Het schaduwkabinet: week 48 - 2012

Geen cent meer naar de Griekse muziek! Nou ja, tenzij ze er geld voor vragen natuurlijk. Hier zijn onze knoflookvrije lijstjes uit het:

Schaduwkabinet

We luisterden naar: Chris Cohen, Deftones, Mac DeMarco, DIIV, Monokle, Andrea Schroeder, The Soft Moon, Sufjan Stevens, Wooden Ambulance, Desmadrados Soldados De Ventura, González & Steenkiste, Le Son De L’Os, Shining en Горячий Шоколад. En gingen naar: Meshuggah en Acid Mothers Temple.

Op de valreep nog een van de beste platen van 2012: Terrence Dixon - From the Far Future Vol.2.

Eyvind Kang & Jessica Kenney - The Face of the Earth
Vooral dat tweede stuk, 'Kidung'.

Scott Walker: Bish Bosch
Niet zo’n grote stap ‘verder’ als tussen Tilt en The Drift, maar op deze hebben we dan ook maar zes jaar hoeven wachten i.p.v. twaalf.
Deze nieuwe is kaler, schetsmatiger, minder orkestraal/gelaagd, maar ook ritmischer, met meer gitaren en met nóg maffere geluiden (scheten!)En met stiltes ín de nummers die even lang duren als die tússen de nummers, waardoor het allemaal nog fragmentarischer wordt.
Waar het allemaal over gaat? Geen idee, maar dat de heer Walker hier weer duistere terreinen betreedt is duidelijk. Dit keer met meer humor: If shit were music (lalala) then you’ld be... a brassband of: Does your face hurt... cos it’s killing me. En (na o.a. The Cockfighter) opnieuw duidelijke homo-erotische eh... dingen: Greasing the pole behind me!’
Waar OMC bij The Drift terecht op wees, de (soms onnodige en daarom enigszins storende) herhaling van zinnen, komt hier veel minder vaak voor.
Ik heb 'm nu drie keer intensief geluisterd en kan 'm waarschijnlijk nog niet helemaal op waarde schatten, maar ik geloof niet ik 'm zo goed vind als The Drift, daarvoor mis ik toch een emotioneel hoogtepunt als Clara. Maar wat is goed of slecht in het unieke universum van Scott Walker? Bish Bosch is opnieuw een volstrekt idiote, bizarre, unieke, onnavolgbare plaat. Fijn spul, hoor!