Uit een ouwe doos: Lou Reed

Message Bookmarked

Bookmark Removed

Kwam dit weekend een doos oude cassettebandjes tegen. Middelbare school. Joe Jackson, Smiths en ja, 'Berlin'. Ik ben bepaald geen fan van Lou Reed solo en ik zette dit bandje even op om dit vermaarde meesterwerk af te kunnen doen als geconsumeerd, leuk als je 16/17 bent en ge-imponeerd door het feit dat deze plaat op drie staat in de OOR top honderd allertijden. Plaat heeft alles tegen zich. Vreselijk verdrietig verhaal, gegoten in een bombastische productie van Ezrin. Liedjes over drugs en vrouwen slaan en over kinderen die bij de moeder worden weggehaald. Die kinderen hoor je dan huilen. Dat je het verzint is één ding, maar dan ook opnemen...! Nee, we hadden intussen veel bijgeleerd als muziekliefhebber.

Je voelt hem al aankomen. Lou Reed deelde een rake tik uit op mijn kin en Jim en Caroline spoken al weer dagen door mijn hoofd. Berlijn ook, Christiane M., dat sfeertje.

Herkenbare ervaring?

― Olaf K., Wednesday, 26 November 2003 10:40 (twenty-two years ago)

Absoluut. Als veertienjarige vond ik het een fijne donkere plaat, beetje stoer ook wel die drugsverhalen enzo. Toen ik hem onlangs (nu bijna 31) draaide viel de bombast me wel een beetje tegen, maar de teksten en de manier waarop ome Lou ze zingt kwamen veel harder aan. Pffft, je moet er niet aan denken en je weet dat er mensen zijn die zo leven.

― timmyhectic (timmyhectic), Wednesday, 26 November 2003 10:48 (twenty-two years ago)

Christiane M.

Christiane F misschien?

― vonx, Wednesday, 26 November 2003 10:51 (twenty-two years ago)

Vast.

― Olaf K., Wednesday, 26 November 2003 10:53 (twenty-two years ago)

Deze plaat van Lou Reed leerde ik kennen als twaalf-jarige. Kwam tegelijk met Bowie in huis (oudere broer). Wat timmyhectic schrijft herken ik heel goed: stoere donkere muziek, waarmee je je kon onderscheiden op het schoolplein. De anderen kenden Lou Reed niet. Ja, Walk on the Wild Side kwam ze bekend voor. Daar vond ik dus niets aan. Nu (35) blijft Berlin een wereldplaat. Een document uit die tijd. En ik moet eerlijk bekennen dat ik als volwassen man ook moest huilen toen die kinderen weggehaald werden en ze zo moesten janken...

― ragruijters (reinier gruijters), Wednesday, 26 November 2003 10:56 (twenty-two years ago)

...en waar staat ie in de top-500???

― Hotel Lives (Hotel Lives), Wednesday, 26 November 2003 11:11 (twenty-two years ago)

(do you f****' care??)

― Hotel Lives (Hotel Lives), Wednesday, 26 November 2003 11:11 (twenty-two years ago)

Mooie plaat, maar wel een plaat die is ingehaald door alle stoere verhalen. Ik leerde Lou Reed kennen via New York en Songs for Drella. Na wat onderzoek bleek dat Berlin niets anders dan de heilige graal moest zijn. Dat was ie niet (meer), maar een goede plaat vol mooi stemmige liedjes blijft het. Laat ik zeggen dat The Marble Index, Desert Shore en The End van Nico veel beter bleken aan te sluiten op de lovende woorden die bij Berlin geuit werden...

― Roger Teeling (Roger Teeling), Wednesday, 26 November 2003 11:12 (twenty-two years ago)

op nummer 344. Do you f****' care?

― marieke (marieke), Wednesday, 26 November 2003 11:19 (twenty-two years ago)

Laatst "Rock and Roll Heart" voor een euro op krakerig vinyl gekocht. Beetje klootloze plaat vergeleken met 'Berlin' en 'Transformer'.

― Jaap, Wednesday, 26 November 2003 11:22 (twenty-two years ago)

Ja, als er ooit één plaat is gemaakt die je tegelijkertijd doet rillen van afkeer en wenen van ontroering, dan deze wel. Het was een van de eerste titels die ik kocht toen ik een cd-equivalent van mijn oude vinylverzameling ging opbouwen, en het prijsstickertje zit er nog altijd op, als je begrijpt wat ik bedoel. Toch hoef ik hem nog steeds niet op te zetten om die huilende kinderen weer te horen. Het is me wat.
Lou schijnt er zelf precies zo over te denken, maar ik hoop niet dat hij ooit op het onzalige idee komt om een Berlin... Naked uit te brengen. Soms moet je monumentale lelijkheid gewoon in stand houden. Gewoon die Bob Ezrin (als hij nog leeft) op zijn ouwe dag in het cachot gooien, net als Phil Spector, dat volstaat bij wijze van verlate gerechtigheid.
(Weet je waar ik me trouwens pas écht voor schaam? Dat ik sinds mijn MAVO-jaren nog altijd heel stiekem een zwak heb voor de meest bombastische flauwekul ooit: Eldorado van ELO. Die draai ik zelfs één keer per jaar.)

― Peter Abelsen (Peter Abelsen), Wednesday, 26 November 2003 11:40 (twenty-two years ago)

Na het beluisteren van Berlin en het lezen van verhalen over eind VU Lou Reed en het begin van zijn solo-muziekloopbaan was ik behoorlijk fan van de man.
Ik dacht er toen zelfs even over na om me ook als een vrouw te verkleden en een swastika in mijn haar te scheren.
Toch maar niet gedaan.
Na New York was mijn fascinatie definitief afgelopen.

― Der Arnold (Lester Bangs), Wednesday, 26 November 2003 18:17 (twenty-two years ago)

Ik moet nog zoveel checken.
Voor muziek kun je beter een uitkering aanvragen en 20 uur per dag dingen luisteren anders kom je nooit ergens.

Overigens heeft New York van Lou me de eindexamenperiode doorgesleept. Elke ochtend stond ik te stressen in de huiskamer en dan Dirty Blvd. op en dan HOP de fiets op en gaan.
:P

― Ludo (Ludo), Wednesday, 26 November 2003 19:13 (twenty-two years ago)

berlin is wat mij betreft en van de mooiste en ontroerendste platen aller tijden, en ik zoek nog steeds naar een manier om hem de top 25 binnen te smokkelen. het was ook de eerste plaat van ome lou die ik kocht. daarna nog new york en songs for drella aangeschaft, maar die halen het toch niet bij berlin.

― marc (marc), Thursday, 27 November 2003 08:04 (twenty-two years ago)

Zo. Gisteren de geremasterde cd gekocht. E 8,95, geen geld toch. Vreemd om die foto's in het boekje te zien van bijvoorbeeld 'het bed'. Stroken totaal niet met mijn eigen voorstelling. Ik zie toch meer een veredeld kraakpand voor me. Liner notes verhalen over de eerste recensies en verwijten van gevoelloosheid aan het adres van Reed. Onbegrijpelijk toch. Het zijn juist de afstandelijke opmerkingen van Jim die het hele verhaal menselijker, geloofwaardiger en daardoor dragelijker maken, al moet ik toegeven dat de slotconclusie in het laatste liedje ("I'm gonna stop wasting my time/Somebody else would have broken both of her arms") er behoorlijk inhakt.

― Olaf K., Thursday, 27 November 2003 10:11 (twenty-two years ago)

de laatste vier nummers (vanaf caroline says II) hakken er - vooral als geheel - inderdaad nogal in. die moet ik dan ook maar niet al te vaak luisteren.

― marc (marc), Thursday, 27 November 2003 10:35 (twenty-two years ago)

"Gewoon die Bob Ezrin (als hij nog leeft) op zijn ouwe dag in het cachot gooien, net als Phil Spector, dat volstaat bij wijze van verlate gerechtigheid.
(Weet je waar ik me trouwens pas écht voor schaam? Dat ik sinds mijn MAVO-jaren nog altijd heel stiekem een zwak heb voor de meest bombastische flauwekul ooit: Eldorado van ELO. Die draai ik zelfs één keer per jaar.) "

Waarom toch meesters als Lynne (ELO) en Spector zo bruut afbranden, waarom je daarvoor schamen? Goed, Lynne's "Can't get you out of my head" is zeker geen Caroline Says II en is sowieso niet te vergelijken met Reed me dunkt, maar het is de ultieme muziek voor een knetterend haardvuur na een wandeling door de mentholgroene sneeuw van een universum hier ver vandaan, eigenlijk hetzelfde gevoel dat ik kreeg bij Daft Punks filmepos "Interstella 5555". En van mij mogen The Beatles voor eeuwig verdoemd zijn, het enige wat ze nog redt is Spectors helpende hand, bijv. in "The long and winding road".

Oh lala... Alan Parsons "Old and wise", DAT is toch ook weer geniaal zeg. Verheug me nu alweer op de Top 2000 op Radio 2.

Tiens, "Berlin" van Reed is meesterlijk cabaretesk, grotesk en gitzwart ingetogen tegelijk. Heeft vind ik weinig met kitsch (ELO, Spector) te maken.

― Thomas v. Aalten, Thursday, 27 November 2003 10:54 (twenty-two years ago)

En van mij mogen The Beatles voor eeuwig verdoemd zijn, het enige wat ze nog redt is Spectors helpende hand, bijv. in "The long and winding road"

Juist. Mooi gesproken! Zie ook de Q recensie van Let It Be Naked! Het is die McCartney die dat doet en dat schijnt al 36 jaar zowieso niet de echte McCartney te zijn!!!

back to topic: Hoewel bij vlagen erg mooi (eerste VU banaan lp) heb ik echt nooit iets gesnapt van de adoratie die velen voor Lou Reed hebben. Vind hem absoluut wel ok maar heb nog nooit in de verleiding mijn verzameling (2 lps: live 73 en sally cant dance) uit te breiden...

― vonx, Thursday, 27 November 2003 11:23 (twenty-two years ago)

Goeie opmerking, Thomas (van dat cabaratesk). Ezrin's productie verwijst op Berlin in ruime mate naar Duitse musical- en cabaretmuziek met de hele beklemmende bijklank die dat heeft. Deed-ie overigens ook op de vierde kant van The Wall maar die blijf ik moeilijk verteerbaar vinden. Hee en Alice Cooper, Billion Dollar Babies, dat is toch ook een stiekeme favoriete LP van me. Die Ezrin is zo rot nog niet voor een bombasticus.

― timmyhectic (timmyhectic), Thursday, 27 November 2003 11:25 (twenty-two years ago)

Natuurlijk leeft Bob Ezrin nog. Hij heeft de nieuwe Jane's Addiction geproduceerd.

― Martijn ter Haar (wmterhaar), Thursday, 27 November 2003 11:27 (twenty-two years ago)

heeft die Ezrin niet Music from the Elder, de "Sgt. Pepper" van Kiss, ook geproduceerd??? wat een rare plaat was dat...toch maar eens kijken of ik die ergens kan vinden, ben wel benieuwd. destijds bij een schoolvriendje die helemaal Kiss was zaten we elkaar vol onbegrip aan te kijken toen we die lp voor het eerst hoorden...was dit Kiss???

― vonx, Thursday, 27 November 2003 11:30 (twenty-two years ago)

Dat was ook Ezrin, ja.

― Roger Teeling (Roger Teeling), Thursday, 27 November 2003 11:31 (twenty-two years ago)

Wat die productie van Ezrin wel passend maakt is de hele thematiek van die plaat, decadente jaren 70. Plaat heet niet voor niks Berlin, toch de stad van de decadentie, en die titel is toch meer als metafoor gebruikt naar mijn idee dan als daarwerkelijke setting. Anders hadden die nummers toch echt "Oh Ulli" en "Gertrude says II" moeten heten.

Las ergens dat Ezrin zelfs die ongelofelijke fletse deuntjes van Pink Floyd nog aan de man heeft gebracht. Geen overstatement lijkt me.

― Olaf K., Thursday, 27 November 2003 11:55 (twenty-two years ago)

Ezrin heeft ook wat jaartjes meegelopen in de metal, midden jaren tachtig. Toen kon je duidelijk zien dat hij werd ingezet om zwak songmateriaal te maskeren met toeters en bellen. Maar inderdaad, dat was ten tijde van The Wall en The Elder toch al niet anders. Nee, dan toch maar Berlin en Billion Dollar Babies please.

― Roger Teeling (Roger Teeling), Thursday, 27 November 2003 11:59 (twenty-two years ago)

Achter dat nummer "The Kids" zit een afschuwlijk verhaal, opgetekend door Frits Abrams in NRC. Tijdens n interview schijnt ome Lou te hebben uitgelegd hoe dat hartverscheurende huilen nu precies tot stand kwam. Ezrin schijnt tijdens de opnamen zijn kinderen te hebben wijsgemaakt dat hun moeder was weggegaan en nooit meer terug zou komen. Vervolgens heeft 'ie ze opgesloten op hun kamer, die hij had volgehangen met microfoons. Hoe mooi ik die plaat ook vind (10 jaar stond Berlin aan het begin van mijn 2e hands vinylcollectie) en zeker niet vies ben van bombast: opknopen die Ezrin!

― Quint Kik, Thursday, 27 November 2003 12:08 (twenty-two years ago)

Ja, maar het woord "schijnt" voert de boventoon. Ik heb het nooit ergens bevestigd gezien. But then again....hoe neem je het dan op?

― Olaf K., Thursday, 27 November 2003 12:11 (twenty-two years ago)

quote: "Achter dat nummer "The Kids" zit een afschuwlijk verhaal."

Ik lees dit voor het eerst, maar zo heb ik het me altijd voorgesteld. Niet te acteren, die wanhoop, zeker niet door kinderen. En godallemachtig, laat ik die nieuwe Jane's Addiction nou net (na lang, lang twijfelen) gekocht hebben...

― Peter Abelsen (Peter Abelsen), Thursday, 27 November 2003 12:25 (twenty-two years ago)

Wow hee. Beetje ELO afkraken!! Je vind Out of the Blue altijd op rommelmarkten, en hij is ZO GOED!!!

― Hotel Lives (Hotel Lives), Thursday, 27 November 2003 12:53 (twenty-two years ago)

Ik dacht dat het juist Lou Reed was die tegen de kinderen zei, jullie moeder is overleden. En dat Erzin daar vervolgens overspannen van is geraakt...

― Arno, Thursday, 27 November 2003 14:19 (twenty-two years ago)

Nee, die kinderen hadden de drugs van Lou & Bob verstopt en vervolgens hun reactie op band vastgelegd...

― willem (willem), Thursday, 27 November 2003 14:43 (twenty-two years ago)

Beste plaat ooit...

― Joost Jan (Joost Jan), Thursday, 27 November 2003 15:06 (twenty-two years ago)

Kom trouwens ook niet aan The Wall. Een van mijn favoriete platen. Heb niets met the floyds en hun hedendaagse-grij(n)zende-aardrijkskundeleraar-met-obesitas-werkelijkheid, maar Roger Waters meets Ezrin was goud in de handen.

Zucht. Waarom zweert iedereen anno 2003 qua rock bij eenvoud en 'puurheid', wat in wezen niets meer behelst dan een lullig zoemend gitaartje, een holle klopdrum en een neuzelstem? waar zijn de blazers, strijkers en 2345 sporen? Glam and the filth that goes with it, zo moet 't zijn.

Met uitzondering van enkele rockpuristen (Stooges) die het flikken omdat hun ding hout snijdt.

― thomas van aalten, Friday, 28 November 2003 18:44 (twenty-two years ago)

"It's so cold in Alaska", is eeen geweldige zinsnede. Prachtige plaat verder! En over prachtige platen kan je altijd zeggen dat het overgewaardeerd etc., maar wat is het nut daarvan? Berlin is een klassieker. (PUNT)

― Maurice, Monday, 1 December 2003 08:48 (twenty-two years ago)

You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.

Uit een ouwe doos: Lou Reed - 'Berlin'