Radiohoofd

Maar ik moet het Thom Yorke nageven dat ie echt onwijs slim is in hoe hij omgaat met al dat gemytholiseer om die band heen, hij prikt er zelf constant doorheen, hij weet dat Radiohead een entertainment-produkt is en probeert er op zijn manier een creatieve invulling aan te geven (door zich bijv. ook met artwork te bemoeien van cd-hoesjes e.d.). Veel hedendaagse 'rockstars' gaan helemaal mee in de hype die een journalist ze aanpraat (of die ze zichzelf aanpraten, ik noem een Kane, zomaar een voorbeeld).

En persoonlijk moet ik ook niet zoveel meer hebben van een jubelrecensie bij een cd van een nieuw, obscuur gitaarbandje. Mensen, het wiel is al zo vaak uitgevonden! Het blijft ook iedere keer knap dat een willekeurige journalist beweert dat 1 band op 10 andere kan lijken (die als referentiekader dienen tijdens zo'n recensie). Tja, je moet wat.

Het gaat erom hoe je een oud concept nieuw leven inblaast dan wel er iets eigens mee doet. Wat dat is, is ongrijpbaar maar dat maakt het ook zo leuk om muziek te luisteren/consumeren. Zoiets als The White Stripes doet me niks, de hype eromheen snap ik niet want ze doen niks wat een andere band niet zou kunnen, afgezien dat ze met een oud concept (r'n r or whatever) een eigen sound weten neer te zetten. Maar rechtvaardigt dat de hype? nee, want ze bestaan al veel langer.

Met radiohead was zoiets dergelijks ook aan de hand toen Kid A zou verschijnen, die plaat werd o.a. integraal bij de VPRO uitgezonden, wat ik vrij uniek vond. Maar waarom had iedereen het over die plaat? De verwachtingen waren dermate hoog gespannen na OK Computer, dat snap ik dan wel, maar waarom? Er is zoveel aanbod wat betreft muziek, dat als je het één niet leuk vindt, je wel iets anders van je gading elders vindt. En daarom snap ik deze discussie ook niet helemaal...want als je het niet ok vindt, dan luister je toch wat anders?

Het gaat me ook helemaal niet om de muziek, maar op de manier hoe mensen ermee omgaan. Prima als je de muziek van hun band en/of hun houding ten opzicht van vanalles heel erg goed vindt, ik zal de laatste zijn om je tegen te houden daarvan te genieten. Maar er wordt soms gedaan alsof alle bands zo onorigineel klinken als The Write Stripes en zo'n houding hebben als Kane en dat alleen Radiohead daaerop een uitzondering is.

de vergelijking met Live vind ik eigenlijk wel bijzonder goed opgaan. beide bands doen hetzelfde in een ander genre. liedjes maken die groter zijn dan henzelf, waarvan de pathiek afdruipt. en dat moet je echt kunnen waarderen.

Wellicht zit ik er volkomen naast, maar zou het iets van doen hebben met het feit dat ze 'moeilijke muziek voor de massa' maken? Iets dat Nirvana ook een legendarische status opleverde?

Hm, ik vind Amnesiac anders het beste album uit hun hele ouvre! (Pas toen ik recent een aantal nummers hoorde van rond OK Computer verschenen singletjes ben ik een klein beetje teruggekomen van mijn standpunt dat Radiohead voor die tijd eigenlijk niet meer (of minder) dan een goede rockband was).

Verder heeft Radiohead voor mij overigens geen aparte mythologische status. Althans geen andere dan de andere grote namen (uit mijn verzameling red.), als dEUS, Grandaddy, Zita Swoon, Daniel Johnston, Sparklehorse, etc. etc. Sterker nog: wanneer Amnesiac (mijns inziens) niet zo briljant was, was ik mogelijk al fan af.
Wel handig dat andere mensen het ook nog wel eens hebben liggen. Functioneert prima als kapstok voor een goed gesprek en soms als alternatief voor mindere platen in andermans verzameling :oP En je hoort het zelfs af en toe op radio! :)

Paranoid Android is een evergreen, maar de rest van Ok computer boeit me nooit. Kid A was wel aardig. Ik vind Everything in it's right place verreweg het beste Radiohead nummer.

Maar ik vind wel dat Radiohead wat respect verdient. De muziek die ze maken is in ieder geval niet makkelijk. En de vergelijking met Live gaat niet op omdat Radiohead nooit een post 11 september single zou releasen om in the cashen.

"Hail To The Thief is misschien geen vooruitgang maar het is een plaat die Radiohead laat uitblinken in waar ze goed in zijn"

Daar kan een Radiohead fan én criticus dus geen genoegen mee nemen. Zeker na die hoogdravende openingsalinea

Dat speelt zeker mee denk ik, al is het meer een etiket geworden, een mythe die misschien al wel achterhaald is door de werkelijkheid. Want hoe 'moeilijk' is de muziek van Radiohead tegenwoordig? Ik kan niet met droge ogen beweren dat Hail to the Thief moeilijk is, moeilijk in het gehoor ligt, moeilijk in elkaar steekt. Het is een verzameling liedjes. Wel hele mooie liedjes misschien, maar het blijft een verzameling liedjes.

Surft Radiohead nog op de golven van die moeilijkheidsmythe die ze aan Kid A en Amnesiac overhield?
Feit is denk ik wel dat het predikaat 'moeilijk' vaak veel luisteraars aantrekt. In plaats van Kane is Radiohead een band met 'moeilijke muziek', dat moet je 'begrijpen'... het streelt het ego van de luisteraar. 'Ik begríjp de moeilijke muziek!' Dat is een mechanisme dat werkt.
Want aan het eind van de dag blijkt ook Radiohead muziek voor miljoenen, kijk maar naar de verkoopcijfers van hun albums.

je begrijpt blijkbaar niet op welk vlak ik de twee bands vergelijk.

"EMI is afhankelijker van hen [Radiohead] dan andersom. Hoe een nieuwe Kylie-CD het zal doen, is de vraag. Radiohead moet echter wel heel rare streken uithalen, wil een nieuw album van hen niet goed lopen."

Tja. Ik vind dit dan toch wel een rare streek.

gequote op het subjectivisten forum

bedankt!

of moeten we er toch wat kritieser naar luisteren
Grappig, ik las laatst een recensie (allmusic) die Think Tank behoorlijk bekritiseerde: benauwende ProTools gitaarloops, geen avontuur, e.d.. Daar kon ik echt niet inkomen. Ik vind die plaat juist bol staan van goede liedjes en avontuur en zo'n organisch geluid, daar wordt je bijna vrolijk van.

Maar goed, we dwalen af. Radiohoofd was het onderwerp.
De juiste vertaling is overigens 'Radiuskop' (of had ik dat al eens gezegd?)

Zeker ook de beste van dit jaar.