Week 12

The Eighties Matchbox B-Line Disaster - Horse Of The Dog

R.E.M. - The Final Straw

Mohammad Said al-Sahaf
Saddams propagandachef is tot nu tot de ster van de 2e Golfoorlog. De manier waarop hij met een twinkeling in zijn ogen achter dat woud van microfoons de Amerikanen uitscheldt verraadt een grote voorliefde voor Monty Python & The Holy Grail.

Was het optreden van D.M.R. zo slecht of ben je niet zo'n liefhebber van hun muziek?
Ik ga D.M.R. steeds meer waarderen, hun CD Trap vindt zeer regelmatig de weg naar m'n CD speler en Cago is ook zeer de moeite waard.

Precies!!! Martijn, precies. :) Mijn cultheld van het moment. Wat een arabische scheld-dichter is dat. "De kleine Bush", "met hun stomme kolones", "shock...and...aaahhh". Het enige lichtpuntje in deze trieste vertoning.

Het laatste. Objectief gezien was er weinig mis met het optreden (zie ook het lijstje van Jan Peter), alleen: het geed me echt helemaal niets. Het was zelfs niet heel slecht.

Na afloop liep ik helemaal gelukkig terug naar kennissen die verveeld aan de bar bier stonden te drinken.

Zij: "Er was in ieder geval één malloot die het leuk vond en met zijn bierflesje op het podium stond te timmeren en om een toegift stond te roepen." Ik: "...?!"

Stelletje barbaren! Beste concert dat ik tot nu toe dit jaar zag.

Isis ook al live in Vera

Zo zou het ongeveer beuken als GYBE! een hardcore-band was (en niet Neurosis, want die moet je dan altijd noemen, geloof ik...)

blijkbaar ben ik geen fan van hun muziek, maar ik was dan ook voornamelijk voor kimg me gegaan. en die vond ik erg leuk (al is leuk misschien niet het juiste woord. een enkel lachje zou er inderdaad wel af mogen.)

mijn lijstje voor deze week:

bright eyes - later...
stephen malkmus & the jicks - pig lib

ik zal ongeveer de laatste persoon zijn die bright eyes heeft aangeschaft. had ik he maar eerder gedaan. wat betreft pig lib is de euro nog niet helemaal gevallen. maar dat komt nog wel.

V/A - Estatuary English (cd)
Verzamelaar op Memphis Industries. Met hele fijne moderne, soms electronische, klanken in de beste Britse psychedelische pop traditie van Pink Floyd en de Beta Band. Of iets dergelijks. Loopt in ieder geval van Pizzicato 5-achtige clubpop met extra lo-fi electrobeats via een robot-cover van Carly Simon's You're So Vain naar wat klinkt als instrumentale versies van vergeten Griekse eurovisiesongfestival inzendingen uit de vroege jaren zeventig.

Bobby Friction & Nihal @ BBC Radio 1
Asian & Banghra Beats op BBC1 Radio 1. Weggestopt ergens midden in de nacht (zaterdag tussen 3 en 5) maar dankzij de wonderen der BBC Radio Player ook gewoon wanneer het jou uitkomt on demand te beluisteren vanachter je computer.

Icarus Line - Mono (cd, 2001)
Zonder twijfel een van de opwindendste rockbands van het moment. In april komen ze voor een aantal optredens naar Nederland en dus hun album maar weer eens uit de kast gehaald.

En verder onder meer de Burning Brides, Q And Not U, die DFA-mix-cd die bij de Muzik zit en een flinke stapel cd's die ik eigenlijk al lang voor Kindamuzik had moeten recenseren en waar ik vanaf donderdag ook écht heel hard aan ga werken.

week 12 (ik verbleef, muzikwise, weer in het verleden...):
Can - Future Days & Tago Mago [Spoon]
Alles kan een mens gelukkig maken, maar in mijn geval was het vorige week iets specifieker: deze 2 klassiekers op vinyl in huis gehaald. De eerste "gewonnen" op ebay, de tweede was m'n eerste bestelling bij Distortion in A'dam (prachtzaak!).

Sonic Youth - Bad Moon Rising [LP, Blast First]
Een "oudje" van ze uit '85 die ik nog niet kende. Niet zo geniaal als EVOL en Sister, maar hier en daar wel overdonderend, Brave Men Run bv.

Les Rallisez Denudes - 1973LP
Nieuwsgierig gemaakt door lof op 't ILM-forum es op zoek gegaan op slsk en dit gevonden. Wat een heerlijke bak herrie! Killer-riffs, strakke bas & onverstaanbare zang (deed me dan ook in de verte wel wat aan Motorpsycho ten tijde van Demon Box denken), al zal dat voor een deel ook veroorzaakt worden door de behoorlijk slechte geluidskwaliteit. 't Maakt nieuwsgierig naar meer, maar dat zal ongetwijfeld moeilijk te vinden zijn...

Neil Young - On the Beach
Een album uit '74 dat moeilijk te vinden is, simpelweg omdat 't nooit opnieuw uitgegeven is. Waarom? Geen idee! 't Is werkelijk schitterend wat de Canadees hier laat horen. Openere Walk On bv., 't gitaarmotiefje is bijna swingend & sexy te noemen, niet echt iets waar je in Young's geval direct aan zou denken. Niet dat 't een vrolijk album is, maar alle "duistere" dan wel kwade gevoelens zijn verpakt in schitterend gearrangeerde & sober geproduceerde songs.

Ja, ik had het gezien. :) Ik vind Programmed Kreekies beste album omdat het alle kanten uitschiet en omdat het op de juiste momenten niet bang is om rauw te zijn (pakembeet Eruption en het titelnummer). En dat mis ik een beetje bij Detroit Experiment.

Die Bobby Friction & Nihal set is zeker aan te raden. Eigenlijk zoals ik me voorgesteld dat muziek in 2003 zou klinken.

1. Grandaddy - Sumday (zie artikel, valt overigens prima samen met dit weer. Buitengewoon)
2. Vibracathedral Orchestra - Dabbling With Gravity & Who You Are (duizelende mix van Trad Gras og Stenar, Parson Sound, Amon Duul II, Cosmic Jokers, en Arabisch aandoende psychedelica)
3. Postal Service - Give Up
4. Sigur Ros - Hlemmur OST
5. Trail of Dead - The Secret of Elena's Tomb (hier ben ik nog niet over uit)

Dan deze niet te versmaden portie kraut:

Cosmic Jokers - Galactic Supermarket / Planeten Sit In (reissues van deze superkrautgroep, op het Franse Spalax label.)
Popul Vuh - Affenstunde (Spalax)
Ash Ra Tempel - Schwingungen (Spalax, maar ik heb heb het origineel :-)

klinkt goed! oud/nieuw? hebbumeerinfo?

Popol Vuh, hoe klinkt dit t.o.v. van andere kraut zoals bv. Neu!, La Düsseldorf, Can? En eigenlijk gaat dezelfde vraag op voor Cosmic Jokers...

Blood Brothers - Burn, piano island, burn

Ren And Stimpy-hardcore. Voorganger 'March on electric children' ging me boven de pet. Deze nieuwe klinkt als Brainiac's 'Hissing prigs in static couture' op 45 toeren met nog meer drugs achter de kiezen. En dat is fijn!

Is die nu al uit? Op KindaMuzik staat ook al een recensie, maar volgens de Konkurrent komt ie pas ergens binnenkort uit.

Het ontstaan van de Cosmic Jokers is een bizar verhaal. De legende wil dat Manuel Göttsching (Ash Ra Tempel) bij binnenkomst in een platenzaak ineens een nieuwe krautplaat hoorde, met hem zelf als gitarist! Volgens mij begon het in '73 (but don't quote me on that), toen een producer tijdens acidfeestjes opnamen maakte van feestgangers als Göttsching, Wallenstein, Klaus Schulze, etc. En dat op plaat zette. Na die eerste plaat (s/t) volgden nog drie. Met name die eerste en Galactic Supermarket zijn mooi, omdat ze zo rauw en zwaar klinken. Keurig volgens het Tangerine Dream en Schulze boekje staat er telkens een nummer op de A-kant en een op de B-kant.
(ps, het verhaal Cosmic Jokers eindigde minder fijn. De muzikanten kregen bonje over auteursrechten, en Schulze klaagde de producer aan, waardoor diens platenmaatschappij ten onder ging).

Popol Vuh rockt niet zoals Neu of Can, maar is meer van de ambient, van het meditatieve zou je kunnen zeggen. Naast electronisch toetsenwerk (zoals vroege Tangerine Dream) hoor je ook vaak (kerk-)orgels, sitars, tabla, en erg veel percussie etc. Affenstunde en In den Gärten Pharaohs zijn hun eerste en beste platen, met een magische sfeer die een enorme fantasiewereld weten te scheppen.

Julian Cope is mij uiteraard niet onbekend (alhoewel ik Head Heritage pas vorige week vond...), wel waar ik in hemelsnaam nog een exemplaar van zijn "Krautrocksampler" kan vinden. grrr. Wellicht op de platenbeurs te U?

De muziek van Popol Vuh werkt zeer effectief in films van Werner Herzog met name in Aguirre, der Zorn Gottes (1973) met Zuid-Amerikaanse heuveltoppen en de duivelse blik in de ogen van Klaus Kinksi.

Volgens de Konkurrent komt 'ie 22 april uit (maar da's de Konkurrent, dus goede kans dat 'ie er een weekje eerder al is, of pas begin mei). Op hun labelsite vond ik dat ie in de VS al een tijdje uit is (nota bene op hetzelfde label als hier). Je zou toch verwachten dat platenmaatschappijen sinds de opkomst van Kazaa, Napster en Soulseek in ieder geval de platen over de hele werkeld tegelijk uitbrengen.

En we blijven on topic: bij dat label kun je een mp3 van Kinski downloaden.

Norbert raakt wel eens overenthousiast en plaatst een recensie dan veel te vroeg. Met als gevolg dat allerlei mensen door weer en wind voor niets naar de platenzaak scheuren. Wat dan op KM redactieburelen weer leidt tot nieuwe aanwinsten voor onze collecties "doorgeladen pistolen" en "zoogdieruitwerpselen".

Het spijt me je dit te moeten zeggen, maar ik acht de kans klein dat je Krautrocksampler in Utrecht vindt. Je zult hem toch op eBay o.i.d. moeten aantreffen. En reken erop dat je zeker 80 dollar kwijt bent voor dit beestje.

Het nieuwe Kinski album is trouwens niet te versmaden. Loodzware spacerock, die een kruising lijken tussen hoe Pink Floyd's Atom Heart Mother-era en Bardo Pond/Hash Jar Tempo.

En om het cirkeltje helemaal rond te maken: de nieuwe platen van Kinski en Cul de Sac zitten op hetzelfde label, Strange Attractors. Op www.strange-attractors.com kun je mp3's downloaden van beide.
En neem dan meteen de mp3's van Landing en SubArachnoid Space mee

Bron van kortsluiting gevonden: op een inlay bij m'n Thin White Rope LP's is een deel van de catalogus van Frontier Records afgedrukt, the Circle Jerks is één van de bands. De naam is blijven hangen dus inderdaad: briljante bandnaam.

en nu (nou ja, morgen) op naar strange attractors...

De Kift - Arm van Jezus
Natuurlijk kun je ook ten allen tijde zonder reden naar vera zienema gaan maar dinsdag voelde ik me in het bijzonder geroepen daar ik groot respect meetors voor de muziek van De Kift. Al verscheiden positieve recensies gelezen en inderdaad het zien waard. Er werd naar mijn smaak iets te veel gelachen wanneer mij dat niet/nauwelijks van toepassing leek maar dat zou ook heel goed aan mijn (gebrek aan) gevoel voor humor kunnen liggen. Niet aan de film in elk geval! Had De Kift alleen ook nog wel even live willen horen :o)
Pfaff - Bello ma folle Questo e il mio segreto
Alweer vergeten wat de titel precies betekende maar een goed plaatje is het wel in elk geval. Hoewel ik liever een ingetogen dan een schreeuwende Bas heb (poppy solodebuut wordt IMHO zeker niet overtroffen), een zeer geslaagde poging om de bewogen popliedjes volledig aan stukken te scheuren! Valt zeker niet tegen! (of zou het door een zwak voor wit vinyl komen :oP)

Wat betreft NL releasedatum van het nieuwe Grandaddy (reactie) album: CDwow noemt 9 juni, 3voor12 houdt het op 26 mei.

Doves-toetsenist Martin Rebelski bewijst dat chill-outplaatjes niet saai en slaapverwekkend hoeven te zijn.

American Hi-Fi - The Art of Losing => crap
FC/Kahuna - Machine Says Yes => dansen
Camping - Photo Finish => zweven
A-Ha - How Can I Sleep With Your Voice In My Head -- A-ha Live => A-ha!
Athlete - Vehicles and Animals => lente