Teeuwen Zingt

Zaterdag naar Teeuwen Zingt zitten kijken, oftewel Hans Teeuwen die evergreens zingt met Nederlandse topinstrumentalisten achter hem.

Ik vond er geen ene moer aan. Ten eerste vond ik nou niet dat ie erg goed zong. Ten tweede moest ik steeds aan Sideshow Bob denken; de entertainer uit de Simpsons die eigenlijk liever Showtunes vertolken zou (en Andre van Duin ten tijde van 'Andere André').

Aan de andere kant vind ik Teeuwen In Het Echt veel beter dat op teevee; wellicht dat het op het podium beter over komt. Iemand het live gezien?

En zijn er eigenlijk mensen hier die iets hebben met The Great American Songbook? Ik kan Sinatra wel hebben en ik hou van schetterend koper, maar als het niet de echte Groten zijn vind ik er meestal weinig aan.

Zeg, het heet natuurlijk niet voor niks zo hè, anders hadden ze het wel the Great American Suckbook genoemd. Rodgers & Hammerstein, Gershwin en Cole Porter blijven ook zonder Sinatra fluitend overeind, maar ja, er zijn grenzen aan onverwoestbaarheid, niet; tussen echte Groten en Hans Teeuwen zit nogal wat natuurlijk. Ik ben er gek op, showtunes, hoewel ik toe moet geven dat het qua uitvoeringen post-1965 allemaal wat minder goed 'past'. Toen werden er ineens ook mensen die niet kunnen zingen op losgelaten, da's rock 'n' roll weetjewel.

ja wat is 't beste songbook-album ooit..

uit hoeveel nummers bestaat 't eigenlijk?

wat betreft Hans Teeuwen, beetje verspilling van zijn tijd, maar goed, ieder mens z'n hobby.

Toen werden er ineens ook mensen die niet kunnen zingen op losgelaten, da's rock 'n' roll weetjewel.

:)

ja wat is 't beste songbook-album ooit...

http://www.musicroom.fr/images/catalogue/fullsize/HL00699255.jpg

Maar dat terzijde. Ik heb zelf altijd Columbia era Sinatra Sings Rodgers & Hammerstein helemaal grijsgedraaid, maar dat is natuurlijk ook een compilatie. Oklahoma! OMPS is ook een favoriet. Zal er eens over nadenken...

Columbia era Sinatra Sings Rodgers & Hammerstein

Hank Williams deed 't songbook? oh zijn eigen zeker..?

Ik zal die Sinatra eens opsnorren, luisterde een paar maande terug Sinatra Sings Only The Lonely en hoewel dat een fijne plaat was (wel erg snik snik oh wat zielig) was ie ergens toch ook niet ZO goed als ik verwachtte. (had eigenlijk nog nooit wat van Sinatra gehoord)

wel erg snik snik oh wat zielig

Ik ben bijna veertig, dus dit topic komt precies op tijd.

En dan ook nog met luisterhulp voor Sinatra.
Dus Capitol is het misschien wel.
Columbia is saai.
En Reprise is irritant.

Wel tof dat hij dat zo netjes over verschillende labels verdeeld heeft.
Eens kijken welke platen ik in de kast heb staan. Reprise komt me alvast bekend voor. Volgens mij iets drievoudig zilverglimmends. Die kan dan meteen nog met het vuil mee.

[...]

3x Reprise
2x Capitol/mfp

Ik begin met een hoes met een zwartwitportret op de voorkant.
Orchestra conducted by Nelson Riddle

U hoort nog van mij.

Wel tof dat hij dat zo netjes over verschillende labels verdeeld heeft.

Hij = ondergetekende, niet Sinatra, welteverstaan :) Die triple Reprise anthologie heb ik ook! Nelson Riddle is Sinatra's klassieke Capitol-arrangeur, altijd goed maar wat Ludo zegt, tamelijk zwaar op de maag.

ik vind 't nu alweer verwarrend. Net als Elvis, waarom heeft Elvis niet gewoon 1 HEEL goed album gemaakt (liefst niet live_ voor de rockisten. Nee, de man heeft enkel briljante 6 dubbel gospel-cd boxen en weet ik veel wat.

op Slsk hebben ze die Rodgers/Hammerstein Sinatra alleen maar in 96 bitrare, wat heeft dat nou weer voor nut.

Nee, de man heeft enkel briljante 6 dubbel gospel-cd boxen en weet ik veel wat.

Hahaha!
Dat gevoel krijg ik ook altijd.
De beste methode bij dat soort gasten is volgens mij gewoon je soulseek map vol laten stromen met alles wat je te pakken krijgt en daarna rücksichtlos wieden. Maar ik heb het gevoel dat Hiram ons hierbij ook wel de helpende hand toe kan steken.

Ik heb bij Elvis altijd het idee dat ik die originele SUN opnames een keer moet kopen. (Of heb ik dan meteen zo'n 6 dubbel-cd box te pakken?)

helpende hand

Die Rodgers/Hammerstein en zijn even leuke zusterverzamelaars van een jaar of 12, 15 terug heb ik alleen op tape. Ik had wel een prachtige 4 (valt mee toch?) CD box met verzamelde Columbia hoogtepunten, maar die heb ik een tijdje geleden aan m'n oma gegeven, hoop ik bij onverhoopt overlijden weer retour te krijgen... Moet even kijken thuis, maar ik heb volgens mij The Complete Columbia box (6? 8? 12?) op schijf staan, maar met nogal wat stotterende mp3tjes als ik me niet vergis. Overigens hoef je voor dit oude bakkeliet/schellac/acetaat kraakspul niet persé een al te hoge bitrate te hebben, maar 96 is wel heel karig, ja. Verder heb ik een stuk of 4 Capitol conceptalbums op CD, (te) veel vinylcompilaties én 1 originele Columbia 78RPM! Ik wil vanavond best even graven voor de liefhebbers, natuurlijk.

Gaat dat nou over Sinatra of over Elvis?

Wat Sinatra betreft: Dat Capitolalbum is mooie muziek. Zeker als je in een zwaarmoedige stemming bent. Reprise probeer ik vanavond misschien. Maar dan wil ik ook al Reign In Blood lezen. Hmmm....

Duiken moet je altijd doen als je er zin in hebt, maar voorlopig ben ik wel voorzien.

http://www.mijnalbum.nl/Foto-M4DVD6J6.jpg

xpost :)

Elvis-voor-beginners-uit-de-losse-pols-maar-wel-chronologisch ook meteen maar even dan (is vast al eens gedaan):

SUN: Hoeft niet compleet, gewoon de tien 'originele' liedjes.

Elvis 56 (1CD compilatie van doorbraakjaar 1956)

Elvis Is Back!

68 Comeback Special

From Elvis With Love re-issue met "Suspicious Minds"

Amazing Grace gospel compilatie, eigenlijk alleen de eerste CD

Jaren zeventig mag iemand anders doen, en begin maar met SUN en Elvis Is Back, zou ik zeggen.

*From Elvis In Memphis*

ik vind 't nu alweer verwarrend.

Elvis is verwarrend, Sinatra niet, daar is consensus over: In the Wee Small Hours met een prozacje erbij en swingen met Songs for Swingin' Lovers!

Yup, en die zijn volgens mij ook nog keurig als één CD heruitgegeven, makkelijker kunnen we het niet maken...

sinatra sings cole porter is ook erg goed.

Okee, da's Sinatra. Maar verder nog vertolkers van TGASB die ik zou moeten hebben? Ik heb verder enkel Tony Bennett en Stardust van Willie Nelson. Uit de jazzhoek misschien? En dames vocaal; de Ella's en Sarah's? Iemand? En veegt Cole Porter de vloer aan met Gershwin of andersom?

Ik heb een cds van Sinéad O'Connor die ik altijd een paar keer draai als ik hem eenmaal gepakt heb. Mijn favoriet daarop is My Heart Belongs To Daddy.

I've Got You Under My Skin van Neneh Cherry is natuurlijk ook een klapper.
Die Porter wist wel raad met de bas.

Nooit geweten dat hij uit Peru kwam, trouwens.

vertolkers van TGASB

Ik heb zelf afgezien van Sinatra een voorkeur voor de dames, Doris Day, Kay Starr, Judy Garland, liefst niet al te jazzy. OMPS van klassieke musicals zijn ook altijd leuk. Moet zeggen dat ik me niet altijd bezig houd met wie wat schreef als ik luister (ben een liefhebber, maar zeker geen kenner) en bovendien is het voor mij allemaal ook nog heel erg '1997', maar mijn gevoel zegt Rodgers & Hammerstein/Hart (dé klassiekers) > Porter (quirky) > Gershwin (sentimenteel), fwiw.

ik heb in elk geval die Elvis plaatjes (Elvis is back en de Sun recordings) geluisterd. geloof niet dat ik er verder een mening over heb. Of.. Elvis is Back wordt gaandeweg beter, laatste paar nummers waren 't leukst. Sun klinkt daarna ontzettend brak, Elvis heeft er daar in elk geval duidelijk nog een hoop lol in :)

Maar "Soldier Boy", dat hou je toch niet droog, Ludo! Ik ken Elvis Is Back! vooral van de (chronologische) Essential 1960s Masters box set, maar ik zie nu dat bijvoorbeeld "Stuck On You" en "Fame & Fortune" helemaal niet op de originele LP staan; wel op de CD re-issue, die moet je dus hebben.

Ik wil me overigens nog steeds eens in Dean Martin gaan verdiepen a.d.h.v. Nick Tosches bio Dino.

Volgens mij moet je spannende biografiëen en spannende muziek niet verwarren. Zeker bij Tosches.
Maarreh... Hellfire staat al jaren op mijn lijstje om ooit eens te lezen. Is dat terecht?

Dat vind ik eigenlijk het minste wat ik van hem heb gelezen, beetje vermoeiend, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik die als enige van zijn boeken in nederlandse vertaling las. Beste van Tosches is Where Dead Voices Gather, prachtige breeduitmijmerende zoektocht naar de schimmige figuur Emmet Miller, de blackface-originator van Hank Williams' doorbraakhit "Lovesick Blues". Wil ik wat meesturen met het 33 1/3 retourpakketje? Ik heb ook nog Country: The Twisted Roots Of Rock 'n' Roll en Unsung Heroes Of Rock 'n' Roll op de plank staan, allebei zeer de moeite.

Wil ik wat meesturen met het 33 1/3 retourpakketje?

Zeer vriendelijk, maar nee.

Die Unsung Heroes Of Rock 'n' Roll heb ik ook. Vandaar die opmerking over het niet verwarren van het verhaal met de muziek. Ik heb het een en ander gedownload naar aanleiding van de enthousiate verhalen, maar dat haalde het allemaal niet bij de beschrijvingen van Tosches.

En over oude countrymannen en meer heb ik ook nog een pil liggen van een of andere bekende naam van dertig jaar terug. Begint met een hoofdstuk over een of ander Hank die zijn tourbus nooit verlaat. Daarna een hoofdstuk over Ernest Tubb...

Ik heb echt veel te veel boeken liggen. Het wordt tijd voor een langdurige storing bij Xs4all.

Where Dead Voices Gather knoop ik ergens in het achterhoofd.

Peter Guralnick - Lost Highway

Porgy and Bess van Miles Davis was gisteravond ook zeer aangenaam, met TechGnosis van Erik Davis in de ene hand en in de andere hand afwisselend Westmalle Dubbel en Doritos Sweet Chili. Zozeer zelfs dat ik één dezer dagen mijn tweejaarlijkse poging ga doen om Bitches Brew uit te zitten.

Ik droomde vannacht over een blogpost van Hiram waarin de Bronski Beat voorkwam.
Vanmorgen The Age of Consent opgezet en daar kwam al ras It Ain't Necessarily So voorbij. De tekst is koren op de molen van die gasten natuurlijk. (things dat your liable to read in de Bible ain't necessarily so). en ik moet zeggen dat het wel een andere dimensie geeft als je Jimmy Somerville hoort zingen: David was small but oh my...

Moest ook weer denken aan Mozes, de kanarie die we toen hadden. Die kon je op twee manieren aan het fluiten krijgen. Stofzuigen of Bronski Beat draaien.

Een roze blog over minderjarige meisjes -> Bronski Beat The Age Of Consent... ja, daar hoef je geen professionele droomduider voor te zijn :D
Maar ik heb hem in de kast staan, misschien een leuke voor het LP-buren segment (zou zomaar eens naast Bros kunnen staan!) ;)