Het schaduwschaduwkabinet: week 33 - 2010

Gostwind krijgt na ernstige WTF? momenten toch redelijk wat airplay, al is het ook nog steeds wel een beetje WTF?. Die stem heeft echter potentie … ugh! … urgentie … dat ie net als bij het Albanese powermetal band Djemtë e Detit van kriegel kietelen naar lekker kietelen is gegaan. Instrumentaal kan het beter, maar het titelnummer en enkele andere nummers zou ik toch wel als geslaagd willen bestempelen inmiddels.

Aqua van de Braziliaanse power-metallers Angra komt nogal cartoonesk over zo op 't eerste gehoor. Niet per definitie slecht, needs more spins….

Валентина Толкунова (Valentina Tolkynova) is een engeltje uit de Sovjet Unie, nieuw werk is door synthesizers niet echt leuk, maar vroeger was het uiteraard veel beter:
https://www.youtube.com/watch?v=aCMeVAEMZDc

Elvy Sukaesih & O.M. Nagin is dangdut uit Indonesia, op Korban Perasaan lullige Casio's met opvallende scherpe fuzzgitaren. Geinig plaatje.

Sublime Frequencies had een diarrhee aanval en ik heb me maar even beperkt tot het vinyl. Saigon Rock & Soul: Vietnamese Classic Tracks 1968-1974 is een van de hoogtepunten uit de SF catalogus. Van alles tussen sappy ballads tot behoorlijk ruige garage nummmers, muziek die in het land van herkomst helemaal vergeten is. Niet de liedjes, die duiken nog steeds her en der op, maar de CBC band was bijvoorbeeld zeer verbaasd dat de samenstellers deze muziek überhaupt hebben kunnen vinden.

Ik breng de doodse zomerdagen @ the office door met om de dag de complete discografieën van Bolt Thrower en Enslaved draaien; tussendoor een beetje jazzen op de Grote Markt. That is all.

http://3.bp.blogspot.com/_CsKzE16YaBY/RgpIkOtihFI/AAAAAAAAAXw/gisFkp0VuaE/s320/AH%27s+gamle+billeder+cd+2+598.jpg http://farm3.static.flickr.com/2180/2339972178_fc97fd42f3.jpg

The Watt from Pedro Show http://twfps.com/
Online-archief van Mike Watt, met standaard een Coltranenummer aan het begin. Gesprekken met bijv. Jim O'Rourke, Carlos van Hijfte en een mooie docu over 'Double Nickles on the Dime'

wat betreft Mellencamp is the Lonesome Jubilee ook leuk, al ben ik geloof geen fan van accordeons in dit soort rock (Texmex, Los Lobos, waar zijn de wasborden enzo-vibes)
maarrr. hij heeft wel weer een paar leuke teksten en het swingt. "That was when a smoke was a smoke and groovin' was groovin') (Uit Cherry Bomb)
en een nummer daarvoor "all her friends were really his friends" (over een middle age crisis van een huisvrouw)

The Lonesome Jubilee werd volgens mij zo geprezen destijds vanwege de overstap naar echte-echte (zwarte) rootsmuziek, en is ook een prachtig album, maar voor de meer straight up 1980s heartland poprock moet je American Fool hebben.

ja daarvan hoorde ik Jack & Diane (Clismo's singletje) al en dat beloofde veel goeds.

(Clismo's singletje)

http://rlv.zcache.com/bundeswehr_performance_singlet_tshirt-p235054676117003123g33x_400.jpg

American Fool is ook fijn, misschien iets té simpel. hilarisch Weakest Moments een ballade die de eerste 2 minuten fantastisch is en dan om zeep wordt geholpen door een synthetische panfluitsolo. Que!?

China Girl, dat is meer wat je moet hebben. Tom Petty stilo.

die nieuwe Rick Ross is trouwens ook lekker (Aston Martin!)
maar goed dan zegt ie dingen als 'She had a miscarriage, I couldn't cry though, cause you and I know
she was only my side-hoe"

http://khairilhusni.blogmas.com/files/2009/04/rick-ross.jpg

dus daar heeft Flo-Rida die baard vetzak look vandaan :)

Insidious Disease - Shadowcast
Supergroepen die werken: het kan. Silenoz, Shane Embury, Jagdar, Tony Laureano en Marc Grewe (ex-Morgoth): er zit geen Zweed bij, toch storten ze zich met verve op de Stockholmsound met af en toe een uitstapje richting Behemoth. Helemaal niet verkeerd.

Spiritual Beggars - Return to Zero
Nieuwe zanger is nog meer een Coverdale-imitator dan JB, die het voortaan bij Grand Magus houdt. Probleem is alleen dat Amott geen goede riffs heeft verzonnen en de muziek ergens tussen veel te metalig gespeelde hard rock en veel te trage power metal hangt.

Scumbucket - Sarsaparilla
Gewoon weer een goede plaat van de Duitse Soundgarden. Misschien zelfs één van de beste, wat ze lijken eindelijk het probleem van te veel midtempo slepende nummers te hebben ingezien. Precies op het juiste punt knallen ze er een snellere nummer met toeters in.

Iron Maiden - The Final Frontier
Don't believe the hype. Niet om door te komen. Alleen maar tien minuten riff salad tracks met kop noch staart en Dickinson kan alleen nog maar brommen.

Iemand toevallig zaterdag nog It Might Get Loud gezien? Beetje 'n raar fröbeldocuutje dat nergens naar toe gaat over De Elektriese Gitaar, a.d.h.v. een ontmoeting tussen (en persoonlijke geschiedenissen van) Jimmy Page, The Edge en Jack White. Wel veel leuke dingetjes en anekdotes uiteraard (de 'maak het jezelf zo moeilijk mogelijk' conflictmodelfilosofie van White blijft fascinerend), met als onbetwist hoogtepunt toch de twinkelende kleinejongetjesogen van Edge en White als Page de "Whole Lotta Love" riff inzet. Oersimpel natuurlijk en Page speelt 'm nog slordig ook (uit de docu blijkt ook maar weer eens hoe sloppy Page's timing is en hoe afhankelijk hij was van z'n studiotrukerij en uhm, oh yeah, de Bonzo-JPJ hamer), maar je snapt die kinderlijke bewondering helemaal, nl. hoe het moet zijn om die fragiele oude Page zo vlak voor je te zien staan spelen, met die onmiskenbare slouched houding, die uit duizenden herkenbare motoriek, die precies goed (want zoals van de oude beelden bekende, pak 'm beet 66,6 graden) ge-angelde gitaarhals... awesome. Als toetje doen ze ook nog even gedrieën m'n favo Zep ding "In My Time Of Dying".

Ja, gezien. Ik heb niet zoveel met de bands (U2 tot aan Unforgettable Fire, Zep is altijd wat langs me heen gegaan, staat ter zelfopvoeding hier in de playlist maar het wil nog niet erg, nooit veel van White Stripes gevonden al vond Raconteurs helegaar niet zo verkeerd klinken), maar vond het best leuk om ze horen vertellen enzo. En plaatjes draaien met Page was erg leuk, die kop was goud waard. :)

Jaaaah, die inch perfect luchtgitaar op Muddy Waters en Link Wray was wel onbetaalbaar zeg :)

maar weer eens hoe sloppy Page's timing is

De solo's op How the West Was Won zijn echt een beetje jammer.

En die is nota bene nog helemaal lek geprikt en gefrankesteind ook, kun je nagaan. Die solo's skip ik bij Zep ook altijd, "Moby Dick" heb ik ook nog nooit helemaal afgeluisterd.

Kwam er trouwens van de week al neuriënd achter dat de openingsriff van de laatste Karma to Burn wel erg veel op die van "Levee Breaks" lijkt:

https://www.youtube.com/watch?v=xbJQT2eDseA

https://www.youtube.com/watch?v=vLlA9blCAqw

nooit veel van White Stripes gevonden al vond Raconteurs helegaar niet zo verkeerd klinken

Waarmee het weer eens tijd is om mijn liefde te buiten aan het monsterlijke stuk psychgaragepunk dat Sea of Cowards heet. "To be afraid is a luxury":
https://www.youtube.com/watch?v=biLBPYdrOLM

"te buiten" = "te uiten".

Stop de tijd.