Leesvoer

ik ben benieuwd of er nog andere 'essentiële' boeken zijn.

Er is ook een boek van Michael Azzerad over de alternatieve gitaarscene (titel weet ik zo gauw even niet). Nooit gelezen eigenlijk, maar naast een hoop irrelevante bandjes gaat het ook over Beat Happening dus dat moet ik toch maar eens doen. ;)

En natuurlijk 31 Songs van Hornby.

deze?

staat op amazon

niet veel tijd, toch even een korte lijst. in willekeurige volgorde met een * voor de mooiste boeken:

Soundcultures über elektronische und digitale muzik, Marcus S. Kleiner en Achim Szepanski (ed.), Suhrkamp, 2003

Einleiting In Die Muziksoziologie, Theodor W. Adorno, Suhrkamp, 1968.

31 Songs, Nick Hornby, Viking, 2003.

* The Ambient Century; From Mahler To Trance - The Evolution Of Sound In The Electronic Age, Mark Pendergast, Bloomsbury, 2000.

* DJ Culture; Diskjockeys Und Popkultur, Ulf Poschardt, Sachbuch, 1997.

Welcome To The Future, Gert van Veen, Platina, 1994.

* Aftershocks; The End Of Style Culture, Steve Beard, Wallflower, 2002.

Performing Rites, Simon Frith, Oxford Uni Press, 1996.

Ocean Of Sound, David Toop, Serpent's Tale, 1995.

* More Brilliant Than The Sun; Adventures in sonic fiction, Kodwo Eshun, Quartet, 1998.

** Energy Flash; A Journey through rave music and dance culture, Simon Reynolds, Picador, 1998.

Punk Rock; So What?, Roger Sabin (ed.), Routledge, 1999.

In Garageland, Johan Fornäs, Ulf Lindberg en Ove Sernhede, Routlegde, 1995.

* Surfing On Popwaves, Gert Keunen, Meulenhoff/Kritak, 1996.

thnx!

Soundcultures über elektronische und digitale muzik, Marcus S. Kleiner en Achim Szepanski (ed.), Suhrkamp, 2003

Vertel op Theo, is dat leesbaar?

Vertel op Theo, is dat leesbaar?
ik zit op de helft maar heb het bijgeleverde cd-tje wel al vele malen beluisterd. zware kost. maar wel vermakelijk. ik kom er nog - in een recensie - op terug.

okay. Maar zware kost in het Duits is natuurlijk zware kost in het kwadraat. :(

En voor de fijnproevers: Vital Signs van Ian Penman.

In Gram's room, Dale found Gram on the floor. He had turned blue. Margaret took down Gram's jeans and underwear and inserted several of the ice cubes into his rectum. As Dale watched in amazement, Gram came to life. Margaret had employed a trick well known among junkies for reviving an overdose victim. Dale didn't know what Gram and Margaret had been doing until she looked into Margaret's eyes. They were like pinwheels. Margaret told Dale that they'd been booting up morphine.
Gram got up, looked down at his pants and then at the two women. "Gee," he said, "what're you girls doing with my pants down?"

Rickey Vincent, "Funk. The Music, the People and the Rhythm of the ONe" (New York, St. Martin's Griffin, 1996). Het voorwoord van George Clinton geeft reeds een goede indicatie: hier wordt de geschiedenis van de funk verteld vanuit de cockpit van The Mothership Connection. Desalniettemin een aanrader, zelfs voor mensen die niet van P-Funk houden (onderdanen van Sir Nose, devoid of funk?).

Greil Marcus, "Lipstick Traces, a secret history of the twentieth century" (Londen, Penguin Books, 1993). Waanzinnig erudiete trip van Dada Zurich tot Malcolm McLarens Londen van eind jaren zeventig. Lezen is geloven.

Patrick Humphries, "Nick Drake" (Londen, Bloomsbury, 1997). Intiem maar niet genant wordt hier de legende afgepeld tot een depressieve Cambridge-kid die 2 prachtige elpees heeft gemaakt (en 1 weerzinwekkende) en toen (per ongeluk) een overdosis antidepressiva nam.

Deborah Curtis, "Touching from a distance - Ian Curtis and Joy Division" (Londen, Faber & Faber, 1995). Naar mannetje, die Curtis. Niet lezen als je de herinnering aan de eerste dat je "Unknown Pleasures" wilt behouden.

ps: zijn die boeken van Incredible Strange Music volume I en II nog ergens te krijgen? heb wel de eerste cd en die is inderdaad geweldig. Evenals trouwens de verwante cd/boeken "Orbitones, Spoon harps & bellowphones" en "Gravikords, whirlies & pyrophones". Wowbaby!

Volgens mij via Amazon.com, (deel 2 alleen tweedehands). Kan het iedereen van harte aanraden.

en theo,
het is grappig dat je soundcultures en adorno achter elkaar zet. want ik vind al dat geklik en gekut van meneer wolscheid echt de grootste pretetieuze bullshit. met veel plezier gelezen, maar af en toe strijkt het me echt tegen de haren.

Gram P. is natuurlijk een dankbaar onderwerp voor biografen... Anyway, vorige week Almoust Famous gezien en erg gelachen, met name om de paniekscene in het vliegtuig. Voor degenen die hem nog niet hebben gezien: Philip Seymour Hofmann speelt Lester Bangs (gna), gaat dat zien.

Keith Negus: *Producing Pop- culture and conflict in the popular music industry (1992)
* Popular music in theory (1996)
* Music genres and corporate cultures (1999)

Roy Shuker: Understanding popular music (2001)

Robert Walser: Running with the devil- power, gender and madness in heavy metal music (1993)

Mir Wermuth: No sell out- de popularisering van een subcultuur (2002) (over hiphop)

en ben net bezig met 'Pop music and the press', edited by Steve Jones (2002) maar ben nog niet zover om te zeggen of het in z'n geheel interessant genoeg is, een paar hoofdstukken waarschijnlijk wel.

sound effects, simon frith, constable Londen, 1978.
(door bert van der kamp uit het engels vertaald als 'rock').

Popular Music & society, Brian Longhurst, Polity Press, 1995.

Producing Pop, Keith Negus, Edward Arnold, 1992.

The Global Jukebox, Robert Burnett, Routlegde, 1996.

All That Music!, Herman Sabbe, Acco, 1996.

Sonic Boom, John Alderman, Fourth Estate, 2001.

Mapping The Beat, Thomas Swiss, John Sloop, & Andrew Herman (ed.), Blackwell, 1998.

en uit Nederland en heerlijk leesbaar:

One Two Three Four...; Popmuziek, Jeugdcultuur en Stijl door Tom ter Bogt, Lemma, 1997.

popmuziek in de literatuur:

Thomas van Aalten: Tupelo, Sneeuwbeeld.
Paul Mennes: Tox.
Rob van Erkelens: Het Uur Van Lood.

Richard Kostelanetz - Writings on Glass (essays en interviews)

John Cage - Silence (de meester zelf aan het woord)

De Angstmachine van René Boomkens, wel wat breder dan alleen muziek

Voor iemand die voor meerdere tijdschriften schrijft, op de longlist staat voor de PopPersPrijs en te boek staat als 'wandelende muziekencyclopedie' vind ik dit een hoogst opmerkelijke ontboezeming!

Bedoel je met 'boekje' ook tijdschriften, of bedoel je op licht badinerende toon boeken over muziek?

da's waar ook in dat boek staan een paar bio-stukjes over b.v. Genesis en Withney Houston die zo in de popencyclopedie konden ware het noet dat ze op hoe verder je leest steeds meer rare fouten bevatten... wat wilde B E Ellis daar eigenlijk mee zeggen???

Dat Patje B. niet zo'n betrouwbare verteller is.

Gerard, Silence dus wel een aanrader?

Voor de geïnteresseerde: het boek is bij amazon.com, tweedehands, het goedkoopst en redelijk verkrijgbaar.

volgens mij nam Brett een voorschotje op de Stoplappen-thread. En was het een onderstreping van Patrick Batemans gezichtsloze karakter: geen eigen mening, meegaan met de mainstream, en doen alsof One More Night van Phil Collins je écht raakt. Zie ook de bijzonder grapppige scène bij het U2-concert (met The Ledge) en al die keren dat hij naar Les Mis gaat/is gegaan.

Ellis noemde zijn eerste (en in mijn ogen nog altijd beste boek, geschreven toen hij 18 was, gdvrrdmme) Less Than Zer0 naar een nummer van Elvis Costello. Ook in dat boek komt veel popmuziek voor, met name Amerikaanse hardcorebands als X en Minutemen.

Maar dit terzijde. Het zijn geen boeken om te lezen als iets wilt leren over de muziekhistorie.

Naar alle waarschijnlijkheid wel, ms. Tartt heeft jaaaren over dat boek gedaan en Bret E.E. is/ was haar klankbord/ criticaster/ steun etcetera.