Cool As Fuck

The Inspiral Carpets mis ik niet echt, het oude sfeertje in de Sleep-In wel. Ik zou er wat voor geven om daar een bandje als Compulsion ( wie kent ze nog!?) te horen om daarna temidden van semi-kneuterige indie-fans te kunnen dansen.
Maar het kan niet.
Je kunt hooguit nog dronken worden en doen alsof niets anders is. Maar voor je het weet struikel je over een Sean Paul marokkaan die je op je bek rost, zoen je met iemand terwijl je ' al bezet bent ' of lul je extreem slap tegen iemand die ' handig is voor je netwerk '. Whatever!

Ik ga altijd twee keer per jaar met een goede vriend (of soms in mijn eentje) een dag of vijf naar een grote stad toe. Eigenlijk vooral om me als een aap (maar dan op een positieve manier en niet als hooligan) te gedragen. Werkt wonderwel...

Eh...ja, ik mis die tijd ook wel eens...

Die Day One ontvang ik graag

Wees dus blij.

Ja natuurlijk ben je een ouwe lul en ja natuurlijk zijn er meer mensen die overmand worden door weemoed bij het horen van deze muziek. De fundamenten van mijn muzikale belevingswereld worden gevormd door de indie (UK) en college (US) muziek van 1988-1991, dus hoe zou het anders kunnen.
En dansen op "The Only One I Know" in De Spoel hoort bij mijn mooiste herinneringen.
Maar die tijd missen, ach. De muziek is bewaard gebleven op CD, en gedateerdheid zegt me geen fuck. Ik word nog net zo blij van het intro van "She Bangs the Drums" als 14 jaar geleden. En wat al het overige betreft ben ik nu gelukkiger [en zijn we allemaal beter af].

Herinneringen: ik weet nog hoe geweldig ik het vond dat én "Fool's Gold" én "King Kong Five" van Mano Negra (iets heel anders, maar wel lekker én van 'die' tijd) in de top 10 stonden, 't gebeurde vrijwel nooit dat muziek die ík leuk vond zo vaak op de radio te horen was. Andere favorieten die voorbij kwamen: "Wrote for Luck" (vnl. via MTV), "the Only One I Know", "This is how it feels", etc.
Ik was er (helaas) niet bij, maar in dit plaatje past ook het eerste concert van the Stone Roses in NL. Wat een gedoe eromheen. Als ik het me goed herinner heeft Pauze TV (wat?) er indertijd nog een item aan gewijd.

Concert van the Soup Dragons in de Vrije Vloer in Utrecht tijdens het eerste jaar van m'n studie (met de hele mentorgroep): wat een volume, niet normaal. Met fijne psychedelische vloeistofdia's!

Biologiefeesten in Ekko.

Kan iemand Virgin dan uitleggen deze CD weer beschikbaar te maken a.u.b.? Xou 'em graag alsnog aanschaffen...

pien

88-91 is ook: Paul's Boutique. En On Fire. En Loveless. Afijn, zie 40% van mijn Album-top25 over 2 weken.

En natuurlijk de Fatal Flowers, Kobus en CBC! Draait iemand dat nog wel eens?
Zoals we in Tilburg zeggen: toennie, naanie, nooitnie.

"Schizophrenia" vind ik nog steeds het mooiste openingsnummer van een plaat ooit. Wat een onwerkelijk 'hol' geluid... Kippevel toen, kippenvel nu. Faalt nooit. Daydream Nation luisterde ik ook nooit helemaal achter elkaar, vooral kant 1 draaide ik veel. Kant 4 met o.a. "Kissability" (over dansen gesproken, dit werd altijd gedraaid tijdens de Biofeesten in Ekko. Kop-kop ontmoetingen gegarandeerd).

Bug nam m'n broertje eens mee, ik was meteen verkocht. "Don't", téring wat is dat nou weer? Beide bands knallen nog regelmatig uit de boxen. Sonic Youth maakt nog steeds mooie platen.

Galaxie 500 is niet van deze wereld. ("watching treees decompooose". tekst kan me overigens gestolen worden, het zit 'm helemaal in de voordracht en de muziek)

Met "Debaser" op de walkman was ik binnen 3 minuten op school. Een bruggetje naar:
Pod van the Breeders. Mooie, kale, intense en toch vrolijke plaat.

en dan nog The Feelies, R.E.M., the Replacements, etc. etc.

Verder was het ook de tijd dat ik the Velvet Underground/Lou Reed/John Cale, the Stooges/Iggy Pop, the Sex Pistols, Roxy Music, Television en andere canonnen 'ontdekte' & onderging.

Fatal Flowers vond ik toen ook erg lekker, draai ze nu echter bijna nooit meer, al denk ik dat ik Johnny D. is Back! nog steeds goed zal vinden. (Is overigens de enige plaat van the FF die ik niet heb) Ben indertijd nog naar wat later de laatste tour bleek te zijn geweest. Goede herinneringen! De band heeft altijd een fantastische leadgitarist in de gelederen gehad: Heuff, van Barneveld (kort) Berlijn.

Oogkleppen had ik wellicht wel een beetje, hiphop & house heb ik toen niet opgepikt en meegekregen...

als reactie op Vasquesz/timmyhectic: Dirty vond ik ge-wel-dig toen-ie uitkwam, beste album van hen tot dan toe. Tot ik 'm na een tijdje (een jaar?) helemaal zat was. En da's met Sister (en later ook EVOL, maar die hoorde ik pas begin '90 ofzo) nooit gebeurd. Nooit meer gedraaid. Wellicht is een heroverweging op z'n plaats.

Het komt ook omdat ik voor Daydream Nation te jong was. Ik had 'm geleend bij de bieb en vond hem veel minder cool dan Purple Rain van Prince en The Velvet Undergrond & Nico.

Wellicht had ik toen nog veel te ontdekken, maar mijn voorkeur voor pop is gebleven.

Richard Janssen en Nozems a Gogo waren toen een beetje ijkpunten voor me als het ging om alternatief/rock n roll.
Achteraf denk ik wel dat alles een beetje ging tegenvallen toen ik eenmaal in Amsterdam woonde en er achter kwam hoe klein 'de stad' eigenlijk was.

Jan Willem,
ben je binnenkort bij een concert in Amsterdam?
Zo nee, dan kun je hem ook sturen naar
Nieuwe Hoogstraat 22/2
1011 HG Amsterdam
als het niet te veel moeite is

Daar kunnen de bombrieven trouwens ook naar toe.