Wat verwacht u van een comeback?

Zijn er eigenlijk voorbeelden van bands die na een comback onder dezelfde naam plots heel anders klonken?

mr. Rotten ging anders behoorlijk over de pis toen die ene knul (Toby?) van MTV 'm het vuur, met de tong in de wang, aan de schenen legde over de relevantie van hun reunie. Geen greintje zelfspot te bekennen, viel compleet door de mand...

Vrijwel nooit (er schiet me nu in ieder geval niets te binnen) word ik door een comeback verrast, in positieve zin. Om een voorbeeld te noemen: toen Television in '91 weer bij elkaar kwam (1e comeback, nu dus weer? Gaan ze n.a.v. de expanded heruitgave van Marquee Moon (september!) weer samenwerken? Gzzz?) was dat vlak nadat ik de band voor het eerst gehoord had en waren mijn verwachtingen hoog. Television ('92) is een goed album, maar voldeed toch niet echt aan die verwachtingen.

In het kort: de nieuwsgierigheid zal altijd blijven (Kraftwerk), verwachtingen op iets geweldigs eveneens (My Bloody Valentine), net als de ontnuchterende herontmoetingen... (Stone Roses, Terence Trent d'Arby, )

The buzzcocks zijn naar mijn weten nooit gestopt dus van een come back is dan geen sprake toch?

En die sex pistols waren in 78 toch al door de mand gevallen? Dat ze hun pensioenfonds (of de rekening bij het bordeel) aardig wisten aan te vullen is met name te danken aan de duizenden eikels die nog naar die concerten toegaan, hetgeen eenieder gegund is maar draai gewoon nog eens een keer de never mind the bollocks lp en verder lekker laten rusten die pistols.

Reunies met alleen een drummer, de toetsenman van de laatste geflopte lp en de oude trouwe roadie en dot ook nog groots aankondigen moesten i.i.g. verboden moeten worden!

Zo toert er al een paar jaar een Thin Lizzy in het oldies circuit met 1 oud lid, vast wel een goede band maar kun je met goed fatsoen die naam dan wel gebruiken?
Stel: een (in mijn ogen) gruwelijke act als Yes heeft een bandlid of 38 versleten, stel: daarvan gaan er 14 toeren onder de naam Yes....je zal er maar van houden.. waar moet je heen????

Dat is dezelfde gitarist (Steve Jones heet hij toch) die stug volhoudt dat hij alleen gitaar is gaan spelen omdat Malcolm McLaren voorstelde dat hij eens wat moest doen met die gitaren die hij altijd stal.

Geen greintje zelfspot te bekennen, viel compleet door de mand...

Zelfspot heeft Rotten ook niet. Maar het was wel duidelijk dat het alleen voor het geld was, dat hebben ze nooit ontkend. Jones en Rotten kunnen elkaar volgens mij ook nog steeds niet luchten of zien, dus voor hun plezier zullen ze het niet doen.

O ja en Nemo!

Joe! Ga je mee Dan Treacy zoeken?

Bij iedere band die ik goed vond en die weer bij elkaar komt denk ik "zucht, moet dat nu? Het wordt vast niets." En verrassend vaak zijn die comebackplaten verrassend goed. The Go-Betweens bijvoorbeeld, of Boyracer. Van Velocity Girl was er een mp3 en die klonk ook weer goed.

Eric's Trip zou ook weer gaan opnemen, zegt men. En Wimp Factor 14 zou voor een eenmalig optreden weer bij elkaar komen.

Potverdrie, ja! Wat een fijne groep was (is) dat.
Volgens mij zijn ze - zo mooi als dit gaat klinken -
latent bij elkaar. Dus ooit kan er iets nieuws uitkomen.

Joost Visser

Tsja, alcohol deed 'm geen goed. Vond ik dan maar misschien
is dat narrow minded. Op crossing border 1998 vertelde
hij me dat zijn nieuwe solocd snel zou verschijnen.
ik wacht nog steeds...

En dat is niet echt een comeback, maar teren op oude successen, want nieuwe platen maken ze niet.

Zelf verwacht ik van een comeback gewoon een goede plaat. Verder kan het me allemaal niet zo veel schelen.

Alle bandjes waar ik van droom kunnen niet meer bij elkaar komen simpelweg omdat leden ervan uit elkaar liggen. Maar ik zou nog wel weer een concertje Urban Dance Squad willen meemaken.

Volgens mij heb ik hem wel eens het Parool zien verkopen voor Amsterdam CS, maar zeker weten doe ik dat niet. Het was in ieder geval niet de Metro of de Spits. Misschien was het ook Joost Visser wel niet...

Jawel! Het is een elketijdvanhetjaarplaatje, voor mij dan

doe me dan maar direct een comeback van - inderdaad - the posies volgens het recept van Martijn (Ter Haar): een goede plaat!
En van Evan Dando mét Lemonheads.

En van Nirvana met Kurt Cobain. Ik ben wel benieuwd of ze
met Pat Smear (of zonder)een betere plaat dan In Utero hadden gemaakt... Want die vond en vind ik niet bijzonder.

Rebecca, everything's gonna be alright......

yeah.

Verder had ik een tikje medelijden met die hevig behaarde, in strak zwart geklede gothicjes in de zaal. Neemt het sterftecijfer van deze groep ook toe, als het zo warm is?

Overigens vond ik het publiek best eng. Nu verkeer ik ook niet graag in het gezelschap van hordes 40-jarige eenzame mannen die smachtend naast je gaan staan.

Nu houd ik dus niet van recensies die gaan over het publiek, maar laten we her er op houden dat het erg vermakelijk was om die ouder en dikker geworden tieners van de jaren 80 zo bij elkaar te zien.

Biologieleraren dragen sandalen. Geordie leek duidelijk op Ben Kingsley in die Britse gangsterfilm van vorig jaar.

Verder had ik een tikje medelijden met die hevig behaarde, in strak zwart geklede gothicjes in de zaal. Neemt het sterftecijfer van deze groep ook toe, als het zo warm is?

Als daarmee de kans afneemt dat ik dat voorprogramma nog een keer moet horen: graag.

Moet een bijna-vijftiger dit nog doen? Hij had er zelf in ieder geval enorm veel plezier in, en dat werkte aanstekelijk.

Precies. En slechte smaak hoort nou eenmaal bij harde rock en metal.

FRANKIE GOES TO HOLLYWOOD
Datum: donderdag 1 september 2005
Voorverkoop vanaf: zaterdag 23 juli 2005
aanvang: 22.30 uur
zaal open: 21.00 uur
entree: 25,-