2003 slap jaar

hot hot heat, yeah yeah yeah's, donna summer, echokrank, wire, are weapons, moloko, jazz jazzist, new rhodes, wire, living ornaments, audio bullys, asobi seksu, black dice, ex-models. en dan heb ik de 12inches nog niet meegenomen.

Audio Bullys en Postal Service voldoen voor mij nog wel aan het draai-ik-over-een-jaar-ook-nog. Voor de verderest vind ik het niet zo sexy (Turbonegro natuurlijk wel).

En verdikkeme, die Hot Hot Heat [toch wel vorig jaar, btw] is goed he? ;-)

En dit is nog maar het topje van een gigantische ijsberg.
Kom op Bert zet je bokkepruik is af! Het weer wordt vanzelf beter!

eerste 6 (7?) nummers zijn briljant daarna zakt het in één klap in. laatste handvol tracks zijn overbodige filler.

mijn redenen waarom 2003 al een fantastisch popjaar is: Girls Aloud, de Cardigans, de Thrills (wat een ongelooflijk mooie plaat is dat), de Audiobullys, Girls Aloud, de Hidden Cameras, Tatu, Manitoba (alhoewel ik die nog niet helemaal gehoord heb), de Postal Service, Ted Leo en laat ik vooral Girls Aloud niet vergeten. De nieuwe Bauer kan volgens mij ook niet tegenvallen.

Oh, en Bom Bom. 123 Bom Bom is de single van het jaar.

Ja, wanneer komt dat ding nou uit? JoB?

Hit that shit! Scoren die 12"! Teeeeeeeeeeeeering wat een feestnummer!

Mijn single van in ieder geval de eerste 6 maanden van 2003. Afleiding zoeken tot de plaat in 2004 uitkomt wordt moeilijk.

het wordt een Split-10#, dat uitkomt op het Leidense 'WoT NxT'(.nl).
Roy S./Julia P. Komt uit na de zomervakantie ongeveer...

Ik heb net de nieuwe autechre.. RRRRRRRRRADIKAl.

[ontopic: alle toffe platen van dit jaar zijn al voorbij gekomen]

yakuza - way of the dead

jaga jazzist - the stix

supersilent - 6

the white birch - star is just a sun

xela - for frosty mornings and summer night

matthew herbert big band - goodbye swingtime

sunn o))) - white1

nasum - helvete

grand ulena - gateway to dignity

voivod - voivod

dopplereffekt - linear accelerator

set fire to flames - telegraphs in negative / mouths trapped in static

rivulets - debridement

autechre - draft 7.30

four tet - rounds

the gathering - souvenirs

ovil bianca - the wide album

sourvein - will to mangle

M.u.v. hiphop en dance, maar daarvoor schijnen de meeste mensen hier een enorm subjectivisch bord voor hun kop te hebben...

JoB heeft een punt als hij beweert dat er weinig dance en geen hiphop hier wordt genoemd. Maar aanwijzen is 1 ding, een lijst met tips bijdragen is weer iets anders. Nou, JoB?

Dansbaar:
Jazzanova - Remixed (bijna allemaal uitmunted, deze verbouwingen)
Zero dB - Reconstruction (idem, de combinatie acidbubbels/latinpercussie is een vondst)
Miss Kittin - Radio Caroline (of is deze van 2002? een van de beste mixplaten ooit)
Suv & Patife - Drum & Bass Fiesta (vooral een aanrader voor hen die het vertrouwen in d&b waren verloren)
Tarmac - Notre Epoque (jaja, sue me maar, ik vind dit goed)
Jaga Jazzist - The Stix (nou ja, dansbaar, als je je best doet wel. Maar vooral luisteren)
Beady Belle - Cewbeagappic (loom, jazzy swingen)
Jacques Lu Cont - FabricLive (niet de witste labels, maar de beste dansplaten, en nu en dan een echte hit)
Soft Pink Truth - Do You Party? (uit de losse pols geschudde snippertjeselectro, erg sexy)
Vive la Fete - Nuit Blanche (dans de modegevoelige electroclashchanson-dans!)
Adrian Sherwood - Never Trust a Hippy (dubbhangratriphop, ofzo, beetje vergeten plaat)
Truby Trio - Elevator Music (allesbehalve muzak, eerder zeer kundig inelkaar geschoven bossaafroflamencobrokenbeatshouse)
Gus Gus - Attention (beter gedistribueerd nu, heruitgegeven, wat een vergeten parel!)
Doc Martin - Fabric 10 (onbekend maakt niet onbemind, deephousejazz-mindfuck)

Urban
Roy Hargrove - The RH Factor (met Erykah, en Q-Tip, en Common en vooral, godverdomme, D'Angelo)
Common - Electric Circus (lsd-hop)
Cody ChesnuTT - Headphone Masterpiece (demo van een meesterwerk)]
Charlie Hunter - Right Now Move (groovejazz met gitaar die klinkt als een Hammondorgel)
Macy Gray - Trouble With Being Myself (heel erg lepe soulplaat)
Prefuse 73 - One Word Extinguisher (vooruitstrevende hiphop, niet makkelijk, wel goed)
Isaac Hayes - At WattStax (reissue, maar wat voor een. Vuist omhoog!)

Rock
Aereogramme - Sleep And Release (rauw en teder)
Radiohead - Hail to the Thief (ik kan er weer naar luisteren)
White Stripes - Elephant (intenser)
Caesar - Caesar (gooi ópen die ramen!)
Calexico - Feast of Wire (waarschijnlijk de laatste goede Calexicoplaat, want de rek is er toch wat uit)
Tindersticks - Waiting for the Moon (nou ja, rock, maar wel bloedjemooi)
Dusminguet - Go (nou ja, rock, meer een allegaartje van ska, polka, folk, flamenco en wat al niet meer)
Turin Brakes - Ether Song (natuurlijk de eerste plaat nog een keertje, maar daarom niet minder goed)

Plaat Van Het Jaar;
Matthew Herbert Big Band - Goodbye Swingtime (u weet wel waarom)

Dance-singles: Harco Pront, Audio Bullys, The Soft Pink Truth, Girobeats, Wiley, Roll Deep, Bastian, Tony Senghore , Kano, Sticky, DJ Sneak (Basement Jaxx-remix), Underworld (Chicken Lips-remix), The Flaws, Freaks, Funky Transport, Joakim, Ginger Ale (Dexter-remix), Soulo, Phuturistix, Voom:Voom, Gotan Project (Pepe Bradock-remix), Four Tet, Isolée, Reunion (Seiji-remix), Aster O.H, Riot Society (Output-remix), Mu, Lemon D, Mack.

Hiphop-singles: The Roots, The Proov, Ty, Killer Mike, Missy Elliott (Fatboy Slim-remix), Kardinal Offishall, Dizzee Rascal.

Albums: The Soft Pink Truth, Adult., Moloko, Raymzter, Killer Mike, Zero dB, The Bug.

Topsingles:
1. I Luv You – Dizzee Rascal
2. Freek – The Flaws featuring MC Chick-a-Boo
3. The Seed 2.0 – The Roots featuring Cody ChesnuTT
4. Feel it Out – Phuturistix
5. Let’s Get Sick – Mu

Top-albums:
1. Statues – Moloko
2. Ego War – Audio Bullys
3. Do You Party? – The Soft Pink Truth
4. Think Tank – Blur
5. Reconstructions – Zero dB

M.u.v. hiphop en dance, maar daarvoor schijnen de meeste mensen hier een enorm subjectivisch bord voor hun kop te hebben...

of geen tijd. ik steek veel van mijn vrije tijd in het luisteren naar muziek maar heb er te weinig van om me breder te orienteren, hoe graag ik het ook zou willen. en dan selecteer je dus automatisch dingen (stromingen/artiesten) uit, met een bord voor je kop zo je wilt, in mijn geval komt er daardoor minder dance en hiphop aan te pas... iets waar ik achteraf nog wel es wat aan wil doen als gevolg waarvan ik op dat gebied hopeloos achter loop en onderontwikkeld ben. tsja. so be it, je ken nie alles hebbe (nogmaals: hoe graag ik dat ook zou willen)

over het paard getild: Four Tetdertet en adult.

Ik heb gezegd!

En oh ja, heb je bovenstaande lijstjes doorgenomen? Soft Pink Truth, Herbert Big Band, The Bug, Postal Service, allemaal beluisterd, neem ik aan? Vond je ALLEMAAL KUT, zeker?
Kun je ook uitleggen waarom, in liefst zo weinig mogelijk spelfouten -je bent waarschijnlijk de enige Nederlander die Jamai verkeerd spelt. Ook een prestatie.

Als de mensen de cd's niet in enigszins grote getale kopen, valt er niks te verdienen voor een groot label. Dit is niet de tijd om al te veel risico's te nemen. Dus slaan de kleine labels toe, waar genoeg mooie muziek verschijnt: bij Force Inc., Accidental, Music For Speakers, Playhouse, Versatile, Domino, Tigersushi, Echo etc. (En soms natuurlijk ook nog gewoon bij een gigant als Universal, EMI-Virgin of BMG, of een grote indie als XL of Mute.) Fijnproevers moeten gewoon iets beter hun best gaan doen om te weten te komen wat er voor moois is, omdat de labels van hun favoriete artiesten geen al te grote promotiebudgetten hebben.

Naar aanleiding van jouw reactie het volgende

Naar mijn weten reageerde ik op de stelling van deze "babbelbox"
is 2003 een slap popjaar? Mijn antwoord
daarop is "ja", of in ieder geval is 2003 een popjaar dat - in
mijn ogen - wel heel moeizaam van start gaat. In mijn ijver
gaf ik daarbij een tweetal mogelijke oorzaken voor de huidige
malaise. Hoe meer reacties op die stelling, hoe levendiger de
discussie en hoe duidelijker het antwoord op de vraag naar de
muzikale diepgang van het "twijfeljaar" 2003,.


Ken ik de door de andere contributanten aan deze discussie genoemde
groepen? Niet allemaal, maar moet dat dan? Zijn ze allemaal kut,
klote? Waarschijnlijk niet en wat ik "klote" noem, hoeft dat voor jou
nog niet te zijn. ik baseerde mijn oordeel op de muziek waarvoor
ik dit jaar naar mijn muzikale plus-markt aan het Amorsplein liep.
En alhoewel de "kwantiteit" best meevalt, valt mij de "kwaliteit"
eerlijk gezegd wat tegen! Zeker in vergelijking met voorgaande jaren.
En dat is het voordeel wanneer je wat "ouder" wordt, je kunt steeds
beter vergelijken! Of een nadeel: je gaat steeds meer vergelijken.
Maar misschien luisterde ik wel naar de verkeerde muziek!


Zelf oordelen? Dit is mijn lijstje:


A.R.E. Weapons, Aerogramme, Autechre, Bettie Serveert, Brendan Benson,
Bonnie "Prince" Billy, Caesar, Calexico, Cody Chesnutt, Dayna Kurtz,
Erlend Øye, Four Tet, Hot Hot Heat, John Guilt, Lou Reed, Lucinda Williams, Manitoba, Massive Attack, Mountain Goats, Nick Cave & The Bad Seeds, Richard Thompson, Songs: Ohia, South San Gabriel, Stephen Malkmus & The Jicks, Steve Wynn, Stuurbaard Bakkebaard, The Kills, The Libertines, The Microphones, The Postal Service, The Raveonettes, The Roots, The Sadies, Tom McRae, The White Stripes, Vic Chesnutt, Wire, Yeah Yeah Yeahs


tenslotte was is "vernieuwend?", misschien een stelling voor een nieuwe "babbelbox"?


Maar laat me een poging doen: werken buiten de gebaande paden, of binnen de gebaande paden iets oorspronkelijks doen. Als voorbeeld noemde ik Boards of Canada, Akufen, The Notwist e.d.) en job noemt er hierboven nog een paar. Probleem is alleen dat je steeds zelf op zoek moet en daarbij afhankelijk bent van onder meer de heren Jansen, Boots en de Wit in Nederland Cucamonga in België en de recensies in de Volkskrant, het NRC, VN en websites als die van jullie op het I-net.


Fijnproevers moeten gewoon iets beter hun best gaan doen: begin daar maar es aan, wanneer je én een job én een familieleven hebt.


dat ik "jamais" naam niet wist te spellen, beschouw ik dan maar als een compliment! Gelukkig zijn mijn kinderen nog niet zo oud dat ik gedwongen word om daarnaar te luisteren. Maar wat niet is, kan altijd nog komen!


ik vertrouw erop dat ik nu wat duidelijker ben geweest!


ik heb gezegd!

Ik kan mij heel goed voorstellen dat dat niet meevalt. Mijn sympathie heb je, wat dat betreft. Of 2003 een "slap popjaar" is vergeleken met andere jaren, intereseert mij eigenlijk helemaal niet (ik heb geen idee, en ook al is het zo, ik maak mij geen zorgen), ik wou alleen maar even duidelijk maken dat de bijzondere muziek er best kan zijn ook al zie/hoor je het niet zo gauw om je heen. Aan Servaas' favorietenoverzicht te zien, is hij duidelijk iemand die verder kijkt dan zijn neus lang is.

Je 'probleem' zie ik ook niet zo. Wat is er nu leuker dan op zoek gaan naar nieuwe geluiden, nieuwe namen? Je laat je goed genoeg adiviseren, en die geluidsdragermarkt in Maastricht ken ik ook, daar staan twee mannen die je heel goed naar die nieuwe namen en geluiden kunnen leiden.
En er is nog altijd deze site, natuurlijk.

zoals al eerder gezegd, wie ouder wordt heeft een lang verleden. En dat heeft als voordeel dat je steeds beter kunt vergelijken en als nadeel dat je steeds meer vergelijkt en daarmee de "historische relativiteit"(3x letterwaarde!) steeds duidelijker gaat inzien. Met andere woorden je rent niet meer zo snel achter iedere hype aan, al
had dat zeker wel z'n charme.


In 1972 ("je wordt ouder pappa!") kocht ik mijn eerste elpee van het toen van de radio bekende, maar het inmiddels al lang in de vergetelheid geraakte "Curved Air". Afgelopen weekeinde kocht ik bij ons beider muziekplusser de cd van "Four Tet". Daar tussen voltrekt zich contemporain stuk muziekgeschiedenis. Kasten eerst vol elpees en later vol cd's. Op de zolder en in de kelder liggen nog dozen met muziekbanden, cassettes, md's en video's.


Inmiddels ben ik tot de conclusie gekomen dat misschien 5 % van mijn aankopen de tands des tijds zullen doorstaan en dat het andere, overgrote, deel misschien op dat moment zelf wel aardig klinkt, maar zeker niet zal overleven. Zo kent ook alleen een verdwaalde neeerlandicus nog iemand als Hendrik Tollens of Pierre Kemp. Wanneer je door zo'n (historische) bril naar de ontwikkelingen op het terrein van de popmuziek kijkt, zal het je niet verbazen, dat je met hele andere oren, c.q. ogen naar die ontwikkelingen kijkt, dan het buurjongetje, c.q. het neefje van 18, dat gelukkig nog niet zo'n last heeft van die ballast.


Had ik dan het grootste deel van mijn muziekcollectie niet moeten aanschaffen? Nee, want dan was ik ook die bandjes tegengekomen niet die mij wel aanspreken! Je moet toch steeds eerst door de verpakking heen om de snoepjes van de week te vinden. En zo op het werk als achtergrondmuziek doen die oude werkjes het nog steeds goed. Trouwens je moet door heel wat dance acts heen om groepen als Autechre, The Boards of Canada of The Microphones te leren waarderen.


Maar mijn oorspronkelijke stelling was een andere en job heeft daar in principe al op geantwoord. Het gaat slecht in muziekland en ik meen dat af te kunnen leiden uit mijn aankopen dit jaar. Grote(re) platenmaatschappijen schuwen op dit moment het risico, waardoor nieuw talent nauwelijks een kans krijgt en uiteindelijk leidt dat tot een verschraling van het muzikale landschap.


Gelukkig verschijnen er nog cd's als die van, om een recent voorbeeld te noemen, The Microphones, maar een Danya Kurtz, om een ander recent voorbeeld, te noemen, kreeg ook niet meteen een platencontract aangeboden, hoewel ze als tekstschrijver inmiddels een aardige naam had opgebouwd.Iedereen die haar cd "Postcards from Downtown" hoort, moet toch moeten erkennen dat het toch zonde zou zijn geweest, wanneer haar dat nooit zou zijn gelukt. Maar enfin, we dwalen af.


Uiteindelijk zal een platenmaatschappij een keuze moeten maken tussen een matig album van een bekende naam en een goed album van een onbekend groep, c.q. een onbekende artiest. De keuze dus tussen bijvoorbeeld "Akufen" en "Massive Attack". Tussen "The Baptist Generals" en "Bruce Springsteen", of schop ik dan weer iemand tegen zijn/haar schenen?


Jouw verwijzing naar onze muzikale plusmarkt is in dit verband ook relevant. Ook de kleine gramofoondetailhandelaar (2x woordwaarde) heeft het op het moment moeilijk tussen de grotere firma's als een Van Leest en een Free Record Shop. Bovendien mag je van zo'n cd-handelaar ook niet verwachten dat zijn assortiment net zo breed is als dat van een Plato. Hoeveel "Meme Tunes" van een groep als "Benge" of "Curvatia"'s van Spacek verkoop je in een middelgrote provinciestad?
Dus de kritische consument(e) zal toch met name op zijn/haar eigen kompas moeten varen

En kun je, als consument zo'n cd laten staan, wanneer je 'm eerst in de winkel hebt besteld en dat album, na beluistering in diezelfde winkel, toch niet echt aan je verwachtingen voldoet, nou viel dat wat "Benge" betrof nogal mee, misschien een album dat ik over tien jaar nog wel beluister! Bij wie leg je het inkooprisico? Zo is alles relatief!


ik heb alweer gezegd!

Roger te L.A.

ik raad nasum en marduk aan, voor dit jaar. verder moet ik toegeven dit jaar de hiphop niet zo gevolgd te hebben. niet dat ik dat andere jaren wel heel erg deed, maar 2001 en 2002 hebben wel mooi cannibal ox en el-p opgeleverd, platen die ik zonder de subs gemist zou hebben. is er dit jaar ook al een hiphop album van dat kaliber uitgekomen? en dat vraag ik dan speciaal aan genre-kenners als job en omar.

Da's duidelijke taal.
Mijn vraag is echter [toevallig ook naar aanleiding van een gesprek eerder vanavond waar ik geen duidelijk standpunt in kon nemen]: is het echt zo dat de kleinere labels de laatste tijd niet alleen meer platen, maar ook meer goede platen uitbrengen? Of ligt het meer aan de opkomst van kleine - al dan niet specialistische - media [zines, webzines, weblogs] en de shift van aandacht vanuit grotere media naar die releases [op zoek naar de nieuwe hype, etc.], waardoor die indruk wordt gewekt?

is er dit jaar ook al een hiphop album van dat kaliber uitgekomen? en dat vraag ik dan speciaal aan genre-kenners als job en omar.

For what it's worth: De losse tracks die ik van Sole en Sage Francis heb gehoord zijn erg de moeite waard.

Trouwens, Servaas, gozer: al caffeine-vrij geprobeerd?;-)

Nog nooit zelfs, ik vind het volkomen belachelijke muziek.

is er dit jaar ook al een hiphop album van dat kaliber uitgekomen?

Nee, maar eind vorig jaar kwamen cd's uit van Missy Elliott, The Roots en Common die ik alledrie nog beter vind dan Can-Ox en El-P. Het beste hiphop-album van '03 tot nu toe vind ik die van Raymzter (nota bene). En zet zes nummers elk van de cd's van Freeway en Killer Mike op één zelf gemaakte compilatie en je hebt ook een topper.

Maar Nile, Nasum of Dying Fetus belachelijk? Nee.

Het beste hiphop-album van '03 tot nu toe vind ik die van Raymzter

Ik mag hopen dat de rest van dat album dan niet van die zeikerige refreintjes heeft als die singles.

Ja, natuurlijk. Neem Lil' Kim. Maar in al haar groteskheid zegt haar personage wel iets over de tijdsgeest, en functioneren haar liedjes wel als meezingbare dansmuziek. 50 Cent idem dito. Hiphop in zijn algemeen vind ik muzikaal en tekstueel een heel boeiend genre. Het beslaat het hele spectrum aan emoties en is voortdurend in ontwikkelling. Er is een grote mate van interactie tussen artiesten en een enorm en divers publiek. Er worden verhalen verteld en personages geprojecteerd waarmee je je kan identificeren of tegenaf kan zetten. De aantrekkkingskracht van death-metal (die bij mij niet bestaat) daarentegen komt mij over als zeer beperkt (negatief, agressief, masculien, monomaan, contact-arm). Maar dat wordt een heel andere discussie...

Ik moet wel zeggen dat dit ruimschoots werd goedgemaakt door de onbedoeld hilarische cameo van Frits Barend.

de singles die ik van missy elliott ken doen me helemaal niets. common en the roots heb ik beiden gedownload een tijd geleden, maar daar kon ik op een of andere manier niet echt mee uit de voeten. niet dat ik het slecht vind, maar het sluit helaas niet aan bij mijn huidige interesses, denk ik. can ox en el-p duidelijk wel, hoewel ik het live ook niet geweldig vond.

De aantrekkkingskracht van death-metal (die bij mij niet bestaat) daarentegen komt mij over als zeer beperkt (negatief, agressief, masculien, monomaan, contact-arm). Maar dat wordt een heel andere discussie...

andere discussie inderdaad, maar niet minder interessant. bij goede death metal word ik niet agressief of boos; zeker de laatste van nasum heeft een zeer opwekkende, positieve uitwerking op mijn stemming. masculien, tja, ik ben nooit zo sterk geweest in sekse-specifieke benaderingen, dus daar kan ik weinig over zeggen. en monomaan, iedereen die krampachtig bezig is is te concentreren op een enkel genre is dat, dat is niet gelimiteerd voor death metal. waarom contact-arm als aspect bij death metal wordt genoemd snap ik niet goed.

en hiphop van nu: ik vind de nieuwe single van gotcha, moordgasten en def-p erg leuk.