Kraftwerk enThe Stones rijp voor Huize Avondrood?

Niets mooier dan een (pop)journalist die zijn vooringenomenheid laat varen en met open mind luistert en iets wat ie eerder kut vond toch ineens te gek vindt.

Ik zal mijn opmerking herformuleren. Kan je eigenlijk nog wel gewoon genieten van muziek of ben je als kenner altijd bezig met vergelijken?

Maar goed, ik zal vast de enige zijn die ooit stond te janken toen er weer een pakketje cd's op de deurmat viel waar weer een mening over geformuleerd moest worden

Nu vind ik de stelling van Olaf wel interessant over het geklaag van journalisten over ouderwordende muzikanten. Dat het hen wijst op hun eigen naderende pensioenering valt wel mee. Als een 60-jarige kan rocken op het podium, dan kan een andere 60-jarige ook schrijven over muziek.

Wel hoor ik veel mensen hun zorgen uiten over de vergrijzing en met name de ontgroening in de muziek. De vrees bestaat dat jongeren geen muziek meer kopen en al helemaal niet meer naar concerten gaan. Persoonlijk zie ik het probleem niet zo. Waarom zouden jongeren hetzelfde culturele fenomeen moeten omarmen als hun ouders of oudere groepen. Laat de jeugd maar dansen, MP3's uitwisselen of playstationnen, ik hoop nog jaren concerten te bezoeken. Lijkt me wel geinig om later als ik groot ben tachtigers te zien rocken.

In 196* deden die lui iets wat daarvoor per ongeluk nog niet was uitgevonden, zijn het daarom genieen? Niks niet. Hun nummers zijn afschuwelijk. Alleen was in de prehistorie het aanbod niet zo groot, dus kon je kiezen uit heel weinig. Daarom gaan al die geperverteerde dikzakken nog naar de Stones, omdat in hun tijd het popaanbod net zo gering was als in het Taliban-tijdperk. Laat Gerard Joling in Afghanistan samen met Grad Damen de ether vullen en tien tegen een dat over vijftig jaar Joling nog renteniert van zijn succes en voormalige burkadraagsters schreeuwen dat Damen sexyer is.

En nu niet gaan beweren met quantumtheorieen dat De strokes niet hadden bestaan zonder de Stones etc. Ik ben een beetje dronken, da's al.

Kraftwerk, die bouwden hun eigen synthesizers van oude radio;s en dat was in zekere zin wel bijzonder.

Brian Eno, Bowie, ik noem maar namen, zijn van veel groter belang geweest on the whole voor popmuziek dan Keith Richards, die pathetische prutjurk. Maar de Zwolse Blokker-vakkenvulster op leeftijd gaat janken bij de Stones in de Arena omdat ze niet beter weet. De kogel moet ze krijgen.

En geef Bryan Ferry een standbeeld. Die man kan pas zingen en teasen. Niet Mick Jagger. Kill 'em.

Ik vind the Beatles ook niks.

Maar Bowie wordt nu ook wel pathetisch, vind u niet? Wie heeft er een creditcard van zijn Bowie Banking?

zou je dat zelf weten, wanneer je op je hoogtepunt bent? Zijn er criteria aan te geven wanneer een artiest/band op zijn/haar hoogtepunt is? En wanneer weet je dat je als artiest in een mindere periode zit, maar er artistiek betere dagen in de toekomst liggen?

Als ik jou niet had Thomas en de voordeur, moest ik altijd achterom

Gzz, ik snap die zin niet. Of is dat omdat ik juist wartaal spreek?

Och Gzz, ik luister nu naar Bryan Ferry's "Taxi" en die plaat deugt van geen kant, de sounds zijn regelrecht geript uit een Aldi-keyboard, de bongo's komen van patterns van heel beroerde MY First Sony's, maar wat IS die plaat goed.

Bryan mag bongo's gebruiken, zelfs andere percussie-instrumenten, maar alleen Bryan. Ook de fretloze 'bowing' basgitaar, alleen Bryan mag dat. Phil Collins, Clapton, Robert Fripp, allemaal op de brandstapel.

Toch vind ik Phil Collins de laatste tijd ook steeds beter worden. Ik bedoel, hij wordt niet beter, maar ik vind zijn oude werk steeds leuker. 'One more night' is helemaal ok. Hadden we al gepraat over Yes?

Sympho is de new shit, niet punkrock

Hóóg tijd om de fles te laten staan, Thommie, je begint nu gevaarlijke wartaal uit te slaan.

‘Tour de France – Soundtracks’ is de perfecte opvolger van ‘Electric Cafe’ uit 1986, alleen hadden wij van een plaat waaraan tien jaar is gewerkt iets meer verwacht dan zeven nieuwe songs en drie nieuwe versies van een oude klassieker. Maar één blik op hun gigantische back-catalogus en we schamen ons al voor die uitspraak. Auf wiedersehen, in 2020?

De Humo heeft zoals vaak weer gelijk. (zie review van vandaag hierboven)

ik zou zo graag willen dat dj jean een od neemt, maar dat gebeurt gewoon niet in die scene. wie is de eerste drugs- of gewerendode dj, zij sterven volgens mij alleen maar aan aids. en dat zijn nog alleen maar de oude flikkers.
zou dat geen gat in de markt zijn: een dj met rock-attitude? kan iemand een dj noemen die ooit een tv uit het raam van zijn hotel heeft gegooid? (ik zet er een goede fles hema kinderchampagne op in) nee, want daar hebben ze geen tijd voor. ze moeten door naar hun volgende gig.

Er is namelijk wel wat geld en educatie nodig om een instrument op te pakken. Sepultura komt ook niet uit de krottenwijken van Brazilie. Zo zijn er ook muzikanten als Mike Patton en Robb Flynn die flirten met hun white trash/trailerpark-achtergrond, maar vraag door en dan blijkt dat het niet zo trashy white was. Rafael van der Vaart, Grad Damen en Frans Bauer komen ook uit een woonwagenkamp. En ook dat is al lang niet meer de absolute onderklasse.

Zeker in de hiphop merk je dat muziek evenals sport een uitweg is uit de armoede (de onderklasse) en ik sta dan niet te kijken dat deze artiesten een criminele achtergrond hebben of triggerhappy zijn. Armoede is een verklaring. En in de sociologie, dat toch de wetenschap is van de ingetrapte deuren, geldt de regel je kan de achterstandswijk wel verbeteren, maar kan je de overlevingsstrategieen van de achterstandswijk wel uit de mensen -die er vandaan komen- halen. Dat kost tijd, vandaar het geweld in bepaalde hiphopkringen.