Pop Pers Prijs 2003

En, in alle eerlijkheid, vind ik dat Revu-collega Saul van Stapele 'm verdient, vanwege zijn boek (eigenlijk had Saul 'm vorig jaar al moeten krijgen) over Nederlandse hiphop, zijn inzet voor deze muziekstijl, de enthousiasmerende manier waarop hij erover schrijft, waarop hij kaf van koren weet te scheiden en uit doorrookte rappers toch nog een zinnig verhaal kan krijgen.

Volgend Jaar Pinkpop

Niets ten nadele van Saul, begrijp mij vooral niet verkeerd, maarre... zo iemand ken ik (kuch) ook nog wel... ;-) (ik houd verder mijn mond, sorry)

Die docu is VRESELIJK. Dat bandje Milk is zó erg dat ik er niks aan kan doen en Ankelien er op afreken.

De genomineerden kunnen hieronder een vlammend pleidooi houden welke na(a)m(en) ik op het officiële voordracht formulier moet invullen *gemeen lachje*

Hans Schiffers' nominatie is inderdaad belachelijk. Dolf Jansen kan zijn nominatie alleen te danken hebben aan zijn presentatie van Pinkpop (duh!), maar eerder nog aan zijn enthousiasme voor en vooral het draaien van 'alternatieve' plaatjes die (nog) niet op de playlist van 3FM staan maar daar wèl horen. Daarmee ligt hij bijv. aan de basis van het relatieve succes van The Stereophonics. 'Nough said....

Gelukkig draait Dolf ook Belle & Sebastian :-)

Eh,3voor12?

Weet niet/geen mening. Niet gezien nog (geloof ergens eind november op TV).
Maar de Pop Persprijs krijgen op basis van 1 documentaire vink sowieso volstrekt overdreven. Hoeveel (nieuwe) muziekliefhebbers bereik/overtuig je daarmee (een belangrijk criterium, vind ik)? Paul & Ankelien mogen dus wegblijven in Groningen volgend jaar...

Hmm dan maar Job de Wit. Guuz is een toffe gast maar de Nieuwe Revu lees ik nooit. Misschien zou Guuz net als die Jair een tijdje deed zijn Nieuwe Revu stukjes op deze site moeten plaatsen. ;)
Is Sander Donkers de man van die legendarische VPRO programma's? Dan zal hij hem wel winnen, als afscheidsprijs.
Over Jan Willem Broek dat is nu net een van de subjectivisten waar je zelden wat van hoort.. Ik tenminste niet. Hoewel die Dodencirkel kwam na een artikel van hem nietwaar? Nou ja niet voldoende voor een Pop Pers prijs dunkt mij.

"Gelukkig draait Dolf ook Belle & Sebastian :-) "
Oef.. Ik zat vol spanning in de trein te wachten.. Belle and Sebastian gingen gedraaid worden.. Nieuwe single. De eerste tonen ja.. dit kan wat worden. En vervolgens 4 minuten GAAAAP. Het leken er wel 8.. Ik durf die plaat niet te kopen. Waren B&S maar gekapt na The Boy with the Arab strap.

Nee, dat is zijn vader. Wie heeft (al) die boeken over Brood gelezen? En?

Op Roger Teeling had ik ook wel willen stemmen. En op Joris Gillet.

Als je de prijs een beetje inhoud wilt geven, dan zou ik er geen oevreprijs meer van maken. Dan komt namelijk op den duur iedereen die het langer dan tien jaar volhoudt en niet teveel vijanden heeft gemaakt op den duur aanbod. Dan kan Erik van den Berg zijn dankspeach alvast schrijven omdat hij deze een van de komende jaren mag komen uitspreken.

En Peter Weening is natuurlijk een held vanwege Vera en de Vera-krant en verdient om die reden al een paar honderd prijzen, maar is het echt journalistiek wat hij doet?

KindaMuzik moet trouwens winnen. En die zijn verdorie niet eens genomineerd.

Oké, v.w.b. het eerste gedeelte wil ik nog wel meegaan.

Waar the fuck is (in alfabetische volgorde):
Helmut Boeijen?
Jacob Haagsma?
Robert Heeg?
Danny Koks?
Oene Kummer?
Mark van Schaick?
Frans Steensma (honderd jaar Popencyclopedie!)?
Roger Teeling?
Nanne Tepper?
Rick Treffers?

Ik niet, maar ook zonder ze gelezen te hebben geldt voor mij hetzelfde argument als voor het maken van 1 documentaire. En Chabot's bijdrage aan de muziekjournalistiek (zoveel mogelijk mensen uitleggen hoe leuk/vervelend/verslaafd/idioot/grappig Herman Brood wel niet was - hiep hoi!) is met deze nominatie dan ook schromelijk overschat.

Jawel. Heel veel vreselijke mensen die zichzelf heel interessant en geweldig vinden en heel snel op hun tenen getrapt zijn.
Net het Subjectivisten-forum dus ;-)

Maar het is wel een behoorlijk goede docu, waarmee de nominatie zeker verdiend is.

Verder had ik (die verder niets gevraagd is natuurlijk) Omar M-C op de lijst gezet, om de intellectuele beschouwing een beetje te stimuleren...

Niet dat Omar het niet verdient, maar de meer essayistische benadering is vertegenwoordigd door Rob van Erkelens.
Peter van Brummelen doet toch trouwens al jaren geen popjournalistiek meer?

Dat zal 'm pijn doen. Zijn recensies in Het Parool zijn nog altijd erg vermakelijk. Veel van geleerd, van zijn stijl en zijn benadering.

Hierbij heb ik voor d'n eerste en de laatste "het gehele oeuvre" zwaarder laten wegen dan het afgelopen jaar. (Sinds ik onlangs een foto van Swie zag op de 3voor12 site heb ik 'm nóg hoger zitten. Onzin natuurlijk maar wel grappig om het (verrassende) gezicht te zien bij een naam die je vaak onder interessante stukken/recensies hebt zien staan.)

(Je mag iedere dag stemmen. wtf?)

Koen (werkte nog nooit voor de VPRO)

Wellicht dat de jury altijd zijn stukkies in Oor, Samsonic, Live XS, Music Minded en Blvd overslaat, en alleen Havana, Paradiso, De Melkweg, het Patronaat, LVC, HMH en bij vlagen Ekko, Tivoli, Rotown, 013, Tagrijn e.a. bezoekt als Nol daar niet draait.
Of dat ze na het lezen van de column op KindaMuzik dachten: "Iemand die zichzelf zo hard feliciteert, heeft geen krans nodig."

Ik weet niet of er ergens uitgebreidere nominaties staan, maar je kunt op de namen klikken om te zien waarvoor de betreffende nominees werken/schrijven/filmen etc.

Het is best leuk om in het zonnetje gezet te worden (zoals het buitengewoon leuk is om te lezen dat ik tot iemands favorieten behoor), maar persoonlijk zie ik het nut van de Poppersprijs niet zo in. Voornamelijk omdat het zo'n kleine vijver is om genomineerden uit te vissen, dat het nauwelijks onderscheidend werkt. Het lijkt een kwestie van lang genoeg doorschrijven tot je aan de beurt bent (tenzij wordt/is besloten dat iemand hem voor de tweede keer kan krijgen).

Ik bedoel; nog eens zo'n lijstje genomineerden, en je hebt iedereen zo'n beetje wel gehad, toch?

Ik moet wel bekennen dat ik niet op de hoogte ben van de motieven achter de Poppersprijs.

Dag Poppers!

Wie de Subjectivisten ook maar een beetje kent weet dat je óf de website in het algemeen óf Arien Rasmijn nomineert, niet Jan Willem (met alle respect, natuurlijk).

Waren de Subs genomineerd, dan had dat er ook gestaan.
Ik denk dat ze onderhand wel zullen weten hoe de vork aan de steel zit, dus ik ga er vanuit dat die nominatie ook echt voor JW is. Naast zijn werk voor de Subs [hij zit er pas sinds kort maar zijn output is ijzersterk] schrijft hij o.a. voor Gonzo Circus en maakt hij radio bij Radio 100. Niet onverdienstelijk. Mijn stem heeft 'ie. En Omar wint volgend jaar!

Wat heeft hij dit jaar over popmuziek geschreven?

Vooral wat dat adverteren betreft. Zou er geweldig moeten uit zien!

Ik gaf slechts een tipje v/d sluier JW....natuurlijk wist ik dat wel, alhoewel je indertijd nog niet op Portugese Fado pogode....

Ik dacht vannacht nog toen ik het typte R E V U...geen E er achter. Staat het er toch....waarschijnlijk staat mijn hand gewoon verkeerd ingeprogrammeerd.

Nieuwe Revue

kijk, zonder denken...fuck....

Ik was zo blij twee jaar geleden dat ik, althans dat heb ik vernomen uit een betrouwbare bron, op een gedeelde derde plaats was geeindigd -op het geheime shortlist-lijstje waarvoor maar 150 of zoiets mensen mochten stemmen- samen met nog vijf anderen. En dat er 50 mensen op de gedeelde vierde plaats stonden. Joepie, dacht ik, ik heb vrienden. Gelijk realiseerde ik me dat het waarschijnlijk ging om 4 a 5 stemmen. Terecht ging de prijs naar Gijsbert.

Er zijn mensen die de prijs dit jaar terecht verdienen: Erik v/d Berg, Koen Poolman, Peter Bruyn en Jan Vollaard. Moet ik het motiveren?

Koen Poolman: Weet als geen ander een artiest te kenschetsen. Weet mensen te raken, zowel artiesten als lezers. Verhaal gaat voor hype. Koen maakt artiesten menselijk en is daarbij een zeer vaardig schrijver.

Peter Bruyn: De popjournalist die jaagt en ontdekt. Trouw blijft aan zijn ontdekkingen en daar gepassioneerd over schrijft. Deze man geef je een zak geld en hij komt terug met een geweldig boek.

Jan Vollaard: Staat tegen het podium aangedrukt en geniet van de bands. Is de meest realistische van het stel. Erkent de beperkingen van de popjournalist, maar schrijft frank en vrij over zijn bands.

a) onderwerpkeuze
(ontdek je iets nieuws, of schrijf je waar iedereen over schrijft?)
b) stijl
(proza om van te smullen of saai vakmanschap?)
c) de mate waarin oorspronkelijk licht op het onderwerp wordt geschenen
(verhelderend inzicht of cliché-mening?)
d) mate van veelzijdigheid
(recensiemachine of kan je ook wat meer?)
e) kwantitatieve output
(één geslaagde film of constistente productie?)

Ik denk dat ik hetzelf in meer of mindere mate van a), d) en e) moet hebben. c) is in het algemeen nogal een zeldzaamheid in Nederland.

Eh, een heleboel platen in de platenwinkel? Als dat niet goed genoeg is, dan spijt me dat.

zijn er recensiemachines genomineerd dan? Speelt het kwaliteitsaspect ook niet een rol? Arnold Scheepmaker schrijft zowel recensies als interviews, acht je hem van eenzelfde kwaliteit als jezelf? Zo nee, waarom niet dan?

Dit, dan wel het tegendeel (subvraag 2), beweer ik allemaal niet, toch? Of ik mijzelf beter vind dan Arnold en zo ja waarom, vind ik een beetje een onbeleefde en irrelevante vraag.

Je hebt blijkbaar heeeeeeeeel veel geschreven.

Daar hoef je verder niet lullig over te doen.

Ik ook. Arnold ook.

Tuurlijk, en nog wel meer mensen.

Maar was dat ook goed?

Als het ruk was, maakt het inderdaad niet uit hoeveel het was. Het ging mij er alleen even om het in de weegschaal gooien van kwantiteit. Vijf best goeie stukken beter dan één net iets betere? Zoiets. Is één geniale recensie meer waard dan 150 behoorlijk goede? Misschien niet (misschien wel).

Doe eens een top vijf van jezelf

Ik ben wel goed (no pun intended) maar niet gek...

wat overdreven? Guuz jongen, je schrijft vaak net zo als je naam wordt gespeld! Hoekig, knokig en weinig verheffend. Dus uithalen naar iemand als Job (in meerdere threads!) die ik toch net ff wat hoger acht, heeft geen nut. We lopen jou hier toch ook niet de hele tijd te dissen?

Ik ben al blij als jij met twee stukken van jezelf komt die ik met goed fatsoen uit kan lezen om daarna te verzuchten dat er iets vernieuwends/vermakelijks/oorspronkelijks in stond.

Dat schreef ik helemaal niet. Ik denk dat ik het zelf in meer of mindere mate van a), d) en e) moet hebben. Oftewel: als ik kans maak, dan vanwege die kwaliteiten - afgezien van de mate waarin ik die heb. Of het genoeg is, zeg ik niet. Eerlijk gezegd vind ik mijzelf helemaal niet zo goed (vergeleken met veel buitenlandse schrijvers stelt mij talent volstrekt niets voor). Desalniettemin zou ik het, net als Guuz, natuurlijk wel ontzettend leuk vinden om te winnen. Dat is mijn ego aan het woord, laten we wel zijn. Even goede vrienden, Guuz.

- Jean-Paul Heck. Schrijft voor Aloha. En ja, dan word je dus niet genomineerd of genoemd op dit forum, want daar staan bands in van wie hier iedereen denkt: bestaan die nog? Maar die Heck neemt in ieder geval geen genoegen met een vraaggesprekje: hij spreekt álle betrokkenen, spoort oud-bandleden op, anaylseert het werk van een artiest en schrijft dat allemaal aan elkaar in goed leesbare verhalen. Ik lees zijn stukken altijd, ook als ik met de artiesten helemaal niks heb (en dat is meestal zo). Maar het is een soort journalistiek die mijn favoriete blad Uncut benadert.
- Leon Verdonschot. De enige genomineerde. Schrijft verhalen die mensen zich een jaar na dato wél nog herinneren, of het nu een portret van Dinand was, een verhaal over The Spades of een reportage over Frans Bauer. Zelf vond ik overigens zijn verhalen over Spinvis en Michael de Jong de ontroerendste die ik ooit over die twee heb gelezen (samen met dat van Herman van der Horst, mijn andere favoriet, maar die heeft hem al eens gewonnnen) en ik lees álle verhalen over Spinvis. Ook zijn interviews op KinkFM met Luc de Vos en Frank VanderLinden vond ik prachtig. Uit zijn recensies maak ik op dat hij van andere (hardere) muziek houd dan ik, maar dat merk ik niet als hij Frans Bauer of Spinvis behandelt: dan schetst hij de manier waarop die mensen met hun leven en muziek omgaan. Dát wil ik lezen, niet tussen de regels steeds dat hij het zelf niks vind allemaal. Bovendien schrijft hij –net als trouwens Menno Pot, Gijsbert Kamer en Saul van Stapele- ook over de muziekíndustrie, niet alleen over de muziek zelf. Zijn interview met die nieuwe zendercoördinator van radio 3 in de Revu was zoveel scherper en kritischer dan het stuk over radio 3 in Oor in diezelfde week. Lijkt me toch ook iets dat een goede popjournalist moet kunnen: de man die zoveel invloed heeft op de muzieksmaak van veel mensen kritisch aanpakken.
- John Schoorl. De allerbeste. Maar ja, valt buiten het kringetje van al die mensen hier die elkaar allemaal lijken te kennen. Maar zijn stuk over Peter Pan Speedrock in de Volkskrant was prachtig, hij is de enige journalist in Nederland die een stuk over de bouwfraude opbouwt aan de hand van I’m Waiting For The Man van The Velvet Underground & Nico en van zijn bundel De Naald Erin kreeg ik net zoveel zin om alle nummers daarin op te zoeken als van Nick Hornsby’s 31 Songs.

Muziekjournalisten zijn net voetbaljournalisten: verknocht aan hun hobby, altijd een mening klaar, zelden zelf aktief in die hobby (of op zaterdagamateurniveau), en lang niet altijd bereid om een mening te herzien. Wat journalisten onderscheidt is niet zozeer het gehalte aan informatie dat zij doorgeven aan hun lezertjes, maar de vorm, stijl en keuzes waarin ze die informatieoverdracht gieten cq behandelen - zie ook Job de Wits lijstje in deze draad.

Je merkt terecht op dat de journalisten die je bewondert, een scherpe pen hebben, zich (in het geval van Verdonschot en Schoorl) niet exclusief met muziek bezig houden (dat zouden meer mensen moeten doen, inclusief ikzelf weer eens) en een bepaald enthousiasme overbrengen. Enthousiasme dat niet noodzakelijkerwijs beantwoordt aan hun eigen muziekvoorkeur. Ik denk dat ook journalisten/schrijvers die níet de kans krijgen/nemen om pakweg Frans Bauer te volgen, datzelfde enthousiasme proberen over te brengen. Hun motieven zijn daarmee niet minder of slechter dan die van Verdonschot of Schoorl, en hun journalistieke neus, danwel talenten zijn daarmee ook niet noodzakelijkerwijs veel minder. Ik bedoel: het is heel makkelijk om iets af te zeiken, maar schrijf eens een goed lyrisch verhaal, valt nog vies tegen. Ik wil niet lullig doen, maar in je lof voor Leon, John en Jean-Paul kom je zelf niet verder dan te melden dat verhalen 'prachtig' zijn.
Verder, maar dat is persoonlijk, kun je je dedain voor een artiest/stroming laten doorschemeren, maar toch een goed stuk schrijven (Britt Stubbes Nickelbackverhaal in Oor schiet me te binnen, zelf vond ik mijn reportage over Saybia in Revu in dit licht heel aardig gelukt).

Wat Jean-Paul Heck betreft: hij is juist iemand die uitgesproken fan is, en die drive gebruikt bij het schrijven van zijn verhalen. En ook nog eens wandelende feitenmachine is - zo begrijp ik van mensen die ooit met hem op stap gegaan zijn, en dat merk je ook in zijn stukken. Jean-Paul bevindt zich in een zeer comfortabele positie: hij kan altijd terugkijken (dan heb je vaak gelijk), spreekt (over het algemeen) mensen die alle tijd hebben en graag over vroeger willen praten en schrijft voor lezers die zich enigszins onthecht voelen in de muziekstroom van nu, en Aloha als een soort baken zien.
Daar is niks mis mee, ik ken J-P niet maar neem onmiddellijk aan dat het een heel aardige kerel is, maar ikzelf zie wat artikelen betreft graag een wat meer verbaasde blik, een ironische, een frisse. Feiten oplepelen, iets wat ook vaak in Uncut gebeurd, kan iedereen.

Wat, tenslotte, Nick Hornby betreft; ik deel je enthousiasme voor 31 Songs, maar dan met name de columns die over zijn persoonlijke beleving van bepaalde nummers gaan, zoals het ontroerende stukje over zijn autistische zoon en een Gregory Isaacs-nummer. Zodra hij, zoals in het geval van Royksopp en Soulwax, een mening probeert te formuleren over dance, wordt zijn gebrek aan kennis en zijn verstarde blik wat tragisch - een beetje zoals Alexis Petridis die over dance schrijft, zeg maar.

Ik bedoel dus: geen idee of Schoorl fan is van Velvet Underground, Verdonschot van Bauer, Heck van Rainbow: ze laten die mensen en hun muziek léven.
En ik vind dat juist deze drie wél goed zijn in het op gezette tijden met veel enthousiasme getuigen van hun muzieksmaak, dus in die moeilijke lyrische stukken zijn ze ook goed, vind ik.
Wat betreft Hornby: je hebt vast gelijk, maar bij mij kan de man weinig fout doen. Net als Schoorl na De Naald Erin.

Ik zou niet anders durven, kunnen of willen beweren. John Schoorl heeft me op Shuggie Otis gewezen, en daarvoor ben ik 'm nog altijd dankbaar.

* Dave Roozendaal: interessante onderwerpkeuze (zo zijn Broken Beats Benelux serie); mooie schrijfstijl; en een aardige output
* Theo Ploeg: zeer brede onderwerpkeuze (van platte metal tot obscure electronica); enorme output en ook een goeie schrijfstijl
* Bas van Heur: zonder twijfel een zeer originele onderwerpkeuze (zo zijn artikel over experimentele muziek uit Rusland) en een verfrissende afstandelijke schrijfstijl.
* Bas Ickenroth: voor al uw Mars-genoegens dient u bij Bas te zijn. Mooi geschreven recensies.

Oh ja, en dat artikel van Hans van der Linden over Berg Sans Nipple beviel me ook erg goed. Weet alleen niet wat die zo verder nog geschreven heeft.
Tijd voor een alternatieve Poppersprijs voor webzines?

En ik ben wel benieuwd wat ik me moet voorstellen bij dat "stuk over de bouwfraude opbouwt aan de hand van I’m Waiting For The Man" waar Harry het over heeft.

Nog meer prijsjes! Het is dolkomisch om te zien hoe een beroepsgroep die op andermans creativiteit teert zichzelf zo graag op de borst klopt.

vorig jaar won 3voor12 met Music From als runner-up. beide sites worden gemaakt door professionals. 3voor12 heeft betaalde mensen in dienst en heeft een jarenlange geschiedenis. MusicFrom idem dito, al zijn de betaalde krachten daar ver in de minderheid en is de subsidie die zij krijgen vast minder dan die van 3voor12.
KindaMuzik is pas dit jaar over gestapt op de Nederlandse taal. tot nu toe is dat goed gedaan en zitten we op de koers die de redactie heeft uitgestippeld. al gaan dingen nooit snel genoeg. KM draait volledig op vrijwilligers en heeft geen rode cent.
die twee zaken - niet professioneel en pas heel kort actief - lijken mij voldoende om nog lang niet te denken aan een poppersprijs. Al kun je vrijwel dezelfde bezwaren natuurlijk hebben bij een aantal genomineerde schrijvers.

Dat klopt niet. Musicfrom was tweede bij de publieksnominaties. Achter Peter de Jong. De PPP is gewoon een eerste plaats en verder niet. Zeker niets officieels. Anders waren ze dit jaar ook wel weer genomineerd me dunkt.

Juist het feit dat het dit jaar in het Nederlands is begonnen is een goede reden om KM die prijs nu te geven. Het is ook het eerste serieuze en brede Nederlandstalige popwebzine.

Juist het feit dat het dit jaar in het Nederlands is begonnen is een goede reden om KM die prijs nu te geven.
net als Job vind ik dat er duidelijke criteria moeten zijn. een prijs krijg je niet zomaar, die moet je verdienen. wat langer dan een half jaar aardig bezig zijn is echt te weinig. het moet en kan nog veel beter.

PS mochten NPI-ers die lezen (ik heb al twee keer gemaild zonder succes ): jullie site doet het niet onder Netscape. En dat ligt niet aan een gebrek bij Netscape of te ingewikkelde code op de site, maar aan een scriptje dat bij Netscape het scherm op zwart gooit...

1 Britt Stubbe
2 Jan Willem Broek
3 Leon Verdonschot
4 Mike van Rijswijk
5 Menno Pot
6 Jan Douwe Kroeske
7 Erik van den Berg
8 Dolf Jansen
9 Guuz Hoogaerts
10 Saul van Stapele

(dit even los van het feit gerekend dat ik vind dat iemand die tekstverklaringstukjes schrijft levenslang uitgelosten zou moeten worden voor de poppersprijs)

(en ik ben het helemaal met Martijn eens. Tenenkrommend artikel. Foei!)

Kom op, wat aardiger mag best...er gaat toch nog een vakjury overheen ;)