Labrador is eng

Wat is er mis met die foto's? Als ik die foto van Edson zie dan hoor ik ze al spelen, en dan staat hun CD niet op.

Is dat niet gewoon een A-ha cover?

En het enge van het uiterlijk zie ik ook al niet. Dit is hoe the good people er uit zien, in elk geval in mijn wereld. Ik vind The Darkness eng.

inderdaad....of op z'm minst walgelijk

edson die plaat heeft norbert me toebedeeld.....is het wat?

En edson... mwah. Begin, qua Labrador, aub met The Radio Dept., Club 8 en Aerospace.

En edson... mwah. Begin, qua Labrador, aub met The Radio Dept., Club 8 en Aerospace.

Douglas Heart, The Legends, Acid House Kings. Voor wie eng en vriendelijk verwart, luister eens naar:
The Legends - Make It All Right (mp3)
The Radio Dept. - Why Won't You Talk About It (mp3)

@Rizz: er staat een Edson-recensie (met gratis stoplappen) op Think Small

jij voelt je blijkbaar door mij aangevallen want je wil persé laten weten dat ik ook eng ben. mag je van mij. niets mis mee. ik ga echter niet me in discussie. ik kan mijn tijd wel beter besteden.

gegroet,

theo

verwijzing naar je schrijfstijl?

1 meter 80, donker en avontuurlijk

Dat is nu juist het enge aan Labrador. Ik verwacht daar poelen van verderf onder de o zo gepolijste oppervlakte. Zo'n beetje als op Gran Turismo van The Cardigans. Je durft de cd bijna niet in de speler te stoppen.

En het enge van het uiterlijk zie ik ook al niet.

Nou Club 8 ziet er uit als een echtpaar dat in een existentiële crisis is gekomen met als aanleiding het veel te duren wollen designertapijt voor de slaapkamer van biologisch dynamische wol (niet met je schoenen er op!) dat zij per sé wilde (zie haar trotse glimlach), terwijl hij die door vaardige Vietnamese kinderhandjes gemaakte van Ikea eigenlijk ook wel leuk vond. Dat zonnenbloemschilderijtje (ook al haar keus, terwijl het altijd al spuuglelijk heeft gevonden) hangt daar niet lang meer aan de muur...

Bij Edson gaat de gitarist zo meteen zeggen dat hij "een stukje gevoel" in dit liedje mist. De zanger antwoordt daar op dat hij de mening van de gitarist natuurlijk respecteert, maar dat hij jammer genoeg toch een beetje een gevoel krijgt dat er wat persoonlijk onbehagen een rol speelt bij deze kwalificatie. Hier op roept de bassist een bandvergadering uit, waar de gitarist en zanger zich huilend met elkaar verzoenen.

Die waren dan ook heel eng. En met reden, want wat lag er onder het gepolijst oppervlak?

Mijn kritiek op Edson (en labelgenoten Wan Light) was (is) ook dat het te gepolijst klinkt. Dat vind ik bij Club 8 niet het geval. Ik zou bij die foto ook niet geraden hebben dat het om Club 8 ging.

daar voel ik wel een zekere...ahem...verwantschap...kuch...mee. Club 8 zei je?

Bovendien, wat je ook van de foto's van Club8 (mij tot vandaag onbekend) mag vinden: Scandinaviërs lijken het alleenrecht te hebben op dit soort bandfoto's. Waarom? Omdat ze zo nu eenmaal graag op foto's staan (Kings of Convenience, Remington Super 60, Cardigans etc.). Omdat ze er intimiteit mee willen uitstralen, een bepaald soort gemoedelijkheid die in het noorden misschien wel node wordt gemist. En omdat ze er, vaker dan anderen, mee weg komen.
Het is buitengewoon Nederlands om dat 'fout', 'goed fout en dus goed' of 'eng' te noemen. Het cynisme druipt er van af.

The Friend I Once Had is trouwens een geweldig nummer. Het doet me denken aan de 'lazy summer afternoon'-pop van Remington Super 60, ook een Zweedse band. Coincidence? I think not. You've made a believer out of me!

Hier trouwens meer Club 8-mp3, waaronder de European dance smash that never was "Missing You". Die mij deze zomer meermaals begeleid heeft tijdens lange autoritten door Scandinavie.

Scandinaviërs lijken het alleenrecht te hebben op dit soort bandfoto's.

Nooit bij stil gestaan, maar je zou er weleens gelijk in kunnen hebben. Sowieso zijn het in het pop-rock-electro-domein vooral Scandinaviërs die met de bandfoto op de hoes gaan staan.

Ik denk omdat Zweden (het gaat toch vooral om Zweden) samen met Californië toch het gebied is waar de hippie-idealen de meeste invloed hebben gehad en dat werkt nu nog door.

Het is buitengewoon Nederlands om dat 'fout', 'goed fout en dus goed' of 'eng' te noemen. Het cynisme druipt er van af.

Het is niet cynisch bedoeld, hoogstens een beetje ironisch. Ironië gevoed door de Scandinaviërs zelf. Ik noemde al het ijskoude Gran Turismo van The Cardigans, maar denk ook aan Lars von Triers The Idiots en Lukas Moodyssons Together. Vooral de "met ironie, maar toch ook melancholie" toon van de laatste film is denk ik waar Labrador ook op mikt.

1. Die Scandinavische films die je vroeger (voor mij is dat zeg maar 15 jaar geleden) op zondagmorgen op de VPRO kon zien.

2. Together. Die Zweedse film (Tillsammen). Met de fraaie constatering: 'Pippi Langkous is een kapitalist!'