

Tja... dat heb je soms he? :-) Oja, en haar misschien wel meest briljante nummer ooit van de gelijknamige EP, Will You Still Love Me in December? Doiron was de eerste artiest die ik via de Subs ontdekte. En dat mag ook wel eens vermeld worden!

5. Maximilian Hecker - Rose

Bitterzoet, en zeker niet om nou grijs te draaien. Word soms nerveus van deze plaat, maar uiteindelijk mag hij toch blijven.

6. Opiate - Sometimes
7. Jaga Jazzist - The Stix

Enkelen van de velen:
- The Cramps - Fiends of dope island. Enkele sterke liedjes maar om nummers als Dr. Fucker kan ik niet eens meer glimlachen.
- Mogwai - Happy songs for happy people. Klinkt alweer wat beter dan in week 19. Ik krijg steeds meer zin in het optreden volgende week.
- Arab Strap - Monday at the hug and pint.
- Autechre - Amber en Draft 7.30.
- Sigur Ros ( )
- Miles Davis in person: live at the black hawk

is de geproduceerde versie inmiddels ook al gelekt?

Ja, hij staat op alt.binaries.sounds.mp3.indie en inmiddels waarschijnlijk ook wel op Kazaa enzo

Nicole Lacy-It was me
De Noorse Anastasia?

Prima Norsk 1&2
Nu begrijp ik waarom de clubs in Oslo zo heet zijn.

The Real Ones-this is Camping
Waarom dit leuk is? Zwijg en luister!

Sergeant Petter-It's a record
Binnenkort eindelijk in Nederland uitgebracht door excelsior.De nummer 1 van mijn Noordlijst

The Stix-Jaga Jazzist
Aangeschaft en grijsgedraaid. Geweldige plaat.

In bestelling: Eastern Lane en Aereogramme. Binnenkort beide in Vera.

Concerten afgelopen week:
11-05 Fireside/De Stijl in Vera (Fireside erg overtuigend, must voor Last Days Of April-fans)
15-05 Dismember/Callenish Circle/Flesh made sin in Het Bolwerk
Twee keer NL voorprogramma haalde het niet bij Zweedse headliner. Symphatieke band die de pannen van het dak roste met hun Oldschool Swedish Deathmetal.
16-06 The Hanson Brothers in Vera
NoMeansNo in Ramonesjasje. Met die heerlijk typische ontregelende NoMeansNo-humor (bassist: "I WANT TO FUCK A MAN!") en een heerlijke redneck als zanger (=in het dagelijks leven drummer NoMeansNo). Inclusief een geweldige Joey Ramone-tribute.

was-ie niet gewoon geil? ;)

André, lofi-tapes, wow! Veel kartonnen dozensound inderdaad, maar op Shrimper en verwante labels zat toch wel wat moois (inderdaad Creeper Lagoon, Simon Joyner - maar zat die niet op Sing Eunuchs! ?). Probeer die oude Shrimper-cassettes van de Mountain Goats te bemachtigen. Die zijn echt geniaal.

ha! dat vond ik vier maanden geleden al toen ik me stierlijk stond te vervelen bij Radio 4 in de Melkweg. ik ben véél hipper!

Da's ongeveer rond dezelfde tijd dat ik naar Bridge and Tunnel van The Fever linkte op mijn log ;-)

Zit ik een jaar lang op die plaat te wachten, zie ik 'm blijkbaar alsnog over het hoofd. Hey AutoStatic, hoe kom jij aan die cd? Hoe is-ie in vergelijking met de vorige plaat?

Zuckerzeit is wat hectischer, wat zoekender. Echte motorik. Sowiesoso is pastorale perfectie, kan je blind aanschaffen. Ik heb de smaak te pakken met de Cluster heren. Vroege werk ook maar uitchecken schijnt weer heel spacey te zijn en daarna dat eerste album met Eno. Die soloalbums van Roedelius schijnen ook erg fijn te zijn.

en over Luomo: Abba meets Satyricon uit Noorwegen???

Huhuhuh, nah Satyricon uit Rome :)

Tsja en Dopplereffekt. Pink Floyd voor depressieve rekenmachines en overwerkte sterrenkijkers. Vrij geniaal dus maar wel te steeds te zwaar om in een keer te beluisteren.

Ik vind Dopplereffekt ook zware kost, en dat heeft me wel verbaasd... Het is vaak óf de eerste drie nummers, óf de laatste drie.

René heeft me CD-tje gestuurd vlak voordat ze op tour gingen. In vergelijking met hun vorige platen staan er meer liedjes op, wat meer harmonieën en koortjes, wat meer overdubs (wel hele subtiele) en het geheel klinkt een stuk volwassener maar als je weet hoeveel werk Zlaya aan dat ding gehad heeft mag dat ook wel. De plaat spreekt me iig veel meer aan dan de vorige twee ook al klinkt ie veel gepolijster, cleaner en geproduceerder. Ik denk dat dat voornamelijk komt omdat er dus gewoon betere nummers op staan, plaat is goed ingezongen, je hoort Saskia wat meer, er zit meer structuur in, alles klinkt perfect (soms zelfs een beetje te). Ja, vind het een toffe plaat.

Spiritualized – Amazing Grace

Óf hij heeft het eeuwige gevecht met zichzelf en de drugs voorgoed verloren en de slechtste plaat van zijn leven gemaakt, óf hij drukt jankend de naald nog maar eens in zijn arm, in de wetenschap dat honderden bewonderaars van Spiritualized een embryonale versie van zijn nieuwe plaat aan het beluisteren zijn. Hoe het ook zij: Jason Pierce zal ‘the thief’ die zijn nieuwste vrucht ‘Amazing Grace’ in pre-produktiestaat naar het internet heeft gelekt op Goddelijke wijze vervloeken. Was het een koorknaap? Was het de kabelsjouwer? Was het Kate Radley? Pete ‘Sonic Boom’ Kember? God mag het weten...

Onomkeerbaar feit blijft dat de file-sharers onder ons al enige weken kunnen luisteren naar garagejams, slaapkameropnames en flarden onaffe nummers van een man die na Pure Phase besloot zijn platen goeddeels te vullen met koorzang, bombast en gospel voor de ongelovige.
Als je Spacemen 3 en Spiritualized al zolang een warm hart toedraagt, voel je bij dit schaamteloze inkijkje in het creatieve proces van een kunstenaar je wangen rood en warm worden. Van schaamte, dat in de eerste plaats. Maar ook van opwinding. Ik zou willen dat ik het kan ontkennen, maar ik kan het niet. Zeker niet als de Heer zo eminent meekijkt over mijn schouder...

Jason Pierce lijkt zijn wortels meer dan ooit te willen implementeren in zijn muziek. De koorzang is gebleven, het in uiterste wanhoop aanroepen van de Heer is ook gebleven. Zelfs de soms eentonige rockers op dit album klinken even vertrouwd als de op twee voorgangers.
Wat er dan veranderd is? Pierce heeft de blues. En hij heeft het zwaar te pakken, zo merk je als je de zwaarmoedigheid die uit deze nummers spreekt serieus neemt. De harmonica komt soms op Dylan-esque wijze naar voren, evenals het gitaarspel en de duivelsuitdrijvende hysterie die spreekt uit deze tien schetsen van hopeloosheid.

Is het vernieuwend? In het geheel niet. Ik zou cynisch op kunnen merken dat Amazing Grace exact dezelfde plaat is als voorganger Let It Come Down. Maar – en dit tot mijn grote spijt – is gebleken dat cynisme niet aan mij besteed is.
Het aantal muzikanten dat zichzelf keer op keer zó goed weet te herhalen is op een hand te tellen. Jason Pierce speelt het elke keer weer klaar de knieën van een atheïst als schrijver dezes week te maken met zijn Goddelijke klaagzang.

Mocht bij de release van Amazing Grace, waarschijnlijk later dit jaar, blijken dat deze opnames reeds het eindresultaat behelzen, dan neem ik nog steeds geen enkel woord van bovenstaande terug. Wel zal ik dan de twaalf pilletjes uit mijn ‘Ladies and Gentlemen...’-box slikken. Als boetedoening. Oh Lord let it train on me!

Ik hoop ook dat hij in deze hoedanigheid uitgebracht wordt. Uit mijn queeste van hierboven is te zien dat ik in het begin mijn twijfels heb, maar tegen zoveel brutale eerlijkheid ben ik niet opgewassen. Het is tien keer beter dan steeds dat verschuilen achter onmogelijke strijkersarrangementen en die groteske muur van glanzend geluid. Het verstoppertje-spelen mag wel eens uit zijn! Inderdaad: heerlijk vuig en 'to the bone'.

KK15
dw vw
01 01 Gordon Downie - More Me Less You
02 02 Pinback - B
03 -- Circle - AKA Travolta
04 04 Holopaw - Abraham Lincoln
05 -- Sussan Deyhim - The Candle And The Moth

Dat kan best nog een paar weken duren...