Het schaduwkabinet: week 33 - 2011

Het zijn weer Euroweken in Europa! En daarbij kijken we niet op een miljardje meer of minder. Ook hebben we geen cent bespaard op onze lijstjes uit het:

Schaduwkabinet

We luisterden naar: Crone, Ekca Liena, The Innocence Mission, V/A- Those Shocking Shaking Days, Kourosh Yaghmaei, The Rebels en Cut Hands . En keken naar: The Man with the Golden Arm en The Devil and Daniel Johnston.

voor de Zappa-connaisseurs: Jelly Roll Gum Drop vind ik een leuk liedje.

Ah! Ik was zelf net naar dit drieluik aan het luisteren:

https://www.youtube.com/watch?v=L7qbMnZe_0k

https://www.youtube.com/watch?v=tJxxJpWcTGA

https://www.youtube.com/watch?v=DFCStDV6xH4

Nog ff naar m'n Cruising … cd'tje geluisterd, en ik hoor 't wel, van die drums … maar 't stoort me niet zo. Klinkt gewoon als 80s Zappa, precies de tijd waarin ik er in dook. :)

Het zal een kwestie zijn van waar je eerst mee kennismaakte, inderdaad. Zoals al eerder ergens geschreven werd, veel van Zappa's CD's zijn anders dan de oorspronkelijke platen, omdat hij eraan bleef werken. Doorgaans is het verschil minimaal, maar bij Ruben vind ik zelf het verschil hemelsbreed. Dat is dan ook de enige CD waarom jaren groots protest geweest is; en met Greasy Love Songs, waar Ruben integraal opstaat, heeft de Zappa familie daar zowaar gehoor aan gegeven. Ik zou het oorspronkelijke drumwerk psychedelisch willen noemen - zowel qua uitvoering als productie -, wat op de heruitgave volledig is verdwenen.

Over We're Only In It For The Money is toch iets vergelijkbaar gaande? En ook daar is de originele versie postuum uitgegeven.

Wel grappig, in Azië is het volstrekt nogmaal om de backingtapes te vervangen en up te daten bij de klassiekers. Chinese zangeressen uit de jaren dertig met mooie 'hedendaagse' Casiobegeleiding.

Zo uit mijn hoofd - vast te vinden in de wiki - zijn er verschillen per CD-uitgave per jaar aangaande We're Only In It For The Money. De eerste versie - eind 80? - had ook aangepast drumwerk. De latere versies hebben het oorspronkelijke drumwerk + hebben de censuur die aanpassingen in de originele plaat vereisten (the idiot bastard son) ongedaan gemaakt. Dus ik meen dat de huidige CD de versie is die Zappa oorspronkelijk gemaakt heeft, zonder de censuur; wat betekent dat de plaat niet gelijk is aan het origineel.

Nu heb ik hoofdpijn! ;-)

Wiki: http://en.wikipedia.org/wiki/We%27re_Only_in_It_for_the_Money#Release_and_censorship

Blijkt dat sommige censuur nog steeds op de CD te vinden is. Pfff...

Ik doelde op Lumpy Money. Daar weer bar weinig info, maar zie dan hier.

Ah, kijk eens aan. Die kende ik dan weer niet.

De laatste waar ik nog over getwijfeld heb om toch aan te schaffen, omdat die cd die ik heb toch heel goedkoop was. Uiteindelijk is het m'n afhaakpunt geworden. :)

Nooit geweten dat er zoveel verschillen waren. Zou dat ook de goedkope versies verklaren? Ik heb met 20 cd's toch een aanzienlijke voorraad Zappa, waar ik enorm van kan genieten. Misschien moet je soms niet willen weten dat er allerlei alternatieven in omloop zijn. Mijn instapplaat eh cd was overigens "Sheik Yerbouti" en daarna heb ik van 1966 tot 1979 (en los 1986 en 1994) de vruchten eruit geplukt...

sommige dingen moet je inderdaad niet willen weten nee : ) Er zijn fanatici die per seconde bijhouden waar geknipt is in bijv. gitaarsolo's ten opzichte van cd's en bootlegs.

maar bij andere albums zijn de verschillen wel ineens erg groot, en dat is dus bij 'Money' en 'Ruben en The Jets' het geval. Die 'Lumpy Money' heeft ook een schijfje met nieuw opgenomen bas en drums voor Lumpy Gravy. Maar het gaat natuurlijk om die outtakes op cd 3. Met name 'How did that get in here', dat is een vroege mix van Lumpy Gravy, maar zonder gepraat.

Zappa maakte er geen geheim van en documenteerde zijn edits vaak prima in de linernotes.

Ik heb toch gewoon niet zoveel versies van dezelfde liedjes nodig, het blijft uiteindelijk toch hetzelfde liedje. Ooit een tijdje een zwartwit tv gehad en later films herbekijken in kleur had meestal weinig zin (gewoon doorsnee tv-aanbod, geen surrealistische meesterwerken waar kleur een substantieel deel van de fun is).

Net als die 'Definitive Remasters' enzo, leuk als je 'm nog niet had maar ik hoef het niet dubbel op de plank. In sommige gevallen heb ik dan weer wel de oude gewoon weggegeven (denk ineens aan Fripps Exposure en Zorns The Big Gundown, maar die hadden behalve beter geluid ook een hoop bonusmateriaal en stukken beter artwork).

Van Funkadelic zijn ook goeie edities verschenen, maar ondanks mijn karig uitgevoerde 'picture cd' box van de eerste vier en het naar verluidt slechtere geluid van het bonusmateriaal van die heruitgaves al op de plank in de vorm van de Music For Your Mother single collectie vind ik het dan toch gezegend.

Zappa heeft zelf op Zappa records eind jaren '80 de boel op cd uitgebracht, maar de Rykodisc-versies die nu in de opruiming zijn klilnken veel beter (al hebben puristen het over digitale reverb die ze niet moeten, ik hoor dat niet aan de muziek af). Het klinkt beter omdat de techniek voor remastering veel beter is nu dan in de jaren '80. Ik geloof dat van You Are What You Is het orgineel kwijt was dus hebben ze een kopie uitgebracht (is ook aan het hoesje te zien).

Ik hoef ook niet nog meer van dezelfde liedjes, maar wel graag nog een heel concert met Vinnie Coloiuta op drums. Wat er aan bonusmateriaal wordt uitgegeven door de ZFT is vaak niet heel bijzonder (bijv. op Greasy Love Songs). Die Joe Corsaga is ook voor freaks.

Ik begrijp niet dat ze Lather hebben uitgebracht, al dat materiaal stond al op cd's die de fans toch al hadden. Maar ik begrijp wel meer niet bij die familie : )

Die Buffalo is met Colaiuta en erg goed.

Läther is toch al door Zappa bij leven uitgebracht? Eigen remaster vs. haastige platenmaatschappij actie, als ik me goed herinner. Heb ze allemaal staan, kan 't eens vergelijken.

Mijn grootste probleem is wel de prijs van veel van die dingen. Dan is de keus om toch maar niet te bestellen makkelijk gemaakt, terwijl ik als ik er in een winkel tegenaan loop grappig genoeg toch nóg meer voor betaal (ingetrapt die eerste Project/Object en sluit niet uit dat het ook gebeurt met Lumpy Gravy).

Nu net ff een beetje veel nieuwe andere dingen maar het wordt tijd weer eens door de eigen collectie te gaan grasduinen. :)

Het verhaal van Lather is niet uit te leggen geloof ik. Er schijnen proefpersingen te bestaan maar het is tijdens zijn leven niet uitgebracht, in 1996 geloof ik voor het eerst als box.

Buffalo is idd erg goed, vooral Colaiuta is in topvorm. Ik mis ook nog een opname met Jean-Luc Ponty en George Duke, wat daarna de Roxy-band werd zeg maar.

nieuwe Brian Eno is beter dan zijn debuut op Warp, beetje new age documentaire wel met al die space and time and bladibla stemmetjes erbij, maar toch wel ok.

kun je plaatjes van Facebook linken?
http://photos-g.ak.fbcdn.net/photos-ak-snc1/v6809/1493/94/01AwcamQAAyjYA7FABAAAABDWVXM4:.jpg

je kunt t hier niet goed zien, maar het meisje heeft een merkwaardige overbite gekregen van al die jaren sopraan saxofoon gekregen, nah da's flauw. Die compositie van Nyman is zeer de moeite waard. ("Where The Bee Dances") staat vast wel op Spottefaai

oh en in de Volkskrant doet Robert van Gijssel in de Intermezzo of whatever bijlage een metal-tip lijstje en noemt o.a. Death, Slayer, Wacken, Baroeg en Aardschok (nooit geweten dat dat een Brabants iniatief was, en dat de platenzaken Metal Mike cheques gingen sturen zodat ie zijn noeste stencilwerk nog kan voortzetten)
ook Vargje kon (met verwijzing naar Utoya) niet ongenoemd blijven, kennelijk.

Eindhoven, Aarschok en Bay Area Thrash.

Wat heeft Varg met Utøya te maken? Dat ie van de troon gestoten is als beroemdste geweldadige Noor?

zoiets ja, en dan vergat de VK nog zijn brief te noemen (heb je die niet gelezen, een behoorlijk epos op zijn website?)

samenvatting: "hoi dappere Breivik, waarom heb je niet flink wat meer joden doodgeschoten (en negers) respectvolle groetjes, Varg"

Interessante samenvatting, mijne zou zijn: Breivik, je snapt er geen hol van en laat je voor de kar van de joden spannen en kindermoord deugt sowieso niet.

Maar idd, die (evengoed idiote) brief was ik ff vergeten. :)

Breivik, je snapt er geen hol van en laat je voor de kar van de joden spannen en kindermoord deugt sowieso niet.

ja dat zei ie aan de oppervlakte, maar daaronder (waarom zou ie anders zo'n brief gaan zitten pennen) borrelde toch vooral #lolniceonedude.

althans, zo vond ik t aanvoelen. maar goed Varg Schmarg.

oh en semi-off-topic random thought, er stond iets op teletekst over de auto van Karst Tates (die van Koninginnedag) die vernietigd gaat worden, en ik herinnerde me plots de laatste woorden van de man "Willem-Alexander is een nazi' en dacht.. als hij nou OOK een 200 pagina's tellend pamflet/conspiracy-shit bij elkaar had geshopt, zou je dan ook ellenlange discussies hebben gekregen (zoals nu 'de kogel kwam van rechts' etc.)

Varg schrijft gewoon graag over wat voor 'intelligente' gedachten hij allemaal heeft. Ik voel dat onder de oppervlakte helemaal niet. Hij vindt het gewoon een domme lul, imo. :)

Als Tates Wim-Lex een nazi vond was ie waarschijnlijk toch weer een linkse rakker? Was vast wel weer door iemand aangegrepen, daar valt weer een leuke one-liner te halen.

Bedacht me laatst dat de politiek steeds meer lijkt op een Tarantino-film: alle dialogen zijn geschreven op zoek naar quotable oneliners, maar wat is het verhaal? :)

Waar Spotify je allemaal niet naar toe leidt, ik weet al niet eens meer bij welke band/artiest ik deze naam tegenkwam.
John Wesley Harding.
Nee niet het album van Dylan, maar de man die zich naar dit album genoemd heeft.
En wat krijgen we te horen?
Elvis Costello.
Het klinkt exact als Elvis Costello ten tijde van Spike. Niet alleen zijn stem, maar ook de band gelijkend.
Niet gek want de man heeft het album ook opgenomen met leden van Costello's band The Attractions.
Het is allemaal niet slecht hoor, maar het deugd gewoon niet, de liedjes zijn net niet raak en ja Elvis Costello doen, met eigen liedjes is ook vragen om moeilijkheden.
Oordeel zelf:
http://open.spotify.com/album/1xDpdTA3en6wEJieFw0fuv

Verder deze week:
Kurt Vile - Smoke Ring for my Halo
http://open.spotify.com/album/32a7BrNNTAu7BVb6DcsMLP
Een wat donkere, dromerige akoestische folk/americana pop album.
Pitchfork was laaiend...
In ieder geval eindelijk een album van hem dat niet bestaat uit voornamelijk lo-fi geneuzel (hoe aardig sommige liedjes ook mogen zijn).
Maar ik ken het album al en dit bedoel ik bijna letterlijk, alsof dit album al jaren bestaat, heel merkwaardig: bij de allereerste keer luisteren heb ik het album eigenlijk al grijs gedraaid.

En tenslotte
The War on Drugs - Slave Ambient
http://open.spotify.com/album/4136oTfNt4X3nw0zP1w2NG

De band waar Kurt Vile ooit in heeft gezeten en die hem oordelend naar dit album kan missen als kiespijn.
Goed album zeg!
Mogelijk soms iets te bombastisch (jaren 80 donkere sferische new wave bombast) geproduceerd...

Zomergasten met Erik van Lieshout is een merkwaardige kijkervaring.
De diep persoonlijke, abstracte (niet-intellectuele) en associatieve instelling van Van Lieshout die Jelle probeert te vatten in logische(re) benoembare betekenis.

Ik snap Van Lieshout en zijn werk niet en het gekke is dat Jelle dat alleen maar erger maakt met het proberen te duiden.

ik zit vooral te grinniken dat van Lieshout Marc-Marie Huibregts is in NET niet homo-vermomming. :)

(die man zit ook verdomd 'hoog in de energie' zou Fred Rutten zeggen, gaat ie dat nog 2 uur volhouden)

The War on Drugs ga ik snel eens luisteren. Spike is nou niet bepaald het beste Costello-album om door geinspireerd te raken, he ;)

zelf luisterend naar Lucy Wainwright Roche, ja weer een Wainwright, en nee helaas niet zo goed als die andere 2. Beetje Kathleen Edwards, maar dan wat saaiig. Wel een leuk duet met Ira Glass, dat me dan weer heel sterk aan Jennifer and the Ess-Dog van Stephen Malkmus doet denken (misschien wel het leukste Malkmus-liedje, post Pavement)

Ja ik moet wel telkens om die Erik lachen, leuke vent, hij is zo niet-pretentieus en toch een gevierd kunstenaar in een kunstwereld die per definitie pretentieus is.

De fragmenten zijn wel zeer de moeite waard, jammer dat Jelle er niet echt chocola van maakt, maar ik ben sowieso niet zo onder de indruk van z'n Zomergastenskillz …

http://twurl.nl/7imzzi

Ho wacht stop, ik bedoelde:

ik herinnerde me plots de laatste woorden van de man "Willem-Alexander is een nazi'

Goddomme, alles gaat verkeerd, ik bedoelde deze link:
http://partyflock.nl/topic/647931:Prins_Willem_Alexander_is_een_flikker.html

Shiiiit, The Offspring? :)

Van Lowlands heb ik overigens nog een deel van het optreden van De Jeugd van Tegenwoordig gezien, viel niet tegen zeg, die gasten zijn live echt goed.
Deus was ook best sterk.
Noah and the Whale vond ik verschrikkelijk, had ik als begin twintiger misschien nog wel leuk gevonden.
Arctic Monkeys heb ik best een zwak voor hoor...wanneer alleen de leuke liedjes (die op een hand te tellen zijn) gespeeld worden, de afsluiter "505" was live best indrukwekkend.

Ik neem het vanavond ff op, maar ik vrees dat er weer geen OMGFLWKTA of Omar Souleyman langs zullen komen. De tv-verslaggeving is weer superbraaf, hoewel Willie met Seasick Steve wel erg leuk was.

Voorals nog is De Jeugd m'n tv hoogtepunt al blijf ik 't irritant vinden dat je altijd de hitjes ziet (Sterrenstof is leuk hoor, maar niet het beste nummer). ZLXL was ik niet zo van onder de indruk. Die soulbandjes zijn wel aardig maar ik was er nou ook niet van ondersteboven (maar goed, van tv, dus misschien niet eerlijk).

Shiiiit, The Offspring? :)

Ik wist niet wat je bedoelde tot ik net op NED 3 zapte lol
Vond ik toen al een kutband...

...en dan Skunk Anansie en in het interview wordt Pukkelpop helemaal niet genoemd?

Vond ik toen al een kutband... [2]

Ik had het heel logisch gevonden als Zomergasten een kunstenaar had uitgenodigd die fel zou ageren tegen het politieke klimaat en de bezuinigingen van onze 'Staatssecretaris tegen Cultuur'. Nu viel de term 'bezuinigingen' pas in de laatste minuut. Zowiezo was het laatste uur het best. Die Van Lieshout is inderdaad een leuke vent. Voor Jelle Brandt Corstius was het hard werken, zo'n onnavolgbare ADHD-ert aan tafel. Magnifieke fragmenten over Klaus Kinski en Jörg Immendorff. Het clipje van Beuys (Sonne statt Reagan) was hilarisch.

geweldige bi-polar winning figuur wel die Lieshout. bijvoorbeeld roept ie ergens "Ik ben een geil beest" en 0.3 sec maakt ie met zijn hoofd zo'n beweging van 'god wat zeg ik allemaal'

en lol @WA is een flikker, da's gewaagder dan James Brown is dead ;)

Inderdaad kwam het wel op gang naar 't einde toe.

(instemming over Offspring btw, niet Skunk Anansie, die kan tenminste wél zingen :) )

Vond ik toen al een kutband... [2]

Nou mijn punt: Skunk Anansie was de band die optrad toen op Pukkelpop de tentpalen door de lucht vlogen.
https://www.youtube.com/watch?v=9w3ZsAb5ikA
en die interviewer stond ze een beetje te zemelen over het succes van de tour en de reunie.

Ja, dat begreep ik, reageerde nog op The Offspring. Dat lijkt me inderdaad wel een vraagje waard.

En dan zitten er mensen op die Pukkelpop site te commenten dat de organisatie dit had moeten zien aankomen. :/

Officiële clip van laatste single van The War on Drugs...kippenvel als de mondharmonia inzet op 2:09
https://www.youtube.com/watch?v=rMToQg0vSds

Wat een album zeg!

Overigens nooit Youtube comments lezen
Over bovenstaand liedje:

Reminds me of Dire Straits- Walk of Life