Het schaduwkabinet: week 43 - 2010

De Subjectvisten vinden Johan Nijenhuis veel enger dan een zwarte Sinterklaas. Verder, een tsunami van de islam, soit. Een tsunami bij de islam vinden we niet leuk. Ook weer een ware tsunami aan zwarte, enge releases in onze lijstjes uit het:

Schaduwkabinet

We luisterden naar: Piiptsjilling, Oval, alva noto, Deftones, Codes In The Clouds, Our Broken Garden, The Sight Below, Tears Run Rings, That Summer, Twin Shadow, Tal Weiss, Edgar Wappenhalter, De Tuinen, Brian Eno, The War On Drugs, Ghost, Shobaleader One, Songs:Ohia en Low. We heten welkom: Tjeerd!!!

goh de Campking! nice, welkom :) die schrijft sneller dan Kerouac ;)

Shannon Wright: Secret Blood
Na de door Steve Albini vastgelegde voorgangers klinkt deze veel voller en wolliger. Die Stem blijft gelukkig, maar het niveau van meesterwerk Over The Sun of van de Yann Tiersen-samenwerking wordt niet gehaald.

I Like Trains: He Who Saw The Deep
Niet alleen afwisselender dan de vorige, maar ook met een minder dichtgeplamuurde produktie, en dat doet de liedjes geen kwaad. Integendeel.

Antnoy & The Johnsons: Swanlights
De eerste nummers laten me tamelijk koud (beetje Antony-moe?), het titelnummer begint exact zoals 'Nostalgia' van David Sylvian (die dat zelf ook weer ergens vandaan had gesampled) en die single-met-de-soultrompetten vind ik verschrikkelijk. Het duet met Björk vormt de omslag: de laatste, wat georkestreerdere nummers zijn fijn.

Ook deze week weer kwam de meeste voldoening van ouwe jaren '70-meuk (Cluster, Eno, Popol Vuh, dat soort spul)

Zeg waar heb jij die Shannon Wright zo snel vandaan? :-)

@martijn b: Die Ghost is echt grandioos, Mercyful Fate herbedacht als yacht rock. Komen op Roadburn volgend jaar! Mooie live fotoserie hier: http://met.al/cgy

http://userserve-ak.last.fm/serve/500/53568501/Ghost+ayweb5334.jpg

sst Johan Nijenhuis komt eraan...

Ben nu Sailors With Wax Wings aan 't checken, black metal die JW misschien zelfs wel leuk vindt. :)

Mmv: Aaron Stainthorpe, Jonas Renske, iemand van Krallice, mensen van Múm en Slowdive, Dominick Fernow, James Blackshaw …

Toevallig ook neergehaald gister, moet er nog aan beginnen. En je vergeet Ted fokkin Parsons nog!

Als je 't hoort krijg je een ferme handdruk de volgende keer dat elkaar treffen. ;)

Hey ik ben drummer, dus pas op hè ;)

Die Ghost is echt een feest van vrij associëren, nu zit ik op Nothingface-era Voivod met Weird Al Yankovic op zang. WIN!

Wishbone Ash en Alice Cooper volgens iemand die dat spul beter kent dan ik. Ik dacht vooral The Devil's Blood, maar dat is mijn gebrekkige kennis van de jaren zeventig canon.

De hardere kant van Bigelf vooral, maar Bigelf zelf is uiteraard ook een amalgaam van Jethro Tull, Black Sabbath, The Beatles en Alice Cooper.

Nieuwe Electric Wizard op hetzelfde label is ook weer prima, hoewel niet bepaald verrassend.

Ik wil hier nog even gezegd hebben dat Y&T afgelopen vrijdag in het Patronaat fantastisch was. En gisteren Watain en Deströyer 666 in Baroeg waren gewoon goed.

Zou er íemand zijn die verrassingen wil van E-Wiz? :)

Recente herontdekking: The Misfits.

Nee, niet die. Die andere. De feministische synthpopheldinnen.

https://www.youtube.com/watch?v=TiD_-jfHvm4
https://www.youtube.com/watch?v=qAWTKqtPYII
https://www.youtube.com/watch?v=h4uq88bOMOM
https://www.youtube.com/watch?v=IF22E4D731o
https://www.youtube.com/watch?v=FTFAfVrDVK4

de Volkskrant was helemaal laaiend (enthousiast) over Waitain eh Watain, al "stonk het wel heel erg" ;)

Ja, naar trassi.

Really... VK speciaal voor Watain naar de Baroeg?

jep, mét foto. (en als schrijvert Robert van Gijssel, die doet volgens mij de jazz-gigs en de metal, coolio!) maar geen cd-recensies.. helaas.

Heheh, had niet verwacht dat Gijsbert zelf was afgereisd nee ;) Maar cool, en dus nog positief ook.

hij ging wel vooral voor de gitarist geloof ik: "hypermelodieus" (soli) (en vette riffs)

En zo hoort het ook, it's the *guitar* stupid!

En ja, Y&T was inderdaad zeer vet, vooral de solo's en de koortjes, het leek af en toe wel Galactic Cowboys.

hij vergat wel te vermelden dat ze prachtige ep's hebben als 'go fuck your Jewish "god" '

Des te beter dat ze niet focussen op de shockrock factor (al zal dat oorspronkelijk toch aanleiding voor de recensie zijn geweest) maar op het gitaarspel.

Als je 't hoort krijg je een ferme handdruk de volgende keer dat elkaar treffen. ;)

Nou euh, het eerste nummer begint al met een groove die je never nooit niet bij een 'normale' blackmetalband zou horen. En het tweede nummer is helemaal jesu/swans minimalisme/tribalisme. No really :)

Nu alleen nog een 'Another Worldly Device'-stijl postpunkmetaldisco banger en ik ben tevreden ;)

Nou euh, het eerste nummer begint al met een groove die je never nooit niet bij een 'normale' blackmetalband zou horen.

Maar had je het herkend als Ted als je niet had geweten dat hij het was? Atypisch maakt het nog niet herkenbaar.

Te laat natuurlijk, die klok kan niet meer terug … nou ja, een uurtje. :)

Maar dat is ook niet het punt, het gaat erom wat hij 'maar de tafel brengt', bv. downtempo en geen blasts. En zeg nou zelf, als het gaat om instant herkenning van muzikanten dan kom je wel snel in uhm, Eddie Van Halen territorium natuurlijk; ik zou niet veel drummers herkennen in een blinddoektest.

*naar* de tafel

Vaak is het ook maar de vraag of het de muzikant is die je herkent of zijn vaste geluid. Ik wist bij Obituary door de linecheck van de roadie welke gitaar van Trevor Peres zou zijn.

Sommige mensen klinken altijd als zichzelf waar ze ook op spelen. Joey Baron speelt doorgaans op de kit van de zaal en hij klinkt altijd als Joey.

Ik geloof dat je geluid in je vingers (of hart, als je het poëtischer wil zeggen) zit en niet in je gear. Gitaristen zijn het ergst, een kleinigheid en ze zijn hun 'sound' kwijt. :)

Ted Parsons is me nooit zo opgevallen als iemand met een heel eigen geluid zoals Bill Bruford, Herb Alexander of Stuart Copeland, maar dat komt ook juist omdat ie zo'n gestripte stijl heeft. Maar ik zou een blinddoek test tussen hem en bijvoorbeeld Brain (al is die wat kameleontischer, maar die kán als een drumcomputer spelen) denk ik wel horen.

Die Sailors zijn arguably black metal, dus in die zin was het me niet zo opgevallen. Maar ik heb de plaat nog maar een keer gehoord, en met deze discussie op zak wordt het alweer anders de tweede keer. :)